Κυριακή, 31 Αυγούστου 2008

Το τσάϊ του βουνού

Το γένος Sideritis L. περιλαμβάνει μια πληθώρα φυτικών ειδών αποτελούμενων από ποώδη ετήσια, ποώδη πολυετή (εικ.1), καθώς και μικρούς θάμνους. Πρόκειται για αρωματικά – φαρμακευτικά φυτά που ανήκουν στην οικογένεια των Χειλανθών (Lamiaceae). Τα περισσότερα είδη του γένους Sideritis αποτελούνται από πολυετή ποώδη φυτά, τα οποία αυτοφύονται σε χώρες της Μεσογείου, ενώ πολλά είδη του γένους αυτού υπάρχουν και στην Ασία. Στην περιοχή της Μεσογείου, όπου φαίνεται να είναι και το κέντρο καταγωγής του φυτού, έχουν καταγραφεί πάνω από 100 διαφορετικά είδη του γένους Sideritis. Η μεγαλύτερη ποικιλία ειδών συναντάται στην Ιβηρική Χερσόνησο, με 45 τουλάχιστον είδη τα περισσότερα των οποίων είναι ενδημικά, ενώ 14 από αυτά απειλούνται σήμερα με εξαφάνιση. Χώρες πλούσιες σε πληθυσμούς και ποικιλία ειδών είναι επίσης η Ελλάδα, η Ιταλία και χώρες των ακτών της βόρειας Αφρικής. Σε όλες σχεδόν τις Μεσογειακές χώρες είδη του γένους αυτού είναι γνωστά, σε τοπική κλίμακα, ως βότανα για διάφορες χρήσεις. Όμως χρήση για την παρασκευή τσαγιού γίνεται μόνο στην Ισπανία και κυρίως στην Ελλάδα, όπου έχουμε και τη μεγαλύτερη κατανάλωση. Το παρασκευαζόμενο αφέψημα με το όνομα «Τσάι του Βουνού» παρουσιάζει πολλές ευεργετικές ιδιότητες, οι οποίες οφείλονται στα συστατικά του αιθέριου ελαίου του, όπως για παράδειγμα στα φλαβονοειδή. Το αφέψημα από το φυτό προτιμάται πολύ από τους Έλληνες, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, λόγω της ευεργετικής του επίδρασης σε κρυολογήματα και φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, ιδιότητες που ενισχύονται με την προσθήκη μελιού. Οι ευεργετικές επιδράσεις οφείλονται στην αντιφλεγμονώδη, βακτηριοστατική και αντιοξειδωτική δράση του. Ακόμη θεωρείται ευστόμαχο, εφιδρωτικό, τονωτικό, αντιερεθιστικό και αντιαναιμικό διότι περιέχει Fe (Floca et al 1981). Οργανοληπτικά το ρόφημα είναι πολύ εύγευστο και αρωματικό, ενώ μπορεί να καταναλωθεί ζεστό ή κρύο, με ζάχαρη, μέλι ή και σκέτο. Μέχρι τώρα καλλιέργεια ειδών του φυτού, γίνεται μόνο στην Ελλάδα. Το μέρος του φυτού που συλλέγεται είναι η ταξιανθία σε πλήρη άνθηση μαζί με 5-6 cm βλαστού. Οι ανθοφόροι βλαστοί ξηραίνονται ώστε να μπορούν να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Από τα 17 περίπου είδη που αυτοφύονται στην Ελλάδα, ιδιαίτερα γνωστά και με μεγάλη εξάπλωση είναι τα παρακάτω (Γκόλιαρης 1984): 1. Sideritis athoa: (Papan. & Kokkini) Κοινώς λέγεται τσάι βλάχικο, και στο Άγιο Όρος μπεττόνικα. Είναι πολυετής πόα ύψους μέχρι 40 εκ., όπου καλύπτεται ολόκληρο με μικρές αδενώδεις τρίχες. Ο βλαστός είναι όρθιος απλός ή διακλαδισμένος και ξυλώδης στη βάση του. Αυτοφύεται στον Άθω, στην Πίνδο και στην Σαμοθράκη.
2. Sideritis clandestina: (Chaub. & Bozy) Κοινώς λέγεται τσάι του Μαλεβού ή τσάι του Ταϋγέτου. Είναι πολυετής πόα ύψους μέχρι 40 εκ. Ο βλαστός του είναι, όπως και στο προηγούμενο είδος, απλός ή διακλαδισμένος. Αυτοφύεται σε βράχους στις υπαλπικές και αλπικές περιοχές του Μαλεβού, του Ταϋγέτου και της Κυλλήνης.
3. Sideritis syriaca: (Κοινώς λέγεται τσάι της Κρήτης, γνωστό ως μαλοτήρας ή καλοκοιμηθιά. Είναι πολυετής πόα, ύψους 50 εκ. Έχει βλαστό συνήθως απλό, ισχυρό, όρθιο, που καλύπτεται με πυκνό άσπρο χνούδι. Αυτοφύεται στα βουνά της Κρήτης και κυρίως στα Λευκά Όρη και στον Ψηλορείτη σε υψόμετρο 1.300 – 2.000 μέτρα.
4. Sideritis euboea: (Heldz) Κοινώς λέγεται τσάι της Εύβοιας ή τσάι απ’ το Δέλφι. Είναι πολυετής πόα ύψους 30-50 εκ., με πυκνό και λευκό χνούδι σε όλα τα μέρη του. Ο βλαστός του είναι ξυλώδης στη βάση, ισχυρός, απλός ή μερικές φορές διακλαδισμένος. Αυτοφύεται στην Εύβοια και κυρίως στα βουνά Δίρφυ σε υψόμετρο 1.000 – 1.540μ.
5. Sideritis scardica: (Griseb) Κοινώς λέγεται τσάι του Ολύμπου. Είναι πολυετής πόα, έχει βλαστό απλό ή διακλαδισμένο, τετραγωνισμένο, λίγο ξυλώδη στην βάση. Αυτοφύεται σε βραχώδη μέρη και σε υψόμετρο πάνω από 1.000μ., στον Όλυμπο, στον Κίσσαβο και στο Πήλιο.
6. Sideritis raeseri: (Boiss & heldz.) Κοινώς λέγεται τσάι του Παρνασσού ή τσάι του Βελουχιού. Είναι πολυετής πόα, ύψους μέχρι 40 εκ. Ο βλαστός είναι λεπτός, χνοώδης, απλός και σπάνια διακλαδισμένος, λίγο ξυλώδης στη βάση.Τα κατώτερα φύλλα είναι έμμισχα και τα ανώτερα άμισχα λογχοειδή, λίγο πριονωτά με άσπρο χνούδι, και άνθη έντονα κίτρινα στις ακραίες ταξιανθίες. Αυτοφύεται και καλλιεργείται στον Νομό Μαγνησίας. Ευδοκιμεί σε ορεινές περιοχές και σε χωράφια ασβεστούχα, πετρώδη, μέτριας γονιμότητας, ξηρικά.
Κοινό χαρακτηριστικό των ειδών αυτών αλλά και γενικά του γένους SideritisL. είναι ότι πρόκειται για φυτά ιδιαίτερα προσαρμοσμένα για να επιβιώνουν σε απόκρημνες βραχώδεις περιοχές με υψόμετρο άνω των 1000 μέτρων. Τα είδη αυτά είνα ιδιαίτερα ανθεκτικά στην ξηρασία και στις χαμηλές θερμοκρασίες. Δεν απαιτούν πλούσια εδάφη και προτιμούν θέσεις, με ελαφρό έδαφος όχι ιδιαίτερα βαθύ, όχι συνεκτικό, με άφθονο ήλιο. Συναντώνται ιδιαίτερα σε σχισμές βράχων(φωτ. 2) όπου ελάχιστα είδη φυτών θα μπορούσαν να επιβιώσουν(Γκόλιαρης 1984).


Ο δρόμος για τα χειμαδιά


Κυριακή, 17 Αυγούστου 2008

Αθλητισμός της μεθυλ τριενολόνης.

Πως τα τελευταία χρόνια (μετά την κατάρευση του Ανατολικού μπλογκ) ξαφνικά και ανεξήγητα; είχαμε σημαντικές επιτυχίες στους Ολυμπιακούς αγώνες που δεν είχαμε παλαιότερα. Κοντέψαμε να φθάσουμε σε επίπεδο της πάλαι ποτέ Ανατολικής Γερμανίας.
Αντί κλάδου ελαίας, είσοδος στις ένοπλες δυνάμεις.
Μετά άρχισαν να μας υποπτεύονται οι ξένοι. Το αποτέλεσμα οι τακτικοί έλεγχοι ειδικά φαίνεται για την Ελληνική ομάδα.
Περισσότερα εδώ.
Ποιά είναι αυτή η μεθυλτριενόλη; Βρίσκεται σε φυσικά τρόφιμα;
Αντιγράφω από το blogspot stefanogiannis:
ΜΕΘΥΛΤΡΙΕΝΟΛΟΝΗ
Η πλήρης ονομασία της ουσίας είναι methyltrienolone (17β-hydroxy-17α-methylestra-4,9,11-trien-3-one) και ο χημικός της τύπος C19H24O2.
Πρόκειται για συστατικό που αναφέρεται στη λίστα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αντιντόπινγκ (WADA) [ΤΗΕ 2008 PROHIBITED LIST], στην κατηγορία των ‘’Αναβολικών Ανδρογόνων Στεροειδών’’ ουσιών. Τονίζεται μάλιστα ότι η χρήση της απαγορεύεται τόσο κατά τη διάρκεια των αγώνων όσο και κατά τα ενδιάμεσα διαστήματα της προπόνησης.
Η μεθυλτριενολόλη είναι ένα πολύ ισχυρό, ιδιαίτερα τοξικό, στεροειδές. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η δράση του (με επίσημες μετρήσεις) είναι περίπου 120 φορές ισχυρότερη από αυτήν της τεστοστερόνης (και όχι 1.000 φορές, όπως αναφέρεται στα μέσα ενημέρωσης), ενώ είναι ασύγκριτα πιο τοξική. Η ουσία έχει ανακαλυφθεί εδώ και πολλά χρόνια, ενώ δεν είναι η πρώτη φορά που συζητείται για την εμπλοκή της σε υποθέσεις ντόπινγκ. Αν και αρχικά χρησιμοποιήθηκε για το ντοπάρισμα αλόγων, σύντομα εγκαταλείφθηκε εξαιτίας της τοξικής της δράσης στο ήπαρ.
Η δράση της περιλαμβάνει αύξηση της μυϊκής μάζας, αυξημένη καύση του σωματικού λίπους, αύξηση δύναμης και αντοχής. Επίσης, τα πρακτικά πλεονεκτήματά της, που εκμηδενίζονται μπροστά στα τεράστια προβλήματα που δημιουργεί στην υγεία, είναι ότι δεν ανιχνεύεται εύκολα παρά μόνο από τα εργαστήρια της ΔΟΕ στην Κολωνία (αφού πιθανότατα η αρχική ουσία έχει ελαφρά τροποποιηθεί), ότι δεν προκαλεί αλλαγή των εξωτερικών χαρακτηριστικών των αθλητών και ότι εξαφανίζεται σύντομα από τα ούρα, ενώ η δράση της έχει μεγαλύτερη διάρκεια.
Οι παρενέργειες του φαρμάκου είναι πολλές και σημαντικές: υψηλότατη τοξική δράση στο ήπαρ (συκώτι) που μπορεί να φτάσει μέχρι την καταστροφή του ή την ανάπτυξη καρκίνου, αύξηση ηπατικών ενζύμων, έμφραγμα του μυοκαρδίου, ίκτερος, ανάπτυξη ανδρικών χαρακτηριστικών στις γυναίκες, μείωση σεξουαλικής διάθεσης, απλές βλάβες έως και ανάπτυξη καρκίνου στον προστάτη στους άνδρες, ενώ έχουν αναφερθεί μέχρι και θάνατοι σε άτομα που τη χρησιμοποίησαν.

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2008

Σενάρια για πρόωρες εκλογές

Οι εξελίξεις στην οικονομία και με δεδομένο το δυσμενές για την κυβέρνηση πολιτικό κλίμα, τα σενάρια για πρόωρες εκλογές αναθερμαίνονται. Παράλληλα, δεν λείπουν και οι εισηγήσεις προς τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή για ανασχηματισμό.
Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες είναι δυνατή μετά τα μέσα του προσεχούς Σεπτεμβρίου, καθώς το Σύνταγμα δεν επιτρέπει τη διάλυση της Βουλής για οποιοδήποτε ζήτημα πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση.
Το Βήμα της Κυριακής παρουσιάζει πέντε λόγους, τους οποίους η κυβέρνηση μπορεί να επικαλεστεί για να ζητήσει πρόωρες εκλογές, αλλά και πέντε αρνητικές παραμέτρους που ενδεχομένως την υποχρεώσουν να κρατήσει στο συρτάρι της τα σχέδια για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
Πέντε λόγοι για πρόωρες εκλογές
1. Οι «αντάρτες» βουλευτές αυξάνονται και πληθύνονται το τελευταίο διάστημα και δεν εμφανίζονται διατεθειμένοι να καταθέσουν τα όπλα. Με πρόσχημα το κύμα των «ανταρτών», ο πρωθυπουργός μπορεί να βρει μια καλή αφορμή για πρόωρες εκλογές, οι οποίες δεν μπορούν επίσης να αποκλεισθούν και εξαιτίας άλλων γεγονότων, όπως, επί παραδείγματι, τυχόν αποκαλύψεις εις βάρος στελεχών της κυβερνητικής παράταξης.
2. Στη ΝΔ ευελπιστούν ότι ο εκλογικός νόμος που θα ισχύσει στις προσεχείς εκλογές διευκολύνει τα σχέδιά της, καθώς με την «τροποποίηση Παυλόπουλου» ο πήχης για την επίτευξη μονοκομματικής κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας έχει υποχωρήσει τουλάχιστον κατά δύο εκατοστιαίες μονάδες.
3. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις δημοσκοπήσεις ως βασικό σύμμαχό της. Αλλωστε, παρά τα μειωμένα ποσοστά σε σχέση με άλλες περιόδους, η ΝΔ και ο πρωθυπουργός υπερτερούν του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του Γ. Παπανδρέου.
4. Για πολλούς, ένα από τα όπλα της ΝΔ είναι το γεγονός ότι, μέχρι τον προσεχή Μάρτιο, τυχόν προσφυγή σε εκλογές θα γίνει χωρίς σταυρό προτίμησης, αλλά με την εφαρμογή λίστας που θα καθορίζει τη σειρά εκλογής των βουλευτών. Για άλλους πάλι, η λίστα αποτελεί δίκοπο μαχαίρι, αφού η συγκριτική πλειονότητα των υποψηφίων βουλευτών δεν θα έχει κίνητρο για να επιδοθεί στον δελεασμό των αναποφάσιστων ψηφοφόρων.
5. Οι «γαλάζιοι αντάρτες», η διεθνής οικονομική κρίση, η αβεβαιότητα στο πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον, αλλά και άλλες παράμετροι παρέχουν αξιοποιήσιμες ευκαιρίες στη ΝΔ. Ο πρωθυπουργός έχει ως βασική στρατηγική την αυτοδυναμία και όχι να σχηματισθεί κυβέρνηση συνεργασίας, ελέω εκλογικού νόμου. Μέσα από αυτό το πρίσμα θεωρείται δεδομένο ότι θα θέσει ευθέως το δίλημμα της ακυβερνησίας που εν μέσω κρίσης ενδέχεται να προκαλέσει πολλά προβλήματα σε ποικίλους τομείς, κυρίως της οικονομικής ζωής. Στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν ότι σε περιόδους κρίσης οι πολίτες επιλέγουν να σταθούν κοντά στην κυβέρνηση, μη θέλοντας να ευνοήσουν το κλίμα ακυβερνησίας.
Τα πέντε εμπόδια
1. Ένα από τα σοβαρότερα εμπόδια για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες είναι το γεγονός ότι οι εκλογές οδηγούν αυτόματα σε παραγραφή όλων των υποθέσεων που καταγγέλλονται ως σκάνδαλα και αφορούν εμπλοκή σε αυτά κυβερνητικών στελεχών της προηγούμενης περιόδου. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν πως η κυβέρνηση δεν μπορεί να προχωρήσει σε διάλυση της Βουλής, καθώς αυτό θα δώσει λαβή στην Αντιπολίτευση να την κατηγορήσει ότι «κουκουλώνει τα σκάνδαλα» και σπεύδει να καλύψει τα στελέχη της.
2. Το βασικό πρόβλημα του πρωθυπουργού όταν έρθει η ώρα λήψης της απόφασης για διεξαγωγή των εκλογών είναι με ποιο πρόγραμμα και σύνθημα θα πορευτεί στις κάλπες. Στην τελευταία εκλογική, η ΝΔ βασίστηκε στο πρόγραμμα του 2004, το οποίο θεωρείται ξεπερασμένο σε πολλά σημεία, λόγω των εξελίξεων, και χρειάζεται αναπροσαρμογή.
3. Στην κυβέρνηση παγιώνεται η εκτίμηση ότι δύσκολα η ΝΔ θα αποφύγει τη λαϊκή αποδοκιμασία στις προσεχείς ευρωεκλογές. Ως εκ τούτου όσο πιο μακρινή η διενέργεια των εθνικών εκλογών τόσο το καλύτερο.
4. Με δεδομένη τη διαφαινόμενη τάση υποχώρησης του δικομματισμού, το ενδεχόμενο οι προσεχείς κάλπες να μη δώσουν αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν θα αποτελέσει έκπληξη. Το γεγονός αυτό θεωρείται αποτρεπτικό για να αποτολμήσει η κυβέρνηση να προκηρύξει πρόωρες εκλογές.
5. Εμπόδιο στον δρόμο προς τις πρόωρες κάλπες μπορεί να θεωρηθεί και η κατηγορηματική άρνηση της κυβέρνησης ότι μπορεί η ΝΔ να συνεργαστεί μετεκλογικά είτε με τον ΛΑΟΣ είτε με το ΠΑΣΟΚ.
Εισηγήσεις για ανασχηματισμό
Ο πρωθυπουργός έχει δεχθεί αρκετές εισηγήσεις για ανασχηματισμό, καθώς εκτιμάται πως μία τέτοια πρωτοβουλία θα έδινε την εντύπωση μιας νέας αρχής. Από το Μέγαρο Μαξίμου, ωστόσο, στέλνουν μήνυμα ότι ανασχηματισμός δεν γίνεται και βάζουν «πάγο» στα διάφορα σενάρια.
Δεν αποκλείεται, πάντως, το ενδεχόμενο ανασχηματισμού μετά τις ευρωεκλογές, για να υποστηρίξει η κυβέρνηση ότι «έλαβε το μήνυμα» της δυσαρέσκειας που εκπέμπουν παραδοσιακά οι ψηφοφόροι σε αυτές τις εκλογές.

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2008

Αλέξανδρος Παναγούλης


Από τη σημερινή Ελευθεροτυπία
Εγώ; Πρωτομαγιά 1976 στη Μίκρα.
Η λύση του μυστηρίου για την συνεργασία Παναγούλη - Γιωρκάτζη

Όταν χτυπήσεις μια και δυό
και ύστερα τρεις και πάλι δυό
Αλεξανδρέ μου
θαρθώ να σου ανοίξω
θα σούχω ρούχο καθαρό
γωνιά για να σε κρύψω
(Η μάνα Αθηνά Παναγούλη για τον γιό της Αλέξανδρο)

Από την απόπειρα δολοφονίας του Παπαδόπουλου στο δικό του τραγικό «τροχαίο» θάνατο
του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΩΜΑΙΟΥ
Είναι Τρίτη και 13 Αυγούστου 1968. Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος επιβιβάζεται, στις 7.30 το πρωί, στο τεθωρακισμένο αυτοκίνητό του και αναχωρεί από την εξοχική του κατοικία στο Λαγονήσι για την Αθήνα. Μεγάλη η πομπή. Μοτοσικλετιστές και αυτοκίνητα με αστυνομικούς μπρος και πίσω.
Στις 7.40 η πομπή φθάνει στο 31ο χιλιόμετρο και οι πάντες αιφνιδιάζονται - τρομακτική έκρηξη προκαλεί, κατά το πόρισμα, δύο «μικρούς κρατήρες διαμέτρου 1.10-1.20 μ. και βάθους 0,60 μ.». Θύματα ουδέν. Ούτε οι προπομποί του δικτάτορα δεν είχαν φθάσει στο σημείο της έκρηξης…
Ο Παπαδόπουλος θα συνεχίσει τον δρόμο προς την Αθήνα. Στις 9 θα προεδρεύσει του Υπουργικού Συμβουλίου. Εμφανίζεται ψύχραιμος. Δεν αναφέρεται στην απόπειρα.
Το γεγονός θα ανακοινωθεί στις 3 το απόγευμα από τη Διεύθυνση Τύπου και Πληροφοριών. Ο Βύρων Σταματόπουλος θα αναφέρει ότι δράστης της απόπειρας ήταν ο υπολοχαγός των Καταδρομών Γεώργιος Παναγούλης! Και θα προσθέσει, με σαφή την έκφραση της λύπης του: «Λυπούμαι, αλλά εκείνος ο οποίος εκινήθη διά να δολοφονήση τον Πρωθυπουργόν δεν ήτο κομμουνιστής. Ο Γ. Παναγούλης ήτο και είναι όργανον φασιστικών και αντιδραστικών κύκλων, το οποίον εκινήθη διά να δολοφονήση τον ηγέτην της Επαναστάσεως και Πρόεδρον της Κυβερνήσεως, δηλαδή τον επικεφαλής των νέων δυνάμεων, αι οποίαι θεμελιώνουν την δημοκρατίαν»!
Τα είχαν χαμένα. Η απόπειρα έγινε στις 7.40 το πρωί, ο δράστης συνελήφθη έπειτα από λίγα λεπτά και στις 3 το απόγευμα η κυβέρνηση δεν εγνώριζε ότι ήταν ο Αλέκος Παναγούλης και όχι ο αδελφός του Γιώργος!..

«Επρεπε να σκοτώσω τον τύραννο»
Από τη μακρά αφήγηση του ίδιου του Αλέκου Παναγούλη - που έχει καταγραφεί από τον βιογράφο του Κώστα Μαρδά - ένα μικρό απόσπασμα:
«Θυμάμαι σαν να είχα μισοκοιμηθεί ανάμεσα στους βράχους. Από τις κινήσεις των αστυνομικών καταλαβαίνω ότι το αυτοκίνητο πρόκειται να περάσει. Νάτο. Φαίνεται στο βάθος του δρόμου. Μπροστά είναι οι μοτοσυκλετιστές, αμέσως κατόπιν ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας, πίσω το αυτοκίνητο της Ασφάλειας. Στη μέση το αυτοκίνητο που με ενδιαφέρει. Ενα αυτοκίνητο μαύρο. Χάθηκαν πάλι σε μία στροφή. Σηκώνομαι λίγο για να δω πότε θα περάσει τη στροφή. Χαίρομαι που το χέρι μου, που κρατάει το καλώδιο, δεν τρέμει καθόλου…Τα μάτια μου πάντα καρφωμένα στο δρόμο. Η συνοδεία ξαναφάνηκε. Πλησιάζει. Πλησιάζει πάντοτε πιο πολύ. Το μαύρο αυτοκίνητο μεγαλώνει. Το χέρι μου κάνει την επαφή. Πετιέται ένας μεγάλος σωρός από χώματα και πέτρες. Οι νάρκες έχουν εκραγεί. Εγώ το έκανα, εγώ που δεν μπορώ να σκοτώσω άνθρωπο. Εγώ που πρέπει, έπρεπε να σκοτώσω τον τύραννο… Αραγε πέτυχα; Με βασανίζει αυτό το ερώτημα».
Οχι μόνο δεν πέτυχε τον σκοπό του, αλλά και το σχέδιο της διαφυγής του απέτυχε. Ηταν με το μαγιό και μια βενζινάκατος θα τον περίμενε λίγο πιο πέρα από το σημείο της έκρηξης. Είχε όμως την εντολή αν καθυστερήσει, να φύγει… «Για να καλύψω τη διαφορά χρόνου» αφηγείται «βγαίνω από τη θάλασσα και τρέχω κατά μήκος της ακτής. Τρέχω σκυφτός, ξυπόλυτος πάνω στα κοφτερά βράχια. Πλησιάζω στο μικρό κόλπο όπου με περίμενε η βενζινάκατος. Πλησιάζω ακόμα πιο πολύ, μα είναι ήδη αργά. Βλέπω τη βενζινάκατο να ανοίγεται στο πέλαγος. Δεν μου δημιουργεί ούτε πανικό, ούτε θυμό αυτό το γεγονός».
Ούτε πανικό θα δείξει όταν έπειτα από λίγα λεπτά θα βρεθεί με τις χειροπέδες στο αυτοκίνητο της Αστυνομίας. Ούτε όταν θα αρχίσει η ανάκρισή του από τον γνωστό βασανιστή Θεοφιλογιαννάκο, ούτε θα ανοίξει το στόμα του όταν θα υποστεί ανείπωτα βασανιστήρια.
Λεπτομέρειες της απόπειρας δεν επρόκειτο να πληροφορηθεί ο κόσμος. Ολα τα ΜΜΕ ήταν «στο γύψο» και μόνο οι επίσημες ανακοινώσεις δημοσιεύονταν. «Tο Bήμα» κάτω από τη φωτογραφία του Παπαδόπουλου με τους δημοσιογράφους είχε και ένα θέμα με τον τίτλο «Πώς αυτοκτόνησε ο Χίτλερ»…

«Επί τη διασώσει»
To ίδιο απόγευμα ο Παπαδόπουλος θα εμφανισθεί ενώπιον των ελλήνων και ξένων δημοσιογράφων για να δηλώσει ότι «ο Θεός υπήρξε πάντοτε φιλέλλην και αποδεικνύεται - από την αποτυχία της απόπειρας - ότι εξακολουθεί να είναι φιλέλλην προς στενοχώριαν των εχθρών της Ελλάδος». Και θα ανακοινώσει, με το γνωστό υπερφίαλο ύφος, ότι το δημοψήφισμα για το νέο Σύνταγμα θα διεξαχθεί κανονικά στις 29 Σεπτεμβρίου.
Από τη ίδια ημέρα θα τεθεί σε κίνηση ο μηχανισμός αποστολής τηλεγραφημάτων συγχαρητηρίων «επί τη διασώσει». Επί πολλές ημέρες ολόκληρες σελίδες των εφημερίδων γέμιζαν με τα τηλεγραφήματα σωματείων, επαγγελματικών ενώσεων, δημάρχων και μεμονωμένων ατόμων. Θα ακολουθήσουν δοξολογίες σε όλες τις μητροπόλεις. Στη δοξολογία στο παρεκκλήσι της Σχολής Ευελπίδων θα παραστεί ο Παπαδόπουλος και όλη η χουντική ηγεσία. Ολοι μαζί έψαλαν: «Ο Κύριος, διά πρεσβειών Υπεραγίας Θεοτόκου, σκέποι τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως»! Στο σημείο της έκρηξης θα στηθεί και εικονοστάσι!
Μόνη «παραφωνία» η δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου, με την οποία χαρακτήρισε την απόπειρα «πράξη ηρωισμού». Θα ακολουθήσει δήλωση του Σταματόπουλου: «Μόνον πωρωμένος αμοραλιστής, μόνον μια εγκληματική φύσις, μόνον ένας αδίστακτος τυχοδιώκτης και μόνον ένας πνευματικός ανάπηρος ή σχιζοφρενής, είναι δυνατόν να πλέκη το εγκώμιον ενός δολοφόνου και να εξαίρη ως ηρωισμόν μιαν δολοφονικήν απόπειραν»...

Εμπλοκή με την Κύπρο
Εμπλοκή στο Κυπριακό θα προκληθεί με την ανάμειξη του τότε υπουργού Αμυνας και Εσωτερικών της Κύπρου Πολύκαρπου Γεωρκάτζη. Ο Θεοφιλογιαννάκος, διοικητής της ΕΣΑ που διενεργούσε τις ανακρίσεις, είχε «προηγούμενα» με τον Γεωρκάτζη: το 1996, όταν υπηρετούσε στην Κύπρο με το επώνυμο Θεοφίλου, ο Γεωρκάτζης τον απέλασε διότι έβριζε χυδαία τον Μακάριο…
Στο πόρισμά του ο Θεοφιλογιαννάκος εμφανίζει τον Γεωρκάτζη ως αρχηγό της οργάνωσης «Ελληνική Αντίσταση» και ως προμηθευτή του Παναγούλη με όπλα και εκρηκτικά υλικά. Ηταν η εποχή κρίσιμων διαπραγματεύσεων με την τουρκική πλευρά για το ζήτημα της ασφαλείας των δύο κοινοτήτων. Η αποκάλυψη ότι ο υπουργός Αμυνας ήταν «τρομοκράτης» θα εξασθενούσε τη θέση των Ελληνοκυπρίων. Ερχεται τότε στην Αθήνα ο διαπραγματευτής Γλαύκος Κληρίδης και προσπαθεί να πείσει τον Παπαδόπουλο να απαλειφθεί από το πόρισμα η εμπλοκή Γεωργάτζη. Ο Παπαδόπουλος συμφώνησε, με τον όρο να αποπεμφθεί ο κύπριος υπουργός. Ο Γεωρκάτζης αναγκάστηκε σε παραίτηση, αλλά ο δικτάτορας δεν τήρησε τον «λόγο» του!

Διεθνής Κινητοποίηση
Δευτέρα 4 Νοεμβρίου, την επομένη της ιστορικής λαοσύναξης στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου, αρχίζει η δίκη του Αλέκου Παναγούλη, και στις 17 Νοεμβρίου θα εκδοθεί η απόφαση του Εκτακτου Στρατοδικείου. Δεν αποτέλεσε έκπληξη: δις εις θάνατον καταδικάστηκε ο Παναγούλης και σε διάφορες ποινές φυλάκισης, οι Λευτέρης Βερυβάκης, Γιάννης Κλωνιζάκης, Αρτέμης Κλωνιζάκης, Ευστάθιος Γιώτας, Νίκος Λεκανίδης, Νίκος Ζαμπέλης, Γιώργος Ελευθεριάδης, Γιώργος Αβράμης, Τζάννος Βαλασέλης και Αντώνης Πρίντεζης.
Στις 21 Νοεμβρίου εκδίδεται η διαταγή εκτέλεσης «εις τον εν Αιγίνη συνήθη τόπον των εκτελέσεων», η χούντα όμως αναγκάζεται να τη ματαιώσει - έχουν παρέμβει πολλές προσωπικότητες: ο Πάπας, ο Γενικός Γραμματέα του ΟΗΕ, ο πρόεδρος της Ιταλίας, ακόμη και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον.
Ο Παναγούλης θα μεταφερθεί στις στρατιωτικές φυλακές Μπογιατίου, από όπου θα δραπετεύσει στις 6 Ιουνίου 1969 μαζί με τον «δεσμοφύλακά» του Γ. Μωράκη… Θα συλληφθεί μετά τρεις ημέρες προδομένος από έναν εξάδελφό του, ο οποίος εισέπραξε την αμοιβή της επικήρυξης ύψους 500.000 δρχ. (πολλά τα λεφτά, 2.000 δρχ. ο μέσος μηνιαίος μισθός, τότε) και θέση στην Ολυμπιακή!
Με την κατάργηση της Βασιλείας και την ανακήρυξη της «Προεδρικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας» η χούντα θα καταργήσει τον στρατιωτικό νόμο και θα αμνηστεύσει τα «πολιτικά εγκλήματα». Την Κυριακή, 21 Αυγούστου 1973, ο Αλέκος Παναγούλης βγαίνει ελεύθερος από τις φυλακές Μπογιατίου. Αργότερα θα αναχωρήσει για την Ιταλία, με τη γνωστή ιταλίδα δημοσιογράφο Οριάνα Φαλάτσι, όπου θα συνεχίσει την αντίσταση.
Με τη Μεταπολίτευση, ο Παναγούλης επιστρέφει και το 1974 εκλέγεται βουλευτής με την Ενωση Κέντρου. Την Πρωτομαγιά του 1976, στον αριθμό 271 της λεωφόρου Βουλιαγμένης αφήνει την τελευταία του πνοή στο αυτοκίνητο, το οποίο συνεθλίβη από ένα Πεζό με πλαστές ξένες πινακίδες… Θύμιζε πολύ το «τροχαίο» της δολοφονίας του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη.
Το σεντόνι που σκέπαζε το φέρετρο ήταν κεντημένο από τα χέρια της ηρωίδας μάνας του. Και σε μια ταινία, όλη του η ιστορία: «Ο Αλέξανδρος Παναγούλης καταδικάσθηκε σε θάνατο γιατί έψαξε την ελευθερία. Το 1976 πέθανε γιατί έψαξε την αλήθεια και τη βρήκε».

Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει, μα κόκαλα τσακίζει

Δεν θέλουμε πολιτικούς να φκάλουν λόους. (Κύπρια μάννα)

Το βράδυ παρέα με τον λύκο π' τρώει τα πρόβατα
το πρωϊ σκούζει τ' αρνιά με τον νοικοκύρη. (παροιμία)

Εγώ δεν φοβήθηκα ποτέ, τότε. Όχι γιατί γεννήθηκα ήρωας, αλλά γιατί τότε, ήμουν εικοσιδυό χρόνων. (Κωστής Γκορτζής, σημαιοφόρος α/τ Βέλος)

Και εδώ απάτες (στην τελετή έναρξης των ολυμπιακών αγώνων)

Δεν μας έφτανε η "εξυπνάδα" του Σακασβηλίθιου να επιτεθεί στην αρκούδα, υβρίζοντας την Αρχαιοελληνική Ολυμπιακή Εκεχειρία το κινέζικο απολυταρχικό καθεστώς έπαιξε με τις νέες τεχνολογίες να θαμπώσει τους αγράμματους και αφελείς, να κρύψει τα όσα εγκλήματα διαπράτει.
Οι σύγχρονοι ολυμπιακοί αγώνες του ντόππινγκ του κιτς και του θεάματος.