Το τσάϊ του βουνού

Επιστροφή στη δεκαετία του 1950

2012-02-10T10:18:00.004+02:00

Tον λένε (και αυτόν) Κώστα Μητσοτάκη

2012-02-02T10:03:00.002+02:00

Δεν μοιράστηκε την τύχη του Σοντέτο

Ένα ολόκληρο χωριό κέρδισε το ισπανικό Λόττο, εκτός από τον Έλληνα... Μητσοτάκη

Η φωτογραφία του Κ.Μητσοτάκη που δημοσίευσαν οι New York Times

Μαδρίτη, Ισπανία

Τυχερός -για τους άλλους- έγινε ένας Έλληνας που διαμένει σε χωριό της Ισπανίας. Όλοι οι κάτοικοι του χωριού αγόρασαν πριν από λίγο καιρό ένα λαχείο, το οποίο κέρδισε 722 εκατομμύρια ευρώ.

Όλοι; Όχι. Ο Κωστής Μητσοτάκης είναι ο μοναδικός που δεν αγόρασε λαχνό.

Οι κάτοικοι του χωριού Σοντέτο, κοντά στη Βαρκελώνη, αγόρασαν μέσω ενός οικοδομικού συνεταιρισμού λαχνούς στο ισπανικό Λόττο, το Ελ Γκόρντο και κέρδισαν το ποσό-ρεκόρ. Το μικρότερο μερίδιο ήταν 130.000 ευρώ.

Ο μόνος που δεν αγόρασε λαχνό ήταν ο Έλληνας σκηνοθέτης, Κωστής Μητσοτάκης (δεν έχει σχέση με τον επίτιμο πρόεδρο της ΝΔ).

Ο Κ. Μητσοτάκης πήγε στην Ισπανία εξαιτίας του έρωτά του για μια Ισπανίδα. Μπορεί το ειδύλλιο να μην προχώρησε, εκείνος όμως έμεινε στο Σοντέτο.

Αιτία της ατυχίας του ήταν, σύμφωνα με τους New York Times, το γεγονός ότι αυτοί που πουλούσαν τους λαχνούς, απλά προσπέρασαν το σπίτι του.

Ο ίδιος δηλώνει στην εφημερίδα ότι θα ήταν ωραία εάν κέρδιζε. Αλλά επωφελήθηκε. Προσπαθούσε να πουλήσει μια έκταση γης, χωρίς μεγάλη επιτυχία.

Μία ημέρα μετά την λοταρία, ένας γείτονας του τηλεφώνησε και του ζήτησε να την αγοράσει. Την επόμενη ημέρα τηλεφώνησε ένας άλλος. Ο Κ. Μητσοτάκης αρνήθηκε να ξεκινήσει πόλεμος προσφορών.

«Εδώ είναι ένα μικρό χωριό. Δεν χρειάζεται να υπάρχουν αρνητικά συναισθήματα» είπε.

Newsroom ΔΟΛ

Μωρή κοντούλα λεμονιά με τα πολλά λεμόνια

2012-01-28T10:44:00.002+02:00

Πως γυρίστηκε ο "Θίασος"

2012-01-26T20:50:00.001+02:00

Ο Γιώργος στο σκαμνί, ο Νίκος στη χλιδή

2012-01-22T09:28:00.004+02:00

1951. Η Ελλάδα προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, καθώς έχει πρόσφατα βγει από τα ερείπια μιας πολυετούς εμπόλεμης κατάστασης που έχει σμπαραλιάσει τη χώρα.

Πρωθυπουργός, ο επονομαζόμενος «Μαύρος Καβαλάρης», ο Νικόλαος Πλαστήρας. Ένας άνθρωπος, τού οποίου ο πατριωτισμός, η ηθική αρετή και η εντιμότητα δύσκολα αμφισβητούνται, ακόμη κι από πολιτικούς αντιπάλους.

Το περίφημο εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ», το οποίο βρισκόταν στην Λεωφόρο Συγγρού, δημοσιεύει αγγελία, ζητώντας οδηγό. Όπως ήταν φυσικό, οι υποψήφιοι που διεκδίκησαν την θέση, ήταν πολλοί.

Ο υπάλληλος τής «ΦΙΞ» που εξέταζε τις αιτήσεις, κάποια στιγμή κοιτάζει ερευνητικά, κάποιον από τούς υποψήφιους που βρισκόταν εκείνη την ώρα μπροστά του, με έναν τρόπο σαν να προσπαθεί να ξεδιαλύνει κάποιο μυστήριο…

Το επώνυμο που αναγράφεται στην αίτηση εργασίας, είναι «Πλαστήρας»…

«Τον πρωθυπουργό τί τον έχετε;», ρωτά με μια ανάλαφρη και περιπαικτική διάθεση ο υπάλληλος.

Ο μεσόκοπος υποψήφιος, μ’ ένα ύφος ντροπής και ταυτόχρονα μ’ έναν χαμηλόφωνο τόνο, αναλαμβάνει να εξηγήσει: «Είναι αδελφός μου… Είναι όμως επιθυμία, δική μου και δική του, αν υπάρχει κάποιος καταλληλότερος για τούτη τη θέση, να μην σάς επηρεάσει η σχέση αυτή…».

Υπενθυμίζεται, πως ο Νικόλαος Πλαστήρας, εκτός από τις υπηρεσίες του στην πατρίδα, πρόσφερε διακριτικά τον μισθό του σε άπορους και ορφανά παιδιά, ενώ ο ίδιος πέθανε πάμφτωχος… Άφησε πίσω του την «τεράστια» περιουσία, που αποτελούνταν από τα παράσημά του, 216 δραχμές, 10 δολάρια κι ένα σιδερένιο…κρεβάτι εκστρατείας… Ακόμη και το κουστούμι τής κηδείας του, ήταν προσφορά φίλου του…

Θα τους στείλουμε για τσίπουρα;

2011-12-31T11:14:00.004+02:00

Οπερέτα εις πράξεις πέντε, στο θέατρον Ηρώδου του Αττικού

2011-11-10T08:59:00.005+02:00

Φίλιππος Πετσάλνικος

Δικηγόρος.

Γεννήθηκε στο Μαυροχώρι Καστοριάς από γονείς αγρότες. Τελείωσε το Γυμνάσιο Καστοριάς.

Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, απ' όπου αποφοίτησε με άριστα. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βόννης Γερμανίας. Για την χρηματοδότηση των σπουδών του εργάσθηκε ως εργάτης σε εργοστάσια. Στο Πανεπιστήμιο Βόννης παρακολούθησε επίσης Οικονομικές Επιστήμες και εργάσθηκε ως Επιστημονικός Συνεργάτης.

Μέλος του ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του το 1974, συμμετείχε σε διάφορα όργανα του Κινήματος (Γραμματέας του Τομέα Διαφώτισης, του Τομέα Απόδημου Ελληνισμού). Εκλέχθηκε το 1994 στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ. Είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.

Yποψήφιος Βουλευτής στο Νομό Καστοριάς το 1977 και το 1981.

Εκλέχθηκε Βουλευτής για πρώτη φορά στο Νομό Καστοριάς το 1985, όπου και εκλέγεται εφεξής.

Διετέλεσε:

Υπουργός Δικαιοσύνης, Μακεδονίας-Θράκης, Δημόσιας Τάξης, Υπουργός Αναπληρωτής Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υφυπουργός Πολιτισμού, Υφυπουργός Παιδείας, Γενικός Γραμματέας στο Υπουργείο Παιδείας.

Εκλέχθηκε το Μάρτιο του 2004 Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και επανεκλέχθηκε τον Σεπτέμβριο του 2007.

Στις 15-10-2009 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

Στις 9 -11-2011 εφέρετο ως υποψήφιος πρωθυπουργός με πρόταση του απερχόμενου Γ. Παπανδρέου.

Είναι παντρεμένος και πατέρας 3 παιδιών.

Συγκάτοικοι ξανά

2011-11-07T13:16:00.002+02:00

Γ. Παπανδρέου - Α. Σαμαράς : Οι συγκάτοικοι

2011-11-06T10:29:00.005+02:00

Ο Γιώργος είναι πονηρός (θρασύτατος)

2011-11-04T19:03:00.000+02:00

Ο μαθητής του Εσπερινού Λυκείου Λάρισας

2011-11-02T08:26:00.003+02:00

Στην οικοδομή βρήκε το πρωί της Δευτέρας τον 16χρονο μαθητή της Λάρισας, μια κίνηση του οποίου στη διάρκεια της παρέλασης για να τιμηθεί η εθνική επέτειος, έγινε «σύμβολο» αντίδρασης στο πολιτικό σύστημα και αντίστασης στις ασκούμενες πολιτικές, αλλά και αφορμή και αιτία να διχαστούν οι απόψεις της λαρισαϊκής και όχι μόνο κοινωνίας.

Η χειρονομία απαξίωσης του πολιτικού συστήματος από τον εργαζόμενο μαθητή και παραστάτη, που άλλους ενθουσίασε και άλλους προβλημάτισε Μαθητής του 3ου Εσπερινού Λυκείου Λάρισας ο Αχιλλέας Μ. είδε τη φιγούρα του στην πρώτη σελίδα της «Ε», με το υψωμένο χέρι και την ανοιχτή παλάμη, να στέλνει μήνυμα προς την ελληνική πολιτεία-κοινωνία. Ο βυζαντινής καταγωγής τρόπος διαπόμπευσης, η μούντζα, αποτελεί εδώ και δύο χρόνια τον σύγχρονο και ειρηνικό τρόπο αποδοκιμασίας ενός συστήματος που λέει σε ένα παιδί, όπως ο Αχιλλέας, ότι μπορεί και να μην έχει μέλλον στη χώρα του.

Ο 16άρης «διαμαρτυρόμενος» δεν είναι όμως ακόμη ένα τυπικό παιδί της γενιάς του, που ίσως δεν ξέρει τι του γίνεται και απλά μιμείται τους μεγαλύτερούς του: γιος πολύτεκνης οικογένειας, με ακόμη 15 αδέρφια, είναι φτιαγμένος από εκείνη την «πάστα» νέων που ανδρώνονται χωρίς να περιμένουν ή να βρίσκουν τίποτα έτοιμο.

Ελαιοχρωματιστής ο ίδιος εργάζεται σκληρά μέχρι τις 4 το απόγευμα και μετά παρακολουθεί τα μαθήματα του Λυκείου (είναι στην πρώτη τάξη του Εσπερινού), ώστε αφενός να αποκτήσει τα εφόδια των γνώσεων που -όλοι λένε- χρειάζονται, αφετέρου να μην επιβαρύνει οικονομικά τους γονείς του, υπάλληλοι κι αυτοί στο Δήμο και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.

Η ενέργειά του συνειδητή, όπως τουλάχιστον δείχνει το ευθυτενές παράστημα και η αποφασιστικότητα στην έκταση -αλλά και ένταση- του χεριού του, καθώς και η διάρκειά της. Παραστάτης στην παρέλαση του σχολείου του, κράτησε ανοιχτή την παλάμη του καθ’ όλη τη διάρκεια της …απόδοσης τιμών στους επισήμους και άλλους σπουδαιοφανείς της εξέδρας.

Τιμωρία ή νουθεσία;

Το ίδιο έπραξαν άλλοι δύο μαθητές σχολείων, ίσως με λιγότερη ένταση, όπως και ολόκληρες τάξεις οι οποίες έστρεψαν το κεφάλι τους προς την αντίθετη, των επισήμων, φορά. Η ενέργεια του Αχιλλέα μονοπωλεί και τα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης των νέων, σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως, απασχολεί βεβαίως και τους τοπικούς φορείς της εκπαίδευσης. Οι οποίοι βρίσκονται μεταξύ του συνήθους διλήμματος: να τιμωρήσουν τον νέο ικανοποιώντας το αίσθημα του καθωσπρεπισμού ή να περιοριστούν σε μερικές νουθεσίες;

Βλέπετε, πρέπει να λάβουν υπόψη και τις συνέπειες ενός κόσμου και μιας νέας γενιάς που σιγά σιγά φτιάχνει το δικό της Πολυτεχνείο. Η πρώτη αντίδραση της περιφερειακής διευθύντριας εκπαίδευσης Θεσσαλίας, Κων. Πράντζου, παρέπεμπε το θέμα στην αρμοδιότητα του οικείου συλλόγου διδασκόντων. Χθεσινές πληροφορίες πάντως ήθελαν τον προϊστάμενο της εκπαίδευσης να καλεί τους γονείς του μαθητή για κάποιες συστάσεις (;).

Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Λάρισας, Βαγγέλης Καριτσάκης, επισήμανε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια από τους καθηγητές, όταν το θέμα συζητηθεί στο συμβούλιο του σχολείου, προκειμένου να μην τιμωρηθεί ο μαθητής.

Κι αν ο Αχιλλέας έδειξε αξιοθαύμαστο θάρρος στην παρέλαση, από χθες ένιωθε μάλλον άβολα και φοβισμένος με την αναπάντεχη δημοσιότητα που πήρε η ενέργειά του και τις -εξ αυτού του λόγου- πιέσεις που δεχόταν από κεντρικά και περιφερειακά μέσα ενημέρωσης, τα οποία δεν τον άφηναν σε ησυχία. Και σιωπούσε…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από την Καλύβα ψηλά στο βουνό

Πες και κανά ΟΧΙ Γεώργιε

2011-10-30T12:12:00.000+02:00

Ευάγγελος: Συγχωρώ τους ταλαίπωρους ανθρώπους, γειά σου Μεγάλε!

2011-10-19T17:57:00.001+03:00

Ο Τυφώνας Μπένυ σαρώνει την ελληνική κοινωνία

2011-09-27T11:55:00.004+03:00

Το απόλυτο χάος. Μέτρα κατά ριπάς. Τετέλεσται...

2011-09-21T17:53:00.005+03:00

Οι ώρες οι μέρες είναι πονηρές, γκαστρωμένες που έλεγε ο Φλωράκης

2011-09-18T09:34:00.001+03:00

Στο δρόμο με τα λουκέτα

2011-08-06T11:06:00.004+03:00

Αυριανη ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΙΜΗ: 350 ΔΡΑΧΜΕΣ

Μαζί τα φάγαν και αλλού

2011-07-31T18:47:00.002+03:00

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη στην Καθημερινή της 31ης Ιουλίου 2011

Ο παπά Ηλίας απόγονος του Παπαφλέσσα, όπως ο ίδιος λέει

2011-07-17T22:23:00.003+03:00

Ο παπάς της αγανάκτησης και της... επανάστασης

Ο παπα-Ηλίας εμφανίστηκε στο Σύνταγμα με τη «γουρούνα» του, δηλώνει «εθνιστής» και όχι εθνικιστής, ξεσηκώνει αθυρόστομα τσιτάτα των Κολοκοτρώνη και Καραϊσκάκη και ζητεί νέα... εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ δίπλα στον Καραϊσκάκη και στον Γέρο του Μοριά. Από κοντά και ο Βελουχιώτης, ανακατεμένος με ΔΝΤ, μνημόνιο, Μέρκελ και Παπανδρέου. Παρέα τους μάρσαρε ο παπα-Ηλίας με τη «γουρούνα» του κατά το διήμερο των απεργιακών κινητοποιήσεων του Ιουνίου, δίπλα στους «Αγανακτισμένους» και τους διαδηλωτές στο Σύνταγμα. Η φωτογραφία του πάνω στο τετράτροχο όχημα, με τα ράσα του να ανεμίζουν καθώς ανέπτυσσε ταχύτητα με φόντο τα ΜΑΤ, έκανε τον γύρο του Διαδικτύου και των ειδησεογραφικών πρακτορείων. Ο 61χρονος παπα-Ηλίας- κατά κόσμον Ηλίας Κωνσταντόπουλος- λειτουργεί στον Προφήτη Ηλία Αχαρνών. Από εκεί ξεκίνησε για τα συλλαλητήρια στο κέντρο της Αθήνας. «Να βγει ο κόσμος έξω στους δρόμους, να αναρωτηθεί αν το εγγόνι του θα έχει δουλειά ή θα γίνει πάλι μετανάστης» λέει. Εχει και εκείνος οικογένεια με τρία παιδιά. Φέρνει τον Κωστή Παλαμά κάθε τόσο στις κουβέντες του: «Χρωστάμε σε όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ΄ρθούνε, θα περάσουν. Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί».

Το 1991, δίπλα στο μικρό εκκλησάκι του 8ου μ.Χ. αιώνα, «σε ένα τόπο σπαρμένο με κόκαλα ηρώων, πέτρες και αγκάθια, φτιάξαμε την εκκλησία του Προφήτη Ηλία με εθελοντική προσφορά μαστόρων» λέει ο παπα Ηλίας. «Πετράς» ήταν προτού γίνει ιερωμένος. Συστήνει τη γενιά του ως εξής: «Από το Ρουπάκι της Φαλαισίας Λεονταρίου Αρκαδίας. Η παράδοση λέει ότι είμαστε απόγονοι του Παπαφλέσσα (Ηλιόπουλοι). Ο Αρης Βελουχιώτης είχε πει ότι χωρίς τον Παπαφλέσσα δεν γινόταν επανάσταση το 1821. Κατάγομαι από το Σέρβο Αρκαδίας. Είμαι Γορτύνιος. Κατέβηκα με την οικογένειά μου στο Κοπανάκι Μεσσηνίας, που το έχτισε ο πατέρας μου με άλλους τέσσερις μαστόρους». Εχει βγάλει μεροκάματα ως λούστρος, οικοδόμος και το 1979 πήγε στη Σαουδική Αραβία για να δουλέψει. Παπάς έγινε το 1979 «για την ελληνικότητα του Χριστού- ως προς την ανθρώπινη φύση του, ως Εμμανουήλ στη Ναζαρέτ γεννήθηκε- και για τον χριστιανισμό που είναι διαρκής επανάσταση».

Ελλάδα παντού

Δηλώνει αρχαιολάτρης, αναλύει τις λέξεις, την Ιστορία του κόσμου και βρίσκει παντού Ελλάδα. «Καλή μου άγνωστη» λέει, «η Ιστορία γράφεται από τα αγάλματα, από τους λίθους που αφήνουν τα ίχνη τους στη γη.

Και όταν οι λίθοι κεκράζονται, χίλιοι σιωπούν. Μπορούμε να αμφισβητήσουμε τον Eπικούριο Απόλλωνα, το άγαλμα των Αρκάδων, το Μαίναλο του Πάνα;

Κάρα (κεφαλή) Διός ίσον καρδιά. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι ρίζα, ροή ζωής και η Ελλάς, όχι Greece, είναι πέτρα του ήλιου».

Εξηγεί ότι πηγαίνει στις διαδηλώσεις όπου συλλογικά ο κόσμος διεκδικεί «να μην ξεπουληθεί η Ελλάδα». Καλεί τους «Αγανακτισμένους» να προχωρήσουν: «Τέρμα η αγανάκτηση,εμπρός για επανάσταση» . Το σύνθημα που προτείνει είναι «φωτιά και τσεκούρι στον προσκυνημένο». Οσο για τα επεισόδια και τους κουκουλοφόρους, λέει ότι είναι «οι μάγκες της κλανιάς, είναι του συστήματος». Μιλάει αθυρόστομα. Χρησιμοποιεί τσιτάτα από τον Καραϊσκάκη, που τον «αναπαράγει» για να παραλληλίσει τη σημερινή κατάσταση και να κακίσει όσους, κατά τη γνώμη του, υπηρετούν ξένα συμφέροντα: «Αμ, ο Καραϊσκάκης, για πολιτικούς σαν τον Μαυροκορδάτο και τον Κωλέτη τι έλεγε; Οτι “τον Τούρκο και τον π... όσο τους χαϊδεύεις,σηκώνουν κεφάλι”». Ο παπα-Ηλίας αναφέρεται στην ΕΕ, στο μνημόνιο, στη Μέρκελ, στους Δυτικούς του ΔΝΤ, στους «ψαλιδόκωλους,που έλεγε ο Κολοκοτρώνης». Εχει ένα βιβλίο του Δημήτρη Φωτιάδη, με τσακισμένη τη σελίδα 80 η οποία αναφέρεται στη δίκη του Κολοκοτρώνη. Ανοίγει παρένθεση για να πει ότι «τον φυλάκισαν ο Αρμανσμπεργκ, ο Μάσον, ο Μάουερ, ο Μαυροκορδάτος, ο Κωλέττης» και την κλείνει θέλοντας οπωσδήποτε να διαβάσει δυνατά το απόσπασμα της σελίδας 80: «Αδικα, μωρέ Γέρο, πασκίζεις να τους καλοπιάσεις. Οι Βαυαρέζοι έρχονταν στον τόπο μας με την κρυφή ελπίδα να τον κάνουν αποικία τους. Για να το πετύχουν έπρεπε να γονατίσουν τους Ελληνες με την τρομοκρατία. Δεν μπορούσαν λοιπόν ν΄ αφήσουν εσένα τον Κολοκοτρώνη. Από σένα έπρεπε να αρχίσουν».

Αναπολεί τον πνευματικό του πατέρα, όπως χαρακτηρίζει τον πατέρα Ανυπόμονο, «τον Γερμανό Δημάκο, πρωτοπαλίκαρο του Θανάση Κλάρα ή αλλιώς Αρη Βελουχιώτη» . Τον γνώρισε στη Μονή Αγάθωνος, όταν ο παπα-Ηλίας υπηρετούσε στο Μάζι Αλιάρτου, όπου «έμεινα για 12 χρόνια». Για τον παπα-Ανυπόμονο λέει: «Κάθε 500 χρόνια βγαίνουν τέτοιοι άνδρες. Τα αηδόνια, όταν πέθανε, σταμάτησαν να κελαηδούν». Κρατά ακόμα στον νου του μια φράση του παπα-Ανυπόμονου: «Ελεγε:Αν τραβήξεις το πιστόλι της ψυχής και του σώματος πρέπει να ρίξεις. Αλλιώς, το βάζεις...». Ερωτάται τι πιστεύει για τον σοσιαλισμό. Απαντά αμέσως: «Πιστεύω στην πάλη των τάξεων του Ισοκράτη. “Δημοκρατία μου, πόσο σε βιάζουμε κάθε μέρα και δεν σε αποζημιώνουμε για το λερωμένο σεντόνι”. Στους αρχαίους Ελληνες στηρίχθηκε και ο Μαρξ...».

«Μπράβο στον Κουρουμπλή»

Δεν λέει για πολλούς «καλή τους ώρα». Το λέει για τον ΜίκηΘεοδωράκη - «γιατί να μη συμφωνώ με τον Μίκη; Πειράζει που είναι πατριώτης;». Το λέει και για τον βουλευτή Παναγιώτη Κουρουμπλή - «Θέλω να τον συγχαρώ που ύψωσε το ανάστημά του.Μπράβο Κουρουμπλή. Το “όχι” σου έχει αξία. Είναι Ελλάδα». Αντίθετα χαρακτηρίζει με βαριές εκφράσεις «τους Παπανδρέου, με εξαίρεση τον Ανδρέα. “Τότε, Εμφύλιος και Κυπριακό συνδέονταν με τον Γέρο και τώρα μια ακόμα τραγωδία με τον Γιώργο...”».

Οταν τον ρωτώ αν είναι εθνικιστής, πετάγεται πάνω. «Μισώ τον εθνικισμό. Εθνιστής είμαι.Για το έθνος μου». Πιστεύει ότι είναι ώρα γενικού ξεσηκωμού. «Ακόμα και ο Ομπάμα είπε στη Μέρκελ “πρόσεξε, μη σου ξεσηκωθούν οι Ελληνες”» . Επιμένει ότι πρέπει να γίνει αίτημα για σύγκληση νέας εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα, για κατάσχεση της περιουσίας των βουλευτών που ψήφισαν μνημόνια και «στους οποίους να επιβληθεί ποινή να φυτέψουν όλα τα καμένα βουνά» αλλά και μείωση των βουλευτών σε 151. Πάντως, προειδοποιεί ότι «εκείνο που θα φταίμε εμείς είναι αν φαγωνόμαστε μεταξύ μας. Βόηθα, Παναγιά μου. Οχι στη διχόνοια...».

Βραχνή φωνή, τραχιές κουβέντες. Σε ορισμένες παύσεις του τραγουδά Βασίλη Παπακωνσταντίνου - από τους «Ιππείς της Πύλου». Λέει ότι παρά τα 61 του χρόνια, νιώθει την καρδιά του 25άρα. Προσθέτει ότι «όποιος φοβάται τον θάνατο, πεθαίνει κάθε μέρα». Και καπάκι βάζει μπροστά πάλι τον Καραϊσκάκη «που έλεγε:“Αμα ζήσω, θα τους γ... Αμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον π...!».

«Οι Γερμανοί μας χρωστάνε, δεν τους χρωστάμε»

Ο παπα-Ηλίας εξηγεί ότι πηγαίνει στις διαδηλώσεις γιατί«δεν με ρώτησε κανένας πριν από τις εκλογές αν συμφωνώ να πάρουμε δάνειο,να κάνουμε μνημόνιο». Φωνάζει δυνατά,καθισμένος στην πεζούλα κάτω από το πλατάνι,δίπλα στο εκκλησάκι:«Να ζητήσουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις.Μας χρωστάνε,δεν τους χρωστάμε. Καλάβρυτα, Δίστομο...Και με το χέρι της Αγγλίας εμφύλιος...» . Επιμένει ότι σήμερα γίνεται οικονομικός πόλεμος και ψιλοτραγουδά «θέλουμε ελεύθερη και εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά».

Περιγράφει πώς βρέθηκε το 1986 στο Πότσδαμ, με την Επιτροπή Ειρήνης,την ΕΕΔΥΕ...Λέει και ξαναλέει ότι δεν ανήκει σε κόμματα και ότι«αυτό που χρειάζεται είναι μια συνέχεια του ΕΑΜ. Φτιάχνεται ήδη το Εθνικό Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Μέτωπο». Αρχίζει να απαγγέλλει απ΄ έξω τον όρκο του ΕΛΑΣ: «Εγώ,παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι ν΄ αγωνιστώ...».

Δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ της Κυριακής 18 Ιουλίου 2011

Χαμένοι στη μετάφραση (selective default = επιλεκτική αθέτηση = δανεικά και αγύριστα κατ' επιλογή)

2011-07-15T11:01:00.005+03:00

Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1996 - Ένας πεισματάρης Μπουλτόζας (σκίτσα της εποχής)

2011-07-06T12:04:00.021+03:00

«Ένας πεισματάρης μπουλντόζας»

Ειδική συνεδρίαση της Βουλής στη μνήμη του Μιλτιάδη Έβερτ

Αθήνα

Πεισματάρης, δημιουργικός, αποφασιστικός και πρακτικός. Ένας «μπουλντόζας» δυναμικός και φωνακλάς, σταθερός στις ιδέες και τις αξίες του. Αυτός ήταν ο πολιτικός και ο άνθρωπος Μιλτιάδης Έβερτ, όπως τον επανέφεραν σήμερα στη μνήμη τους βουλευτές που είτε τον γνώρισαν ως κομματικοί συνοδοιπόροι είτε ως πολιτικοί του αντίπαλοι.

Η Βουλή σε ειδική συνεδρίαση τίμησε τη μνήμη του πρώην προέδρου της ΝΔ Μιλτιάδη Έβερτ, ενός «πρωταγωνιστή των πολιτικών εξελίξεων από το 1974 και μετά» είτε με τη θητεία του σε διάφορες κυβερνητικές θέσεις, είτε την περίοδο της αρχηγίας στη ΝΔ είτε στον δημαρχιακό θώκο της Αθήνας, όταν εξελέγη με πρωτοφανή ποσοστά πλειοψηφίας για τα δεδομένα του δήμου.

«Η Βουλή τιμά σήμερα τη μνήμη του Μιλτιάδη Έβερτ, ενός πολιτικού που για 30 χρόνια τίμησε την πολιτική ζωή» είπε ο πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής Γρηγόρης Νιώτης.

«Ήταν ένας ολοκληρωμένος πολιτικός, είχε σαφείς θέσεις για όλα τα ζητήματα. Η μαχητικότητά του αναγνωρίστηκε από όλες τις πλευρές» ανέφερε ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊωάννου.

«Πολιτικοί σαν τον Μιλτιάδη Έβερτ μάς διδάσκουν αυτές τις δύσκολες και αμήχανες ώρες, να στεκόμαστε όρθιοι και σταθεροί και να επιμένουμε στο σωστό. Δεν είναι πείσμα να επιμένεις στο σωστό. Χαρακτηρίστηκε μπουλντόζας γιατί είχε αυτό το πείσμα και την αποφασιστικότητα» δήλωσε ο γραμματέας της ΚΟ της ΝΔ Κώστας Τασούλας.

«Ήταν αυθόρμητος αλλά ήξερες πού βρισκόσουν. Ήμουν σκληρός εσωκομματικός αντίπαλος του, έδειξε όμως εκείνη την περίοδο τη δημοκρατικότητα του.

» Ανοιχτά μιλούσαμε και ανοιχτά απαντούσαμε» είπε η Ντόρα Μπακογιάννη περιγράφοντας ότι γνώρισε τον Μιλτιάδη Έβερτ όταν η ίδια βρισκόταν σε κατ΄οίκον περιορισμό, στη διάρκεια της δικτατορίας και ο Μιλτιάδης Έβερτ πέταξε μια σακούλα σοκολάτες από την μάντρα όταν είχε πάει στο σπίτι της οικογένειας Μητσοτάκη για να μάθει πόσα παιδιά ήταν σε κατ΄ οίκον κράτηση.

«Όταν το 1974 έβγαλα τη 'Φωνή του Στέμματος' και συναντηθήκαμε μου είπε: κάνεις λάθος. Δεν πιάνεις τα μηνύματα των εποχών» ήταν κάποιο από τα στιγμιότυπα που περιέγραψε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης.

«Δεν δίσταζε να εγκαταλείπει αξιώματα. Προσωποποιούσε το θάρρος στην πολιτική» ανέφερε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Σιούφας, ενώ αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του πρώην προέδρου Απόστολου Κακλαμάνη ότι «ο Μίλτος έκανε και λάθη αλλά ποτέ από ιδιοτέλεια» και «ίσως να είχε γίνει πρωθυπουργός αν δεν είχε την αντίληψη των κέντρων ότι η κατάσταση απαιτούσε άλλη προσωπικότητα».

Η συνεδρίαση στη μνήμη του Μιλτιάδη Έβερτ ανέσυρε και μνήμες για φράσεις του πολιτικού που κάποτε προκαλούσαν σχόλια και συζητήσεις για τον αυτοσαρκασμό και το χιούμορ του.

«Το Καρδίτσα-Καρδίτσα, έγινε σημαία για τη ΝΔ» θύμισε ο Απόστολος Κακλαμάνης.

«Είμαι ευτυχής για την κατάργηση των τόνων γιατί ποτέ δεν είχα μάθει να τους χρησιμοποιώ» είχε πει για την καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος.

«Το αγαπημένο μου μάθημα ήταν η έκθεση. Έπαιρνα πάντα 20 αλλά ήταν το άθροισμα τεσσάρων εκθέσεων μαζί» είχε πει ο Μιλτιάδης Έβερτ, φράση που θύμισε ο Αστέριος Ροντούλης.

Newsroom ΔΟΛ

Από το 1989 η χώρα πλήρωνε μισθούς και συντάξεις με δανεικά.

2011-07-05T19:12:00.001+03:00

Der Spiegel: Τρεις οικογένειες κατέστρεψαν την Ελλάδα!

2011-07-05T07:38:00.002+03:00

Der Spiegel: Τρεις οικογένειες κατέστρεψαν την Ελλάδα!

Πάντοτε, τα κόμματα δούλευαν περισσότερο για ρουσφέτια, παρά για την πολιτική, σημειώνει το γερμανικό περιοδικό

Άρθρο στο περιοδικό DER SPIEGEL φέρει τον τίτλο «Φεουδαρχικοί δημοκράτες» και τον υπότιτλο «Με την απόφαση της Αθήνας για το πρόγραμμα λιτότητας τα κράτη της Ευρωζώνης κέρδισαν χρόνο. Αλλά έτσι οι Έλληνες δύσκολα θα καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους: Τρεις οικογένειες κατέστρεψαν τη χώρα»:

Το άρθρο αρχίζει με σκηνή από τις ουρές που σχηματίζονται στα συσσίτια της Εκκλησίας, όπου ο κόσμος κάθε ηλικίας καθημερινά αυξάνεται, παράλληλα με τη ραγδαία αύξηση των ανέργων, που διαμαρτύρονται στους δημοσιογράφους ότι στην Ελλάδα «αν δεν έχεις μέσον, δεν σε παίρνει κανείς σε δουλειά. Και τα πράγματα συνεχώς χειροτερεύουν».

Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, που άνοιξε τον δρόμο για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης της δανειακής βοήθειας προς την Ελλάδα, αλλά και στις δηλώσεις του διοικητή της ΤτΕ Γ. Προβόπουλου στους FT και στην «Καθημερινή» περί «αυτοκτονίας» αν δεν ψηφιζόταν το πρόγραμμα και «ορίων» της αντοχής του λαού, που πληρώνει «το κόστος των λαθών του παρελθόντος».

Ο αρθρογράφος παρατηρεί ότι η αναμενόμενη προσωρινή αποκλιμάκωση της κρίσης απλά δίνει λίγο χρόνο στους ευρωπαίους ηγέτες, που όμως «δεν θα μπορέσουν να σώσουν την Ελλάδα.

Γιατί τις προηγούμενες δεκαετίες μια ελίτ, τον πυρήνα της οποίας αποτέλεσαν οι οικογένειες Παπανδρέου, Καραμανλή και Μητσοτάκη, δημιούργησαν μια πελατειακή οικονομία. Αυτή η πελατειακή οικονομία πέταξε εκατομμύρια, που το κράτος δεν τα είχε. Οι κεφαλές της δυναστείας ευνοούσαν φίλους και οικογένεια με δανεική ευημερία. Διόγκωσαν την κρατική μηχανή, για να μπει καθένας με τη σειρά σε δημόσιες θέσεις και δημιούργησαν ένα γραφειοκρατικό τέρας».

Πάντοτε, τα κόμματα δούλευαν περισσότερο για ρουσφέτια, παρά για την πολιτική. Όποιος μπορούσε να χαρίζει δημόσιο χρήμα, εξαγόραζε φίλους και ψηφοφόρους, που χρωστούσαν κάτι στο κόμμα - και συγχρόνως χρωστούσε στην οικογένεια, που τους εξουσίαζε.

Έτσι, δημιουργήθηκε η φεουδαρχική δημοκρατία της Ελλάδας. Οι γενιές έρχονται και παρέρχονται, τα ονόματα των υψηλά ισταμένων παραμένουν πάντα τα ίδια: Παπανδρέου και Καραμανλής, Καραμανλής και Παπανδρέου, και ενδιαμέσως ο Μητσοτάκης. Σε καμιά ευρωπαϊκή δημοκρατία δεν ξανάγινε κάτι τέτοιο.

Και οι κομματάρχες συνήθιζαν τον λαό τους να ζει πέρα από τις δυνατότητές του. Η Ελλάδα είναι μια φτωχή χώρα της ευρωπαϊκής περιφέρειας, με 11 εκατομ. κατοίκους, έχει ελαιόδενδρα, γαλάζιο ουρανό και παραλίες. Αλλιώς, λίγα πράγματα. Ένας στους τέσσερις εργάζεται στο μεταξύ για το κράτος. Το κράτος είναι η πηγή, απ' όπου όλοι θέλουν να πιουν νερό.

Και επειδή τα κόμματα λεηλάτησαν το κράτος, όρμησε και ο λαός να πάρει ό,τι μπορούσε. Οι πλούσιοι δεν κατέβαλαν φόρους εκατομμυρίων ευρώ, οι φτωχοί επιβίωσαν με μαύρη εργασία και οι δημόσιοι υπάλληλοι δωροδοκήθηκαν.

Τώρα, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου πρέπει να συμμαζέψει όσα έκανε ο πατέρας του, που όταν κυβερνούσε ο κόσμος έβγαινε στη σύνταξη και δεν ήταν υποχρεωμένος να δουλεύει πολύ.

Η μεγάλη τομή πρέπει να γίνει τώρα, λέει ο Παπανδρέου ο νεότερος: «Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε». Ωστόσο, ξέρει καλά τι πάει στραβά δεκαετίες τώρα. Ο παππούς του, Γεώργιος και αυτός, ίδρυσε την πολιτική δυναστεία ως Υπουργός και τελικά πρωθυπουργός.

Μετά τη στρατιωτική δικτατορία, από το 1967 έως το 1974, ο Ανδρέας Παπανδρέου, γιος του Γεωργίου, ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ. Τη δεκαετία του '80 εξυπηρέτησε την πελατεία του τόσο ανεπιφύλακτα, που το δημόσιο χρέος εκτινάχτηκε στα ύψη.

Αντίθετα, μια «κλίκα» παρά μια οικογένεια ηγείται των ελλήνων συντηρητικών, που εναλλασσόταν στην εξουσία με τους Παπανδρέου: Ο γέρος Κωνσταντίνος Καραμανλής κυβέρνησε πολλές φορές πριν αναλάβει την εξουσία ο ανιψιός του Κώστας. Μερικές φορές υπήρχε και λίγος χώρος στην κομματική ηγεσία για την οικογένεια Μητσοτάκη: Ο Μητσοτάκης, Κωνσταντίνος και αυτός, υπήρξε επίσης πρωθυπουργός και κυρίως για δυο δεκαετίες ο ισχυρός άνδρας της ΝΔ.

Κατά τον προεκλογικό αγώνα του 2004 ο Καραμανλής ο νεότερος υποσχέθηκε στο λαό να μεταρρυθμίσει τη χώρα. Μετά τη νίκη του όμως στις εκλογές πύκνωσαν τα σκάνδαλα. Υπήρξαν συμφωνίες δισεκατομμυρίων για ακίνητα, ενώ σπαταλήθηκαν χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων.

Οι άνθρωποι του Καραμανλή παραποίησαν τα οικονομικά στοιχεία που δήλωναν στην ΕΕ και λίγο πριν χάσουν τις εκλογές δημιούργησαν στα γρήγορα μερικές δεκάδες χιλιάδες νέους δημοσίους υπαλλήλους: συγγενείς και κομματικούς φίλους. Στο τέλος οι συντηρητικοί διπλασίασαν το δημόσιο έλλειμμα.

Η κόρα του Μητσοτάκη Ντόρα, για ένα διάστημα ΥΠΕΞ, προσπάθησε στη συνέχεια να αναλάβει την ηγεσία της ΝΔ. Αλλά τότε μπήκε σφήνα ο Αντώνης Σαμαράς - ακόμα τότε υπό την τιμητική προεδρία του μπαμπά Μητσοτάκη.

Ο Σαμαράς - πλούσιος γόνος της ανώτερης τάξης σαν τον Παπανδρέου - είναι τώρα ο αντίπαλος του πρωθυπουργού, ένας σκληρός αντίπαλος, που παίζει με τα παλιά κόλπα. Ωστόσο μιλούν ο ένας στον άλλο στον ενικό, από τότε που τη δεκαετία του '70 μοιράζονταν το ίδιο φοιτητικό δωμάτιο στις ΗΠΑ.

Ο Παπανδρέου θεωρείται από τους οικονομικούς πολιτικούς της ΕΕ ευτυχής περίπτωση: Προσπαθεί να κάνει οικονομία, αλλά ο Σαμαράς υπόσχεται στους ψηφοφόρους να μειώσει τους φόρους και να διαπραγματευτεί σκληρά με την ΕΕ για τα μέτρα λιτότητας.

Ενώ τις τελευταίες εβδομάδες ο Παπανδρέου έχασε ραγδαία σε δημοτικότητα και το ΠΑΣΟΚ έπεσε στο 27% (το χαμηλότερο ποσοστό εδώ και 34 χρόνια), η ΝΔ του Σαμαρά κρατήθηκε στο 31%. Στα μέσα Ιουνίου το ποσοστό αυτό τον έφερε μεν στην πρώτη θέση των προτιμήσεων των ψηφοφόρων, ήταν όμως κατά 2,5% χαμηλότερο από το αποτέλεσμα των εκλογών του 2009.

Πριν από τρεις εβδομάδες περίπου ο Παπανδρέου τηλεφώνησε στους συντηρητικούς αντιπάλους του, βολιδοσκοπώντας αν τα δύο κόμματα πρέπει να σώσουν από κοινού το έθνος, με μια κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού. Μάλιστα ο Παπανδρέου φέρεται να είπε ότι μπορεί να παραχωρήσει ακόμα και την πρωθυπουργία.

Το τηλεφώνημα αυτό υποτίθεται ότι θα παρέμενε εμπιστευτικό. Όμως ο Σαμαράς το αποκάλυψε σε δημοσιογράφους και λίγο μετά προσέβαλε για μια ακόμα φορά τον Παπανδρέου στη Βουλή, ξεκαθαρίζοντας έτσι ότι δεν θέλει συναινετική κυβέρνηση.

Είτε μόνο υπό τον Παπανδρέου είτε και υπό τους δύο μαζί, αν το κράτος εφαρμόζει λιτότητα, αυτό μπορεί να αποβεί επικίνδυνο επειδή πιθανότατα θα στραγγαλίσει την οικονομία: «Είναι σαν τη γάτα που κυνηγάει την ουρά της», λέει ο ;Eλληνας καθηγητής Οικονομίας Γιάννης Βαρουφάκης.

Και ο αμερικανός συνάδελφός του Kenneth Rogoff, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, προειδοποιεί: «Αν συνεχίσουν μόνο με το πρόγραμμα λιτότητας, θα εγκλωβιστούν σε μίνι ανάπτυξη ή ύφεση για όσο μπορεί να προβλέψει κανείς. Και στο τέλος παρ' όλα αυτά θα χρεοκοπήσουν».

Κι όμως δεν είναι ότι οι Έλληνες δεν έχουν ήδη κάνει οικονομία. Το δημοσιονομικό έλλειμμα της Αθήνας μειώθηκε χάρη στο πρώτο πακέτο λιτότητας από το 15,4 στο 10,6% του ΑΕΠ πέρσι. Έγιναν περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές. Αυτά τα μέτρα λιτότητας οδήγησαν πέρσι και στην απώλεια 200.000 θέσεων εργασίας…

Ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Αργίτης μιλά περιφρονητικά για την «κυρίαρχη τάξη πολιτικής και κεφαλαίου που λυμαίνεται τη χώρα» και δημιούργησε όλη αυτή την κατάσταση. Και ο δημοφιλής συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης περιγελά τη «σαθρή κρατική μηχανή», οι εκπρόσωποι της οποίας «για ένα μόνο πράγμα ενδιαφέρονται: να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και για όλα τα άλλα δεν τους καίγεται καρφί».

Εννοεί για παράδειγμα εκείνους τους υπαλλήλους της Βουλής, που συνεχίζουν να παίρνουν 14 μισθούς το χρόνο συν 2 επιπλέον. Εννοεί τους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας του Δημοσίου, όπου οι πολιτικοί φροντίζουν αυτούς που τους βοηθούν, οι πατεράδες τα μέλη της οικογένειάς τους και οι διευθυντές των Υπηρεσιών τους ευνοουμένους τους.

Μετά τις κυβερνητικές αλλαγές, τοποθετούνταν κάθε φορά χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι και απλοί υπάλληλοι, χωρίς οι προηγούμενοι να φεύγουν. Κανένας δεν έπαιρνε πρωτοβουλία όσο παρέμεναν αρκετά μεγάλες οι δικές του προοπτικές για επαγγελματική αποκατάσταση. Στο μεταξύ όμως ο λαός περιφρονεί όλη την 'κάστα': 71% των Ελλήνων δήλωσαν το Μάιο ότι δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση. Εξίσου λίγο εμπιστεύεται την αξιωματική αντιπολίτευση το 76%.

Πηγή : tovima - cretalive.gr

Βάζω το μαγιό μου και μπαίνω στη θάλασσα . . .

2011-07-04T11:20:00.001+03:00

και μια ριπή σταμάτησε το ακορντεόν

2011-07-01T08:28:00.012+03:00

μην ρθουν οι κεχαγιάδες με τις αρματωσιές και σπάσουν τα νταούλια και κόψουν τις φωνές

(Κ. Βίρβος θεσσαλικός κύκλος)

Ο ελληνικός εμφύλιος άρχισε το 1943

2011-06-27T17:25:00.002+03:00

Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος άρχισε το ’43

Νίκος Μαραντζίδης, ιστορικός

Η χώρα χρεοκόπησε διότι ακολούθησε το μοντέλο του κρατισμού από τη Mεταπολίτευση

Της Μαργαριτας Πουρναρα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Κυριακή 25 Ιουνίου 2011

Αφήνοντας πίσω τον κάμπο της Θεσσαλονίκης και τον νομό Ημαθίας μπήκαμε στον νομό Κοζάνης με τον σκούρο ορεινό όγκο του Βερμίου στον ορίζοντα. Τελικός προορισμός μας, τα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας, όπου διαδραματίστηκαν τα τελευταία κεφάλαια του Εμφυλίου, με αντιπάλους τον Εθνικό Στρατό και τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Ο Νίκος Μαραντζίδης δέχθηκε να κάνουμε τη συνέντευξη - γεύμα στο φυσικό περιβάλλον, όπου εκτυλίχθηκαν οι πιο δραματικές συγκρούσεις. Το ορεινό τοπίο με την πυκνή βλάστηση και τα κατακόρυφα γκρίζα βράχια, άλλοτε ήπιο και άλλοτε σκληρό και εχθρικό, έγινε μάρτυρας αιματηρών μαχών που εξέθρεψαν τον μύθο «για τον άπαρτο Γράμμο και το απάτητο Βίτσι».

Μετά τρεισήμισι ώρες ταξίδι, σταματήσαμε σε ένα πετρόκτιστο χωριό στην αγκαλιά της Φύσης. Το καφενείο ήταν γεμάτο κόσμο που μιλούσε για ποδοσφαιρικές μεταγραφές, η Ελένη Μενεγάκη χαριεντιζόταν στην τηλεόραση, το βαζάκι με τα πλαστικά λουλούδια στο τραπέζι, συνοδεύτηκε γρήγορα από δύο μεγάλες κούπες με τσάι του βουνού. Η συζήτηση άρχισε με αφορμή το βιβλίο του Μαραντζίδη με τίτλο «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος», στο οποίο αναπτύσσει τη θέση του για το ξέσπασμα, την εξέλιξη και την τελική έκβαση του Εμφυλίου. Επίσης, φέρνοντας στο φως νέα στοιχεία, εξετάζει τη φυσιογνωμία του ΔΣΕ, υποστηρίζοντας πως η μελέτη αυτής της περιόδου αναδεικνύει την τραγωδία νέων, κυρίως, ανθρώπων που κατά βάση στρατολογήθηκαν βίαια, υποχρεώθηκαν να πολεμήσουν κάτω από μια ηγεσία που δεν εμπιστεύονταν, σε έναν πόλεμο που δεν πίστευαν ότι μπορούν να κερδίσουν. Για το βιβλίο αυτό, ο Μαραντζίδης δέχθηκε σκληρή κριτική από μερίδα συναδέλφων του ιστορικών.

Η αφήγησή του καθηγητή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ξεκινά ανορθόδοξα: «Το αρχικό οικογενειακό επίθετό μας ήταν Μαραντζώφ. Ο παππούς μου, γεννημένος στις αρχές του 1900 ήρθε τη δεκαετία του '20 στην Ελλάδα, από την Τιφλίδα, μαζί με τη μητέρα του. Ο λόγος της μετοίκησης δεν πολυσυζητιόταν ιδιαίτερα στην οικογένεια. Εικάζω ότι επειδή ο προπάππος μου ήταν αξιωματικός του τσαρικού στρατού που δολοφονήθηκε, έφυγαν ως πρόσφυγες όταν επεκράτησαν οι Μπολσεβίκοι. Ο παππούς μου, ο Κόλιας όπως τον φώναζαν, το ρωσικό χαϊδευτικό του Νικολάι, παντρεύτηκε περισσότερες από μία φορές, βιοπορίστηκε ως ταχυδακτυλουργός σε διάφορα πανηγύρια της ελληνικής υπαίθρου, και πέθανε αλκοολικός ως τυπικός ρωφόφωνος εμιγκρές. Αλλαξε αρχικά το επίθετο του σε Μαραντζόπουλος και ύστερα σε Μαραντζίδης. Δήλωνε σταλινικός, απείχε στις εκλογές του 1946 και τον εξόρισαν στην Ικαρία. Οι πολιτικές πεποιθήσεις του επηρέασαν τους συγγενείς μου. Πολλά μέλη της οικογένειας είναι στο ΚΚΕ και είμαι εξοικειωμένος με αυτόν τον χώρο από πολύ μικρός. Ετσι, όταν άρχισα τη μελέτη μου για το ΚΚΕ, δεν ένιωθα την αμηχανία που έχουν άλλοι ερευνητές με αντίστοιχο αντικείμενο, οι οποίοι προέρχονται από δεξιές οικογένειες», υπογραμμίζει.

«Τον τελευταίο καιρό προκύπτουν νέες οπτικές γωνίες μέσα από τις οποίες επανεξετάζεται το θέμα του Εμφυλίου», επισημαίνει ο συγγραφέας-ιστορικός. «Υπάρχει μια νεότερη γενιά ερευνητών που αντιμετωπίζει το θέμα με ψύχραιμη ματιά. Εχει αυτήν την πολυτέλεια, διότι έχει ωριμάσει η δημοκρατία μας και μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, η ιδεολογία αυτή δεν αποτελεί πλέον διακύβευμα. Η νεότερη αυτή γενιά επιχείρησε αρχικά πολλές επιτόπιες έρευνες, από χωριό σε χωριό της Ελλάδας, ενώ άφησε στην άκρη τη μεγάλη, ενιαία αφήγηση. Το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, είχε ενοχικό σύνδρομο απέναντι στην Αριστερά, την ηγεσία της και τον κόσμο που την υποστήριζε. Από τη μια πλευρά ήταν δικαιολογημένο, αν σκεφτεί κανείς τι είχαν τραβήξει οι κομμουνιστές από την περίοδο του Μεσοπολέμου ώς τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Από την άλλη, η ενοχή αυτή έφτασε σε τέτοια υπερβολή από το 1974 και μετά που εμπόδισε την κριτική και την απομυθοποίηση του ΚΚΕ. Ελάχιστοι τόλμησαν να μιλήσουν για το τι είδους κοινωνία θα είχε δημιουργηθεί στην Ελλάδα, αν το ΚΚΕ είχε επιτύχει τον σκοπό του. Στην Ελλάδα υπάρχει τεράστιο έλλειμμα ενός, κατά τα δυτικά πρότυπα, φιλελεύθερου αντικομμουνισμού. Ενας τέτοιος αντικομμουνισμός θα μας είχε προφυλάξει σαν κοινωνία από πολλές ανοησίες που κυριάρχησαν στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, και συνέβαλαν να φτάσει η χώρα εδώ που έφτασε», λέει ο Ν. Μαραντζίδης.

Δόγμα Τρούμαν και Σχέδιο Μάρσαλ ανέτρεψαν τα δεδομένα

Σύμφωνα με τον Ν. Μαραντζίδη, ο Εμφύλιος ξεκίνησε το 1943. «Ως τώρα το χρονολόγιο ήταν: 1941 - 45, Εθνική Αντίσταση, 1945 - 46, λευκή τρομοκρατία και 1946 - 49, Εμφύλιος. Ενα «σχήμα» πολύ βολικό για την Αριστερά, διότι έτσι η αιτία του ξεσπάσματος του Εμφυλίου, θεωρούνταν πως ήταν η βία που υπέστησαν οι Αριστεροί μετά το 1945, από τους παρακρατικούς. Ομως προϋπήρχε η πρόθεση του ΚΚΕ να διεκδικήσει την εξουσία. Αυτή η θέση έχει επαναδιατυπωθεί στο παρελθόν ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1970 με τον Τζον Ιατρίδη, αλλά ήταν δραματικά μειοψηφική. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κοινότητα των ιστορικών εκείνη την περίοδο, κυριαρχείται από την κουλτούρα της Αριστεράς. Ετσι, ορισμένα κρίσιμα ζητήματα παρέμεναν για χρόνια στο περιθώριο της έρευνας, όπως λ.χ. η βία της Αριστεράς την περίοδο της Κατοχής. Το σύνθημα άλλωστε «ΕΑΜ ΕΛΑΣ Πολυτεχνείο» αποτυπώνει την ισχύ της κυρίαρχης σκέψης για μια μεγάλη περίοδο στην Ελλάδα», τονίζει ο Μαραντζίδης.

«Παράλληλα από το 1974 και μετά, ανοίγουν κυρίως τα βρετανικά και τα αμερικανικά αρχεία που μας δίνουν πληροφορίες για την εμπλοκή αυτών των δύο δυνάμεων αλλά όχι των Σοβιετικών, των Γιουγκοσλάβων, των Βούλγαρων κ.λπ. Επρεπε να περιμένουμε μέχρι τη δεκαετία του 1990 για να έχουμε στη διάθεσή μας πρόσθετα στοιχεία. Αρα, ποιος ιστορικός θα τολμούσε ώς τότε να πει ότι το ΚΚΕ έπαιρνε μαζικά οπλισμό και τροφοδοσία από την Ανατολική Ευρώπη και ότι η σύγκρουση είχε διεθνή χαρακτήρα, αλλά όχι μόνο από την πλευρά των Βρετανών και των Αμερικανών αλλά και των Λαϊκών Δημοκρατιών; Ετσι το ΚΚΕ και ο ιστορικός του ρόλος, έμεινε στην άκρη για χρόνια και το ίδιο το κόμμα, υπήρξε καλά προστατευμένο, καθώς οι ευθύνες για τον Εμφύλιο αποδόθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στις δυτικές δυνάμεις και στον Ζαχαριάδη που παρουσιάζεται από αρκετούς πρώην συντρόφους του, ως ένας τυχοδιώκτης, τρελός ηγέτης που οδήγησε την Αριστερά στην περιπέτεια του Εμφυλίου. Ο Ζαχαριάδης ήταν μια χαρά στα μυαλά του. Ηταν ένας σταλινικός κομμουνιστής που αντιλήφθηκε πως ήταν μια φάση κατά την οποίαν το ΚΚΕ θα μπορούσε να διεκδικήσει την εξουσία με ένοπλο τρόπο, καθώς η Ελλάδα συνόρευε με τρεις Λαϊκές Δημοκρατίες που έδειχναν κάθε προθυμία να συνδράμουν στον αγώνα των Ελλήνων κομμουνιστών. Οι Βρετανοί και η ελληνική κυβέρνηση ήταν πολύ ασθενείς για να εγγυηθούν την παραμονή της Ελλάδας στη Δύση. Το δόγμα Τρούμαν και το σχέδιο Μάρσαλ ήρθαν έναν και πλέον χρόνο αργότερα και ανέτρεψαν τα δεδομένα. Ούτε ο Ζαχαριάδης ούτε ο Τίτο και ο Δημητρώφ μπορούσαν να το προβλέψουν αυτό».

Διευρυμένο κράτος σημαίνει πελατειακές σχέσεις και διαφθορά

«Ο εμφύλιος πόλεμος υπήρξε προϊόν εσωτερικών και διεθνών εξελίξεων», τονίζει ο Ν. Μαραντζίδης. «Τα νέα στοιχεία επιβεβαιώνουν τη θέση της εμπλοκής των Ανατολικών. Αποδεικνύω στο βιβλίο ότι αν δεν υπήρχε η στήριξη των κομμουνιστικών χωρών προς το ΚΚΕ, η Ιστορία θα είχε εξελιχθεί διαφορετικά και ο Εμφύλιος μπορεί να μην είχε γίνει ποτέ».

Το επιχείρημα αρκετών ιστορικών που άσκησαν κριτική στο βιβλίο είναι πως αν όντως υπήρξε τόσο μεγάλη βοήθεια από τις άλλες κομμουνιστικές χώρες, οι Ελληνες αντάρτες δεν θα ήταν ρακένδυτοι, πεινασμένοι και χωρίς πολεμοφόδια, όπως συνέβαινε συχνά - ρωτάμε τον Μαραντζίδη. «Για να φτάσει η ξένη βοήθεια περνώντας από τον Γράμμο ή το Βίτσι, έπρεπε να ξεπεραστούν τρομερά εμπόδια που θέτει η μορφολογία του εδάφους, και όχι μόνο. Η βοήθεια ακόμη πιο δύσκολα κατέβαινε κάτω από τη Βόρεια Ελλάδα όπου με κάποιο τρόπο έφταναν οι ενισχύσεις. Ρακένδυτοι ήταν οι αντάρτες του ΔΣΕ στη Θεσσαλία, τη Στερεά και την Πελοπόννησο. Είναι λογικό όταν δεν υπάρχουν κρατικοί μηχανισμοί που να υποστηρίζουν τις γραμμές του εφοδιασμού, πολλά να χάνονται στον δρόμο. Αυτό όμως δεν αναιρεί ούτε την πολιτική σημασία της ανατολικής εμπλοκής ούτε το γεγονός ότι οι ξένες δυνάμεις ενίσχυαν υλικά τους αντάρτες με όπλα, εφόδια, εκπαίδευση και ιατροφαρμακευτικό υλικό», λέει ο ερευνητής.

Η κουβέντα μας στο καφενείο συνεχίζεται με ένα σύνθημα του Δεκεμβρίου του 2008: «Βάρκιζα. Τέλος». Πόσο άραγε είναι «παρών» ο Εμφύλιος στη ζωή μας σήμερα; «Η δική μου άποψη είναι πως οι Ελληνες δεν ασχολούνται πλέον με το θέμα του Εμφυλίου. Δεν είμαστε όπως οι Ισπανοί όπου το ζήτημα αυτό, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, επηρεάζει περισσότερο την πολιτική. Από την άλλη οι εκδότες επιβεβαιώνουν πως τα βιβλία που έχουν να κάνουν με εκείνη την ιστορική περίοδο έχουν σημαντικές πωλήσεις. Οσο για το σύνθημα, νομίζω ότι κάποια από τα νέα παιδιά έψαχναν να βρουν ένα εξεγερσιακό πρότυπο. Καθώς αδυνατούν να στραφούν στη γενιά του Πολυτεχνείου, την οποίαν θεωρούν συμβιβασμένη ή «πουλημένη» και να δουν πολιτικούς, όπως τον Λαλιώτη, την Δαμανάκη και τον Ανδρουλάκη ως τέτοια πρότυπα, αναγκαστικά πάνε πιο πίσω. Δηλαδή στον γνωστό μύθο της ηττημένης ρομαντικής Αριστεράς που πάλεψε και αναγκάστηκε να ενταφιάσει τα όπλα της. Στα γεγονότα του 2008, τo εντυπωσιακό στοιχείο ήταν ότι αρκετοί 55άρηδες και 60άρηδες ταυτίστηκαν με αυτό το κίνημα, ενθυμούμενοι και εκείνοι ιδεώδη, τα οποία στην καλύτερη περίπτωση είχαν λησμονήσει, στη χειρότερη είχαν εξαργυρώσει. Μπορεί αυτό να ονομαστεί και παλιμπαιδισμός ή μήπως φόβος για τα γηρατειά που έρχονται», τονίζει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Πόσο πιθανή θεωρεί στην Ελλάδα μια εξέγερση που μπορεί να ανατρέψει την πολιτική κατάσταση;

«Στην Ελλάδα έχουμε κυρίως ανομική συμπεριφορά αλλά όχι εξεγερσιακή. Ως τώρα υπήρχε ένα είδος διαγενεακής συμμαχίας, που απομάκρυνε τέτοια ενδεχόμενα: ο σημερινός νέος μένει στο σπίτι μέχρι μεγάλη ηλικία και ο γονιός αντέχει να συντηρεί την ανεργία ή την υποαπασχόλησή του. Αν τα δημογραφικά δεδομένα της Ελλάδας ήταν άλλα, αν είχαμε δηλαδή μεγάλο τμήμα νεανικού πληθυσμού, όπως στις αραβικές χώρες, τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, διότι οι γονείς δεν θα μπορούσαν να συντηρήσουν τα τρία ή τέσσερα παιδιά τους. Βέβαια οι συνθήκες αλλάζουν, καθώς αυξάνεται δραματικά ο αριθμός των ανέργων από όλες τις ηλικίες».

«Η χώρα χρεοκόπησε διότι ακολούθησε το μοντέλο του κρατισμού που ξεκίνησε από την πρώτη περίοδο της Μεταπολίτευσης ο Καραμανλής, κρατικοποιώντας την Ολυμπιακή, διάφορες τράπεζες και διυλιστήρια», υποστηρίζει ο Μαραντζίδης. «Ανοιξε τον δρόμο για την πολιτική αυτή, που επέκτεινε αργότερα, ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τα δύο μεγαλύτερα κόμματα αλλά και η ελληνική κοινωνία δυστυχώς συμφώνησαν ότι το κράτος είναι ο βασικός πυλώνας της ανάπτυξης. Διευρυμένο κράτος σημαίνει πελατειακές σχέσεις, διαφθορά και αναποτελεσματικότητα. Σήμερα πληρώνουμε τον λογαριασμό αυτού του αποτυχημένου μοντέλου».

Ο Γ. Παπανδρέου μοιάζει με τον Γκορμπατσόφ στην ΕΣΣΔ του 1991. Συμπαθής στο εξωτερικό εντελώς αναποτελεσματικός στο εσωτερικό. Επιχειρεί, γεμάτος ενοχές και αναστολές, να συρρικνώσει το κράτος, εκπροσωπώντας το κατ' εξοχήν κόμμα του κράτους. Πόσες πιθανότητες έχει άραγε να τα καταφέρει; Οι τελευταίες οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις απαιτούν τόσο από το πολιτικό προσωπικό, όσο και από την ελληνική κοινωνία μια αλλαγή νοοτροπίας. Αυτή ήταν νομίζω και η κοινή λογική τόσο του κειμένου των 11 πανεπιστημιακών υπέρ του Μεσοπρόθεσμου όσο και αυτού των 32, το «Τολμήστε». Αν οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές ελίτ δεν σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, βαδίζουμε ασταμάτητα προς την καταστροφή ή τη μακροχρόνια παρακμή και περιθωριοποίηση.

Παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής. Το τοπίο παραμένει γοητευτικό, ταυτισμένο σήμερα με αποδράσεις από την πόλη και όχι με την σύρραξη που παραλίγο να αλλάξει τον ρουν της σύγχρονης Ελλάδας.

Oι σταθμοί του

1966 Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.

1994 Διδακτορικό στο αντικείμενο της Ιστορίας και της Κοινωνιολογίας του κομμουνισμού.

1997 Εξέδωσε το βιβλίο «Μικρές Μόσχες».

1998 Εκλέγεται λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

2000 Ιδρυσε με τον Στάθη Καλύβα το Δίκτυο για τη Μελέτη των Εμφυλίων Πολέμων.

2007 Επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα.

2010 Εξέδωσε το βιβλίο «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας».

Η συνάντηση

H διαδρομή και η συζήτηση μάς συνεπήρε και αποφασίσαμε, τελικά, να μην σταματήσουμε κάπου για πολλή ώρα. Διαφορετικά θα ήταν αδύνατον να κάνουμε το ταξίδι αυτό αυθημερόν από τη Θεσσαλονίκη. Το μόνο διάλειμμα έγινε στο χωριό Πεντάλοφος της Κοζάνης, στα όρια της περιοχής όπου άρχιζε κάποτε η δικαιοδοσία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Στο παραδοσιακό καφενείο του χωριού ήπιαμε τσάι βουνού και τσιμπήσαμε τυρί και ψωμί. Το τοπίο -φορτωμένο με μνήμες- ήταν εκπληκτικό με ψηλά δέντρα και όμορφα βράχια, μια επιστροφή σε μια εποχή εντελώς διαφορετική για τον τόπο. Οι άνθρωποι ήταν γλυκείς και φιλόξενοι.

Διπλή γκάφα με τις αποδείξεις ... λούφαξε προσωρινά ο Ευάγγελος.

2011-06-25T10:39:00.007+03:00

Ο Τρελαντώνης της Πηνελόπης Δέλτα

2011-06-20T18:53:00.000+03:00

Πηνελόπη Δέλτα - Τρελαντώνης

Καθ' όναρ συμβούλευσε ο μπαμπάς: Βάλε κάποιους να σε ανατρέψουν

2011-06-18T09:55:00.009+03:00

Παρέδωσε τα κλειδιά, έδιωξε την παρέα. Τσαλακώθηκαν Παπακωσταντίνου, Ραγκούσης. Απεβλήθησαν Μπιρμπίλη, Κατσέλη, Δρούτσας, Πανάρετος

ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΟΛΟΙ (και στη μέση Βενιζέλος - Πάγκαλος με τις μεγάλες μάζες) Αντιμεταθέσεις υπουργών - επιστράτευση παλαιών.

Στηρίξτε με, να σας στηρίξω είπε ο Γιώργος.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΧΡΟΝΟ ... ΒΑΛΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΝΑ ΣΕ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΝ, συμβούλευσε καθ' όναρ ο μπαμπάς.

Εκλογική η νέα κυβέρνηση, με το βαθύ ΠαΣοΚ μπροστά.

Μπένι ΧΙΛ ΣΟΟΥ. Οι Κουκουλόπουλος, Σπηλιόπουλος σώπασαν μια και έγιναν υφυπουργοί.

Όταν ένας πρωθυπουργός kanei plaka

2011-06-16T13:44:00.007+03:00

Πόκερ πάνω από την κάλπη

Πρωθυπουργός εν κενώ. Είπε το μεσημέρι, ξείπε το βράδυ και αποφάσισε ανασχηματισμό

Κυβέρνηση σκιών ολίγων ημερών. Ρεσιτάλ αναξιοπρέπειας, το μεσημέρι παραιτείται και το βράδυ ανασχηματίζεται.

Οι αρχηγοί δεν τόλμησαν την υπέρβαση

Οι ώρες, οι μέρες βγάζουν εκλογές;

2011-06-15T12:33:00.005+03:00

Ήρθε Φθινόπωρο πριν το Καλοκαίρι : To ΠαΣοΚ φυλλοροεί!

2011-06-14T18:53:00.003+03:00

Σοβαροί τριγμοί στο εσωτερικό

Ανεξαρτητοποιήθηκε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Λιάνης

Ο βουλευτής Φλώρινας του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Λιάνης, ανακοίνωσε την Τρίτη με επιστολή του στον πρωθυπουργό την παραίτησή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και την ανεξαρτητοποίησή του.

Ο κ. Λιάνης επικαλείται λόγους συνείδησης για την απόφασή του και δηλώνει ότι «δεν πιστεύει πλέον στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης». Προσθέτει ακόμη ότι «οδηγούμαστε σε φαύλο κύκλο».

Newsroom ΔΟΛ

.......................................................................

Αιχμηρή επιστολή

Παραίτηση από το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε ο Αντ.Κοτσακάς

Την παραίτησή του από το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ υπέβαλε σήμερα ο πρώην υπουργός και βουλευτής Αντώνης Κοτσακάς.

Σε επιστολή του προς τον Γιώργο Παπανδρέου, τον γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου Μιχάλη Καρχιμάκη και με κοινοποίηση προς τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου, ο κ. Κοτσακάς αναφέρει μεταξύ άλλων ότι παραιτείται από το «τέως ΠΑΣΟΚ», διευκρινίζοντας εξαρχής ότι «δεν φεύγω εγώ από το Κίνημα, αλλά το ΠΑΣΟΚ έφυγε από το ΠΑΣΟΚ».

Επικαλούμενος την αποστροφή του πρωθυπουργού ότι «θα προχωρήσω με αυτούς που θέλουν να αλλάξει η Ελλάδα», ο κ. Κοτσακάς προσθέτει ότι ανήκει σε αυτούς που υποστηρίζουν μεγάλες αλλαγές για να αντιμετωπιστεί το αύριο, «όμως ο κ. Παπανδρέου δεν διευκρινίζει την κατεύθυνση και τον στόχο και τα συμπεράσματα από τα δείγματα γραφής δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Θέλω να παραμείνω συνεπής σε αρχές και αξίες που υπηρέτησα στην πολιτική μου διαδρομή.»

Ο κ. Κοτσακάς στην επιστολή του κάνει λόγο για «συντηρητική μετατόπιση του τέως σοσιαλιστικού κινήματος», επικρίνει την πολιτική της κυβέρνησης για την υπογραφή του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης που το ακολούθησε χωρίς κύρωση από την Βουλή με την χώρα «να παραιτείται από το δικαίωμα κρατικής ασυλίας».

Η υποτιθέμενη βοήθεια στη χώρα μας με τοκογλυφικούς όρους και με αποκλειστική χρήση των δανείων στην αποπληρωμή προηγουμένων χρεών θα μας βυθίζει όλο και πιο βαθιά στην κρίση χρέους όπως αποδεικνύεται με το Μνημόνιο 2 και όλα αυτά οδηγούν όχι μόνο σε περιορισμένη εθνική κυριαρχία, αλλά αλυσοδένουν και την χώρα για πολλές δεκαετίες στο άρμα του Ατλαντισμού, αναφέρει ο κ. Κοτσακάς προσθέτοντας ότι «ως Έλληνας πολίτης αδυνατώ να υποστηρίξω μια τέτοια πολιτική».

Ο κ. Κοτσακάς προσθέτει επίσης ότι έχει επίγνωση των προσωπικών του ευθυνών τουλάχιστον μέχρι το 1996 καθώς «από τότε βρίσκομαι σε διαρκή διαφωνία και αντιπαράθεση χωρίς αποτέλεσμα με την ηγετική ομάδα του κόμματος, τόσο επί πρωθυπουργίας του κ. Σημίτη όσο και επί ηγεσίας του Γ. Παπανδρέου».

Στην ίδια επιστολή ο κ. Κοτσακάς δηλώνει πως θα παραμείνει ανένταχτος στον ιδεολογικό του χώρο αγωνιζόμενος για τις αρχές και τις αξίες που υπηρέτησε από το 1974.

Newsroom ΔΟΛ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Και άλλοι τέσσερις βουλευτές του ΠαΣοΚ μπορεί να πούνε ΟΧΙ

Στα χρόνια του μνημόνιου και της τρόϊκας

2011-06-12T10:17:00.006+03:00

Den mas tromazoun ta nea metra - Panousis

2011-06-05T21:57:00.001+03:00

Δεν τα φάγαμε μαζί (ενα τραγουδάκι)

2011-06-03T18:24:00.000+03:00

Εδώ πτωχοκομείο. Εδώ πτωχοκομείο.

2011-05-26T16:05:00.001+03:00

Κάλυψη Βρυξελλών στην επίτροπο

Μήνυμα για το εσωτερικό της Ελλάδας η δήλωση Δαμανάκη, ξεκαθαρίζει η Κομισιόν

Στόχος της κ. Δαμανάκη ήταν να στείλει ένα μήνυμα στο εσωτερικό της χώρας και να πείσει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες για την ανάγκη επιτάχυνσης των μεταρρυθμίσεων, δήλωσε την Πέμπτη η εκπρόσωπος της Επιτροπής Αμέλια Τόρες αναφερόμενη στις χθεσινές δηλώσεις της Ελληνίδας επιτρόπου που έκανε λόγο για μεθόδευση αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

«Γνωρίζουμε ότι αυτό είναι δύσκολο και ότι απαιτεί θυσίες για τον ελληνικό λαό» σημείωσε η κ. Τόρες, η οποία υπενθύμισε ότι η οικονομική βοήθεια ύψους 110 δισ. ευρώ παρέχει στήριξη στην Ελλάδα, ώστε να μην δανείζεται με απαγορευτικά επιτόκια και να καλύπτονται οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων.

Η εκπρόσωπος της Επιτροπής τόνισε ακόμη ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι μονόδρομος και εξέφρασε την πεποίθηση ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει αυτές τις προσπάθειες και θα εξέλθει ισχυρότερη από την κρίση.

Η εκπρόσωπος χαρακτήρισε «σχήμα λόγου» τις αναφορές της κ. Δαμανάκη για τον κίνδυνο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.

Η Αμέλια Τόρες υπογράμμισε ότι σε κανένα επίπεδο, ούτε στην Επιτροπή, αλλά ούτε και στο Eurogroup, δεν έχει τεθεί το θέμα αυτό, το οποίο αρνήθηκε μάλιστα να κατονομάσει, κάτι που, όπως είπε, θα ενίσχυε τις εικασίες και τα σενάρια.

«Υπάρχει δουλειά να γίνει κι αναμένουμε από την Ελλάδα να την κάνει, ώστε να δημιουργηθούν θέσεις απασχόλησης κι η χώρα να μπορέσει να χρηματοδοτείται από τις αγορές», κατέληξε η εκπρόσωπος της Επιτροπής.

Newsroom ΔΟΛ

Ο Ντομινίκ του ΔΝΤ και η καμαριέρα, πάει η καριέρα

2011-05-15T08:36:00.003+03:00

Έπειτα από καταγγελία 32χρονης καμαριέρας
Κρατούμενος ο Ντομινίκ Στρος-Καν με την κατηγορία της σεξουαλικής επίθεσης
Βαριά πλέον η σκιά στην καριέρα του Ντομινίκ Στρος-Καν. Το 2008 είχε επίσης κατηγορηθεί για «ανάρμοστη σχέση» με μία υφιστάμενή του. (Φωτογραφία: Reuters
Ο γενικός διευθυντής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν συνελήφθη το Σάββατο στο αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης και ανακρίνεται για μια καταγγελία σεξουαλικής επίθεσης, δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ο εκπρόσωπος της αστυνομίας Πολ Μπράουν.
Ο Μπράουν είπε ότι η γυναίκα που έκανε την καταγγελία σε βάρος του 62χρονου Στρος-Καν είναι μια 32χρονη καμαριέρα ξενοδοχείου που απέδρασε από το δωμάτιο μετά το περιστατικό.
Ο Στρος-Καν, που θεωρείται ως πιθανός υποψήφιος του Σοσιαλιστικού κόμματος στις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία τον ερχόμενο Απρίλιο, έφυγε από το ξενοδοχείο μετά το επεισόδιο κι επιβιβάστηκε σε αεροσκάφος της Air France το οποίο επρόκειτο να πραγματοποιήσει πτήση για το Παρίσι, ανέφερε ο εκπρόσωπος.
Ωστόσο το αεροσκάφος τέθηκε σε αναμονή στο αεροδρόμιο και αστυνομικοί του Port Authority της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϊ επιβιβάστηκαν σε αυτό για να τον θέσουν υπό κράτηση και να τον παραδώσουν σε ντετέκτιβ της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, πρόσθεσε ο Μπράουν.
Σύμφωνα με την αστυνομία το επεισόδιο σημειώθηκε στο ξενοδοχείο Sofitel, στην (West 44th Street, κοντά στην Τάιμς Σκουέαρ).
Ο Στρος Καν ανέλαβε την ηγεσία του ΔΝΤ το Νοέμβριο του 2007. Προηγουμένως είχε διατελέσει υπουργός Οικονομικών, βουλευτής και καθηγητής οικονομικών στο Ινστιτούτο Πολιτικών Μελετών του Παρισιού.
Τον Οκτώβριο του 2008 ο Στρος-Καν είχε ζητήσει συγγνώμη για ένα «σφάλμα κρίσεως» που διέπραξε στη σχέση του με μια υφισταμένη του, αλλά επέμεινε πως δεν εκμεταλλεύτηκε ούτε καταχράσθηκε τη θέση του, κάτι στο οποίο κατέληξε και εσωτερική έρευνα από επιτροπή του διεθνούς οικονομικού οργανισμού.
Είχε απολογηθεί στους εργαζόμενους στο Ταμείο, τη γυναίκα με την οποία είχε τη σχέση, Πιρόσκα Νάγκι, πρώην επικεφαλής της διεύθυνσης Αφρικής του ΔΝΤ, καθώς και στη σύζυγό του, τη γνωστή τηλεοπτική δημοσιογράφο Αν Σινκλέρ.
Ο Στρος-Καν επρόκειτο να λάβει μέρος την Δευτέρα στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών των χωρών-μελών της Ευρωζώνης στις Βρυξέλλες και να εκφωνήσει ομιλία στο 12ο οικονομικό φόρουμ που διοργανώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
ΠΗΓΗ IN.GR

Κανείς βουλευτής δεν χειροκρότησε τον παρ ολίγον υποψήφιο πρωθυπουργό της χώρας!

2011-04-29T12:49:00.002+03:00

Την παραποµπή, µε τα αδικήµατα της δωροδοκίας και της διακίνησης µαύρου χρήµατος, σε ειδική Προκαταρκτική Επιτροπή της Βουλής για να διερευνήσει τις τυχόν ποινικές ευθύνες του τέως υπουργού Εθνικής Αµυνας Ακη Τσοχατζόπουλου για την κατασκευή τριών υποβρυχίων από τα Ναυπηγεία Σκαραµαγκά σε σύµπραξη µε τις γερµανικές εταιρείες Ferrostaal και HDW, αποφάσισε χθες η Εθνική Αντιπροσωπεία µε 226 ψήφους υπέρ, 9 κατά, 9 «παρών», 1 λευκό και 5 άκυρα. Σύµφωνα µε τον πρόεδρο της Βουλής Φίλιππο Πετσάλνικο, η Προκαταρκτική Επιτροπή θα αποτελείται από 13 µέλη εφόσον συµµετάσχουν όλα τα κόµµατα (επτά από το ΠΑΣΟΚ, τρεις από τη Νέα ∆ηµοκρατία και από ένας από τα άλλα κόµµατα της ελάσσονος αντιπολίτευσης χωρίς τη συµµετοχή ανεξάρτητων βουλευτών) και το πόρισµά της πρέπει να το καταθέσει στην Ολοµέλεια στις 6 Ιουνίου του 2011.

Η ΣΥΜΒΑΣΗ. Παίρνοντας τον λόγο ο κ. Τσοχατζόπουλος χαρακτήρισε την πρόταση της Κοινοβουλευτικής Οµάδας του ΠΑΣΟΚ «ενέργεια πολιτικά, ηθικά, ακόµη και νοµικά απαράδεκτη». Υποστήριξε ότι η σύµβαση των υποβρυχίων για την οποία αποφάσισαν όλα τα αρµόδια όργανα και το ΚΥΣΕΑ ήταν επωφελής και συµφέρουσα για το ∆ηµόσιο, παραδέχτηκε ωστόσο ότι υπάρχει σκάνδαλο µε µίζες το οποίο όπως είπε «δεν µε αφορά και δεν µε αγγίζει». Κατέληξε µάλιστα ότι η στοχοποίησή του είναι µια προσπάθεια κάποιων να απαλλάξουν το ΠΑΣΟΚ, «στο πρόσωπό µου», από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Κατά την άποψή του, η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ οδηγήθηκε από κάποιους που σκοπό έχουν «να στήσουν ένα “Κολοσσαίο” προκειµένου, µε την εξόντωση κάποιων και τη διάσωση άλλων», να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώµη. «Είναι και αυτό ενδεικτικό της βαθιάς κρίσης πολιτικού προσανατολισµού του ΠΑΣΟΚ αυτή την περίοδο», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε πως «έκαναν λάθος γιατί νόµισαν ότι θα κατασκευάσουν έναν βολικό ένοχο για να ξεγελάσουν για µία ακόµη φορά τον λαό». «∆εν διαπραγµατεύοµαι την ιστορία µου, δεν παζαρεύω τη συµβολή µου στην πορεία της χώρας και του ΠΑΣΟΚ», τόνι σε µε έµφαση ο κ. Τσοχατζόπουλος και απευθυνόµενος στα έδρανα των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ συνέχισε: «Νιώθω οργή αλλά περισσότερο λύπη. Αποκαλύψεις δεν θα κάνω γιατί δεν έχω. Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ δεν βασίζεται σε κανένα – ούτε ένα – πραγµατικό στοιχείο, παρά µόνο σε αόριστες αναφορές κατηγορουµένων και αυθαίρετα συµπεράσµατα άλλων». Χαρακτήρισε µύθους τα περί «δήθεν άχρηστων υποβρυχίων» και προκαταβολής της τάξης του 70%-80% λέγοντας ότι αυτή έφθασε το 11,2%, ενώ το µεγαλύτερο µέρος του τιµήµατος καταβλήθηκε επί Νέας ∆ηµοκρατίας.

ΣΚΑΝ∆ΑΛΟ. Παραδέχθηκεότι υπάρχει σκάνδαλο µε τις µίζες και γι’ αυτό, όπως είπε, η γερµανική και η ελληνική ∆ικαιοσύνη ερευνούν την υπόθεση εδώ και έναν χρόνο αλλά αυτό «δεν µε αφορά και δεν µε αγγίζει», ενώ συµπλήρωσε πως τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του βρίσκονται στο επίκεντρο πρωτοφανούς στοχοποίησης σχετικά µε το σπίτι του. Επίσης υποστήριξε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που στοχοποιείται και ήδη από το 1995 ορισµένοι είχαν στόχο να απαλλάξουν το ΠΑΣΟΚ, «στο πρόσωπό µου», από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Πρόσθεσε ότι η έρευνα δεν µπορεί να γίνει επιλεκτικά, αλλά για όλη την υλοποίηση του προγράµµατος µέχρι το 2009 γιατί, όπως είπε, «αλήθεια µε δόσεις και µάλιστα άτοκες – όπως ελπίζουν ορισµένοι – δεν υπάρχει».

ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ. «Κανένας πολίτης δεν πρέπει να θε
ωρεί ότι ανήκει στον εαυτό του, αλλά οφείλει να πιστεύει πως ανήκει στην πόλη», τόνισε ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Μάρκος Μπόλαρης προσθέτοντας ότι παράλληλα µε τη διερεύνηση της υπόθεσης από την Προκαταρκτική Κοινοβουλευτική Επιτροπή που θα συσταθεί, η Ειδική Επιτροπή της Βουλής για τους εξοπλισµούς θα εξετάσει εάν προκύπτουν στοιχεία και για άλλους υπουργούς, οι οποίοι θα κληθούν στην Προκαταρκτική. Ο υπουργός Εθνικής Αµυνας Ευάγγελος Βενιζέλος χαρακτήρισε τη χθεσινή «στιγµή δυσάρεστη αλλά υπεύθυνη για τη Βουλή», ενώ διαβεβαίωσε ότι δεν τίθεται θέµα παραγραφής των αδικηµάτων καθώς «δεν παρεµποδίζεται η ποινική δίωξη πολιτικών προσώπων που ενέχονται σε δωροδοκία και διακίνηση µαύρου χρήµατος». Και πρόσθεσε ότι η Προκαταρκτική Επιτροπή θα διερευνήσει την περίοδο µέχρι το 2002, ενώ η Ειδική Επιτροπή της Βουλής για τους εξοπλισµούς θα αποσαφηνίσει όσα έγιναν από το 2002 έως το 2009.

Τη διεύρυνση της διερεύνησης και σε άλλους πρώην υπουργούς Εθνικής Αµυνας και µέλη των ΚΥΣΕΑ από τότε που υπογράφτηκε η σύµβαση για τα υποβρύχια µέχρι σήµερα µέσω της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής ζήτησε ο βουλευτής της Νέας ∆ηµοκρατίας Πάνος Καµµένος, αλλιώς – όπως είπε – θα είναι πιστολιά στον αέρα. ∆ήλωσε πως «λεφτά υπάρχουν σε λογαριασµούς», ότι δεν τίθεται ζήτηµα παραγραφής γιατί «η διεθνής συµφωνία για το ξέπλυµα µαύρου χρήµατος υπερισχύει του νόµου περί ευθύνης υπουργών» και συµπλήρωσε µε νόηµα: «Εάν δεν κάνουµε πράξη το “άρατε πύλας” (σ.σ.: ανοίξτε τις πόρτες) τα γιαούρτια στους πολιτικούς θα γίνουν Καλάσνικοφ».

Ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αµυνας Πάνος Μπεγλίτης νωρίτερα είχε κατηγορήσει τη Νέα ∆ηµοκρατία και τον πρώην υπουργό Ευάγγελο Μεϊµαράκη ότι δεν έκαναν τίποτα επί πέντε χρόνια για την επίµαχη σύµβαση, λέγοντας πως µέχρι τον Οκτώβριο του 2009 δόθηκαν 2,032 δισ. ευρώ «χωρίς να έχουµε παραλάβει ούτε λαµαρίνα από τα υποβρύχια».

Τα κόµµατα της Αριστεράς, µολονότι κατέστησαν σαφές πως τάσσονται υπέρ της συγκρότησης Προκαταρκτικής Επιτροπής, αµφισβήτησαν την αποτελεσµατικότητά της.
Ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ Αντώνης Σκυλλάκος υποστήριξε πως το σκάνδαλο έχει πολύ µεγαλύτερες διαστάσεις και ηθεληµένα περιορίζεται στις µίζες του πρώην υπουργού.
Σε ανάλογους τόνους ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρής ∆ρίτσας µίλησε για «τεράστιας σηµασίας πολιτικό σκάνδαλο, διαχρονικό και κατά συρροή» και τόνισε ότι «δεν µπορεί η µίζα και το ξέπλυµα µαύρου χρήµατος να εντάσσεται στη λογική άσκησης υπουργικών καθηκόντων». Τέλος, η Ντόρα Μπακογιάννη πρότεινε πα ράλληλα µε τη συγκρότηση Προκαταρκτικής και τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση της υπόθεσης από το 2000 µέχρι σήµερα. ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ. Σφοδρή σύγκρουση Ν.∆. - ΛΑΟΣ η οποία θα κλιµακωθεί τις προσεχείς µέρες, προκάλεσε η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή. Ολα ξεκίνησαν µε την πρόταση του κ. Γ. Καρατζαφέρη να καταθέσει από κοινού το κόµµα του µε τη Ν.∆. πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής η οποία θα διερευνήσει τις ευθύνες όλων των υπουργών Αµυνας όλων των τελευταίων ετών αλλά και των µελών του ΚΥΣΕΑ που πήραν την απόφαση επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου για το επίµαχο εξοπλιστικό πρόγραµµα.
Ο πρώην υπουργός Αµυνας Β. Μεϊµαράκης αντέδρασε έντονα από το βήµα της Βουλής και κατηγόρησε τον κ. Καρατζαφέρη ότι τον επισκέφτηκε στο γραφείο του όταν ήταν υπουργός και του ζήτησε να προχωρήσει στην παραλαβή του πολυσυζητηµένου υποβρυχίου «Παπανικολής». Πρόσθεσε µάλιστα ότι τέσσερις βουλευτές του ΛΑΟΣ µε ερωτήσεις τους στη Βουλή τον εγκαλούσαν ότι έχει καθυστερήσει την παραλαβή. Ακολούθησαν κατηγορίες µέσω κύκλων του ΛΑΟΣ και του κ. Μεϊµαράκη µε βαρείς χαρακτηρισµούς για συµπεριφορές «υποκόσµου» – µια λέξη που χρησιµοποίησαν και δύο πλευρές. Συνεργάτες του Α. Σαµαρά τόνιζαν αργά χθες το βράδυ ότι η Ν.∆. θα εξαπολύσει για το θέµα αυτό δριµύτατη επίθεση κατά του ΛΑΟΣ που θα το χαρακτηρίζει «λαγό» για συγκάλυψη της υπόθεσης.
Από ΤΑ ΝΕΑ της 29ης Απριλίου 2011

Πρός μια κυβέρνηση "προσωπικοτήτων" ;

2011-04-03T19:29:00.005+03:00

Στων φρουρών το πείσμα θα σταθούμε ορθοί

2011-03-25T14:35:00.000+02:00

Απίστευτο! Ο Χρ Λαμπράκης μπλεγμένος στην ανατροπή του Αρχ. Μακάριου;

2011-03-19T20:29:00.008+02:00

Οι αποκαλύψεις για τον ρόλο του Χρήστου Λαμπράκη στην ανατροπή του Μακαρίου, έχουν ξεσηκώσει σάλο στην Κύπρο αλλά και στην Ελλάδα!

Σύμφωνα με το πόρισμα που παρουσιάστηκε στην κυπριακή Βουλή την Πέμπτη 17 Μαρτίου, σχετικά με τον περίφημο "Φάκελο της Κύπρου", υπάρχουν στοιχεία για ενεργό συμμετοχή του δημοσιογράφου και εκδότη Χρήστου Λαμπράκη, στον σχεδιασμό του πραξικοπήματος εναντίον του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974!
O ιδιοκτήτης του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και εκδότης των εφημερίδων «Το Βήμα» και «Τα Νέα», κατονομάζεται ως ο "ως ιθύνων νους" του πραξικοπήματος σύμφωνα με την αποκάλυψη του βουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος, Ζαχαρία Κουλία.
Ο κ. Κουλίας, παρουσίασε έγγραφο που κατέθεσε στην at hoc Επιτροπή για τον Φάκελο της Κύπρου, ο Χάρης Βωβίδης, γραμματέας του τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακαρίου.
Στο έγγραφο - το οποίο κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από την ελληνική ΚΥΠ-, αναφέρεται ότι τρεις μέρες πριν το πραξικόπημα, πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα σύσκεψη των ηγετών του εγχειρήματος ανατροπής του Μακαρίου, στο εξοχικό του Χρήστου Λαμπράκη στον Πόρο.
Σε αυτήν συμμετείχαν ο εκδότης Χρήστος Λαμπράκης, ο δικτάτορας Δημήτρης Ιωαννίδης αλλά και ο Νίκος Σαμψών, ο οποίος ανέλαβε «πρόεδρος» της πραξικοπηματικής κυβέρνησης μετά την ανατροπή του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου του 1974.
Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία του πορίσματος, για την συγκεκριμένη συνάντηση είχαν ενημερωθεί τότε ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος αλλά και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής!!

Το έγγραφο είχε παρουσιάσει ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος στον ιδιαίτερο γραμματέα του Χάρη Βωβίδη, με την εντολή να το καταστρέψει, λέγοντας ότι τέτοια έγγραφα «θα μας κάμουν να σκοτωνόμαστε για 100 χρόνια».

Ο Χάρης Βωβίδης δεν συμμορφώθηκε με την οδηγία του Αρχιεπισκόπου και διέσωσε το έγγραφο, του οποίου ο συντάκτης και η προέλευση δεν έχουν εξακριβωθεί, αλλά σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις προέρχεται από κάποια μυστική υπηρεσία- πιθανώς την ΚΥΠ.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της κυπριακής εφημερίδας ο «Πολίτης», το πραξικόπημα έγινε με βάση σχέδιο που συνέταξε ο πρώην συνταγματάρχης Αντώνης Κέλλας, συμμαθητής του Δημήτρη Ιωαννίδη.
Για την εκτέλεσή του, συνεργάστηκαν ο ίδιος ο Ιωαννίδης, ο αντισυνταγματάρχης Μιχάλης Πηλικός της ΕΣΑ, ο συνταγματάρχης Κονδύλης που υπηρετούσε στην Κύπρο, ο εφοπλιστής Ανδρέας Ποταμιάνος και ο Χρήστος Λαμπράκης!
Είναι αξιοσημείωτο ότι τελικά το σχετικό πόρισμα για τον "Φάκελο της Κύπρου" εγκρίθηκε με τις 35 ψήφους των παρόντων βουλευτών του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ και των Οικολόγων. Αρνητικά ψήφισαν οι 15 παρόντες βουλευτές του ΔΗΣΥ και του Ευρωπαϊκού Κόμματος, που διαφώνησαν κυρίως με τις διαπιστώσεις για το ρόλο των ελληνικών στρατευμάτων στην Κύπρο.
Από το newsbomb.gr

Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ (Δημοκρατικό Κόμμα) στην Κύπρο Ζαχαρίας Κούλιας κατονόμασε τον αποθανόντα Χρήστο Λαμπράκη ως ιθύνοντα νου του πραξικοπήματος ενάντια στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο τον Ιούλιο του 1974.

Η αποκάλυψη έγινε στα πλαίσια συζήτησης στην ολομέλεια της Κυπριακής Βουλής για το Φάκελο της Κύπρου.

Ο βουλευτής Ζαχαρίας Κούλιας ανέγνωσε έγγραφο σύμφωνα με το οποίο τρεις μέρες πριν το πραξικόπημα στην Κύπρο στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη με σκοπό την ανατροπή του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακάριου.
Στο συγκεκριμένο έγγραφο, που έχει καταθέσει ο γραμματέας του Αρχιεπισκόπου Μακάριου Χάρης Βωβίδης, αναφέρεται ότι στην εξοχική κατοικία του Χρήστου Λαμπράκη στον Πόρο έγιναν συζητήσεις στην οποία συμμετείχαν εκτός του ιδιοκτήτη του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη,

ο δικτάτορας Δημήτρης Ιωαννίδης,

ο εφοπλιστής Ποταμιανός και

ο Νίκος Σαμψών.

Σύμφωνα με το έγγραφο επικεφαλής των συζητήσεων για την ανατροπή του Αρχιεπισκόπου Μακάριου ήταν ο Χρήστος Λάμπράκης.
Ο ιδιοκτήτης του ΔΟΛ πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου του 2009 στην Αθήνα, σε ηλικία 75 ετών και ήταν εκδότης των εφημερίδων «ΤΑ ΝΕΑ» και «ΤΟ ΒΗΜΑ» και ιδρυτής του Μεγάρου Μουσικής.
Από το Κουτί της Πανδώρας

ΣΧΕΤΙΚΑ 1) Ανακοίνωση του Ιδρύματος Λαμπράκη

..................................................
Για μια άλλη συνάντηση Χρ. Λαμπράκη - Ταξίαρχου Ιωαννίδη γράφει ο Σταύρος Ψυχάρης στο ΒΗΜΑ της 26ης Μαρτίου 2011

Το βράδυ της Κυριακής 25 Νοεμβρίου 1973 στο άντρο του ΕΑΤ-ΕΣΑ (Ειδικό Ανακριτικό Τμήμα- Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία) όργανα της Ασφάλειας έφεραν τρεις εκδότες ελληνικών εφημερίδων. Ηταν ο Χρήστος Δ. Λαμπράκης, εκδότης του «Βήματος» και των «Νέων», ο Τζώρτζης Αθανασιάδης της «Βραδυνής» και ο Νάσος Μπότσης της «Ακροπόλεως» και της «Απογευματινής».
Οι τρεις εκδότες είχαν συλληφθεί με εντολή του ταξίαρχου Δ. Ιωαννίδη, αρχηγού της ΕΣΑ και νέου δικτάτορα- είχε ανατρέψει τα ξημερώματα της ίδιας ημέρας τον (έως τότε αρχηγό του) Γεώργιο Παπαδόπουλο, επικεφαλής του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967.

Οι δεσμοφύλακες έβαλαν τους εκδότες σε τρεις ψάθινες καρέκλες, απέναντι σε ένα θλιβερό μεταλλικό γραφείο. «Σε λίγο θα σας δει ο κύριος Διευθυντής» είπαν οι δεσμοφύλακες και όταν τους ρώτησαν οι κρατούμενοι εκδότες «ποιος είναι ο κύριος Διευθυντής», τους απάντησαν με στόμφο: «Ο κύριος Ταξίαρχος»!

Σε λίγο οι τρεις εκδότες είδαν τον ταξίαρχο που τα θύματά του τον αποκαλούσαν «ο σκύλος της ΕΣΑ». Και τον άκουσαν να εκφωνεί λόγο για τις αγαθές προθέσεις της 21ης Απριλίου, την οποία, έλεγε, είχαν προδώσει ο Παπαδόπουλος και οι άλλοι συνεργάτες του.
Ο ίδιος, πρόσθεσε, ανέλαβε την ευθύνη της καθάρσεως και της ανακοπής της πορείας επιστροφής στη φαυλοκρατία που είχε αρχίσει, εξηγούσε, με την ανάθεση της κυβερνήσεως στον Μαρκεζίνη.
Ηταν τόσο το... ενδιαφέρον για την ομιλία του ταξίαρχου της ΕΣΑ ώστε ο Νάσος Μπότσης ψιθύρισε στον Χρ. Λαμπράκη: «Να σου πω ένα ανέκδοτο, Χρήστο...». «Να ακούω κι εγώ...» είπε χαμηλοφώνως ο Τζώρτζης Αθανασιάδης, που πρόσθεσε: «Ρε Νάσο, μήπως θυμάσαι, το 17 είναι κόκκινο ή μαύρο;».
Ο ταξίαρχος ολοκλήρωσε τον πανηγυρικό του, είπε στους εκδότες ότι μπορούν να φύγουν αλλά να ξέρουν ότι τελούν υπό την άμεση παρακολούθηση οργάνων της ΕΣΑ.

Αυτή ήταν η μόνη συνάντηση του Χρ. Λαμπράκη με τον Ιωαννίδη. Συνήθως με τους δημοσιογράφους ησχολούντο όργανα της Ασφάλειας Αθηνών που τους μετέφεραν στα κρατητήρια ή σε τόπους εξορίας- ο Χρ. Λαμπράκης είχε εκτοπιστεί στη Νάξο.

Δύο χρόνια αργότερα η απριλιανή χούντα είχε καταρρεύσει και ο «αόρατος δικτάτωρ» ήταν κρατούμενος. Ανάμεσα στο πραξικόπημα Ιωαννίδη και στην ανατροπή της χούντας είχε μεσολαβήσει η τραγωδία της Κύπρου.

Η εγκληματική δράση της απριλιανής δικτατορίας στην Κύπρο είχε περιγραφεί πλήρως στις σελίδες του «Βήματος», πριν και μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου.
Ολοι όσοι έζησαν εκείνα τα γεγονότα γελούν ακούγοντας συκοφαντίες, όπως η προ ημερών διατυπωθείσα περί αναμείξεως του Χρ. Λαμπράκη στο πραξικόπημα!!
Εν συνεργασία μάλιστα με τον Δ. Ιωαννίδη και τον Νίκο Σαμψών που η χούντα διόρισε... πρόεδρο της Κύπρου μετά το πραξικόπημα.
Η τοποθέτηση του τελευταίου έγινε την τελευταία στιγμή διότι η χούντα είχε σχεδιάσει την ανάθεση στον τότε πρόεδρο της κυπριακής Βουλής Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος όμως αρνήθηκε κατηγορηματικά.

Ολοι οι επιζώντες συνεργάτες και συνομιλητές του Μακαρίου γνωρίζουν τα αισθήματα τιμής και φιλίας που έτρεφε ο Αρχιεπίσκοπος και Πρόεδρος της Κύπρου για τον Χρήστο Λαμπράκη.
Η τύχη το έφερε να είμαι ο τελευταίος δημοσιογράφος που μίλησε με τον Μακάριο πριν από τον αιφνίδιο θάνατό του τον Αύγουστο του 1977 στη Λευκωσία. Μου είχε δώσει μια μεγάλη συνέντευξη για «Το Βήμα». Οταν μου παρέδωσε το οριστικό κείμενό της (ενωρίς το πρωί του Σαββάτου 23 Ιουλίου 1977- δημοσιεύθηκε στο «Βήμα» της επομένης, 24ης Ιουλίου), μου είπε: «Μην ξεχάσετε, ασπασμούς στον κύριο Χρήστο».

Οι εφημερίδες συμφωνούν: Δεν πάει άλλο! Βαλτώσαμε...

2011-03-06T18:26:00.006+02:00

Οκτώ κόμματα στη Βουλή.

2011-02-27T18:22:00.002+02:00

Πριν υπογράψεις ρωτάς και κανέναν άλλο, ... που να τα ξέρουν όλα οι οδοντίατροι.

2011-02-17T20:13:00.006+02:00

Έκλεισε το θέμα
Συγγνώμη για τη σύγχυση στο θέμα των ημιυπαίθριων ζητά ο Γ.Ντόλιος
Τη λύπη του για τη σύγχυση που δημιουργήθηκε με το θέμα της επιπλέον επιβάρυνσης στους ημιυπαίθριους εξέφρασε ο υφυπουργός Εσωτερικών Γιώργος Ντόλιος, επαναλαμβάνοντας ότι το θέμα θα λυθεί οριστικά με νομοθετική ρύθμιση.
Όπως μετέδωσε το ΒΗΜΑ 99,5, ο κ. Ντόλιος θα συνοδεύσει τον πρωθυπουργό στην περιοδεία του στη Θράκη, κατά συνέπεια φαίνεται ότι λήγει το θέμα που δημιουργήθηκε.

Το θέμα με την εγκύκλιο
Η εγκύκλιος του υπουργείου Εσωτερικών, που αναρτήθηκε στο site του υπουργείου και υπογράφεται από τον υφυπουργό Γ.Ντόλιο, προβλέπει ότι παραμένει στους δήμους η δυνατότητα αναδρομικής επιβολής των ανταποδοτικών τελών (τέλη φωτισμού και καθαριότητας), σε περιπτώσεις αλλαγής χρήσης (ημιυπαίθριοι).
Η εγκύκλιος αυτή αφορά 500.000 ιδιοκτήτες που έχουν υποβάλλει δηλώσεις τακτοποίησης των ημιυπαίθριων χώρων των ακινήτων τους.

Το υπουργείο Περιβάλλοντος με το νόμο 3843/2010, απάλλασσε τους ενδιαφερόμενους από κάθε δημοτικό τέλος.
Σύμφωνα με την εγκύκλιο Ντόλιου, οι ημιυπαίθριοι, ανοικτοί και κλειστοί, ανεξάρτητα αν έχουν αλλάξει χρήση ή όχι, χαρακτηρίζονται στεγασμένοι χώροι και επιβαρύνονται με δημοτικά τέλη (καθαριότητας, φωτισμού και ηλεκτροδότησης).
Προβλέπονται, επίσης, πρόστιμα για όσους δηλώνουν ψευδή στοιχεία για τα πραγματικά τετραγωνικά του ακινήτου τους και έτσι τα δημοτικά συμβούλια μπορούν να τους επιβάλλουν αναδρομικά τέλη για τις επιφάνειες που δεν έχουν δηλωθεί.

Μαζέψτε 50 δις ευρώ

2011-02-14T14:32:00.005+02:00

Πρωτοσέλιδα μερικών κυριακάτικων εφημερίδων.

2011-01-30T19:32:00.007+02:00

Ξεσηκώνονται οι λαοί εναντίον των τυραννικών και οικογενειακών καθεστώτων. Το μακελειό στην Αίγυπτο βάζει φωτιά στη γειτονιά μας.

Ένοχη σιωπή των κομμάτων για τις μίζες στα ταμεία τους.

Όταν τρώνε δεν μιλάνε!

Κ. Καραμανλής: Εγώ τελείωσα. Θα ασχοληθώ με την οικογένεια μου.

Οκταόροφο σηκώνει ο Μαντέλης.

Πορεία σε ναρκοπέδιο. Τρομάζουν μεταναστευτικό, ανυπακοή, απεργίες. Και νέες πιέσεις της τρόϊκας για μειώσεις μισθών.

Γκρεμίζουν τον Φαραώ Μπουπάρακ. Οι νέοι θα εξεγερθούν όπως το 1960!

Ποιούς ξέχασε η εξεταστική. Ρόμπερτ Κίλι: Η εξουσία στη χώρα σας κληροδοτείται!

Ούτε reality παιχνίδι να ήταν οι προτεινόμενες παραπομπές.

2011-01-21T13:22:00.009+02:00

Αθήνα
Θύελλα στο πολιτικό σκηνικό έχει προκαλέσει η δημοσιοποίηση των πορισματικών θέσεων των κομμάτων για την υπόθεση Siemens, με πυρά εναντίον τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και οργισμένες αντιδράσεις από πρώην υπουργούς για τους οποίους ζητείται περαιτέρω διερεύνηση για τυχόν ευθύνες.

Ο Κώστας Σημίτης αντέδρασε άμεσα, με ανακοίνωσή του, λέγοντας ότι «η ΝΔ προσπάθησε να δημιουργήσει εντυπώσεις με στοιχεία ανακριβή, ελλιπή ή και ψευδή» όπως «δήθεν συναντήσεις με τον Χριστοφοράκο, τον οποίο δεν συνάντησα ποτέ» ή το θέμα των προγραμματικών συμβάσεων που «αποτελούσαν ευρωπαϊκή πολιτική».

«Η χώρα βρίσκεται όχι μόνο σε οικονομική κρίση αλλά και σε αδυναμία να υπερβεί τις δυσκολίες της, γιατί ένα τμήμα των πολιτικών δυνάμεων προτιμά τα αδιέξοδα από τις λύσεις» σημειώνει, μεταξύ άλλων, ο κ. Σημίτης.

Έντονη ήταν και η αντίδραση του πρώην υπουργού Μεταφορών Χρίστου Βερελή: «Ο κεντρικός στόχος επιτεύχθηκε. Τα κομματικά ταμεία και αυτοί που έπρεπε έμειναν ανεξέλεγκτοι. Η εξεταστική ξεκίνησε για 'Μπεν Χουρ' και κατέληξε σε 'Άμποτ και Κοστέλο'.»

«Είμαι στη λίστα για δύο λόγους: ο πρώτος ως εκ της θέσεώς μου του υπουργού Μεταφορών. Ο δεύτερος λόγος είναι και ο ισχυρότερος και είναι αντιληπτός από το γεγονός ότι ο κατάλογος συντάχθηκε με κριτήρια face control σε μια κυνική ατμόσφαιρα σκοπιμοτήτων.

»Τιμώ όλους τους βουλευτές με ανεξάρτητη βούληση από όλα τα κόμματα που δημόσια διαχώρισαν τη θέση τους και ζήτησαν να εξαιρεθώ από τον κατάλογο. Οι σκληρές εντολές και ο ρόλος εξωθεσμικού κέντρου ενόχλησαν και ευχαριστώ και τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που αντέδρασαν έντονα μέσα στις εσωτερικές συσκέψεις» αναφέρει ο κ. Βερελής.

Με οργή αντέδρασε και ο πρώην υπουργός Οικονομίας της ΝΔ Γιάννης Παπαθανασίου. «Η απόφαση της πλειοψηφίας της εξεταστικής επιτροπής για τη Siemens να με συμπεριλάβει στο πόρισμά της εξυπηρετεί 100% κομματικές σκοπιμότητες και όχι την αλήθεια. Πρώτον διότι ουδεμία συμμετοχή είχα στην απομάκρυνση του εισαγγελέα κ. Ζορμπά όπως ψευδώς μου αποδίδει το πόρισμα της πλειοψηφίας. Δεύτερον, διότι ουδεμία θεσμική μεταβολή επέβαλα στην Αρχή για το 'ξέπλυμα' χρήματος όπως ψευδώς μου αποδίδει το πόρισμα της πλειοψηφίας.

»Τέλος, είναι δημόσια γνωστό ότι δεν χειρίστηκα ποτέ και καμία από τις επίμαχες συμβάσεις του Δημοσίου με την εν λόγω εταιρεία. Πρόκειται για μια απόφαση πέραν κάθε λογικής η οποία όχι μόνο δεν εξυπηρετεί το σκοπό της διαφάνειας, αλλά γελοιοποιεί το σύνολο της διαδικασίας» καταλήγει ο κ. Παπαθανασίου.

Ο πρώην υπουργός Αμύνης Άκης Τσοχατζόπουλος ανέφερε ότι ουδέποτε υπέγραψε, παρέλαβε ή διαχειρίστηκε οποιαδήποτε σύμβαση εκ μέρους του Δημοσίου με τη Siemens. Ως εκ τούτου, συμπληρώνει, η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της βουλής για την υπόθεση Siemens, να τον εντάξει στα «προς περαιτέρω διερεύνηση πρόσωπα» αποδεικνύει επιλογή πολιτικής σκοπιμότητας.

«Κάποιοι θεώρησαν ότι έπρεπε να ενταχθώ με το ζόρι στο ‘κάδρο’ του πορίσματος, όπως ανακοινώθηκε, έστω και χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο», σημειώνει ο κ. Τσοχατζόπουλος.

Ο Γιάννος Παπαντωνίου έκανε λόγο για «πρωτοφανές θέατρο του παραλόγου» και πρόσθεσε: «Συσχετίζονται πρόσωπα με άσχετα θέματα χωρίς καμία τεκμηρίωση. Η διαδικασία αυτή επιτυγχάνει το αντίθετο από αυτό που επιδιώκει. Όχι μόνο δεν πείθει τον ελληνικό λαό ότι προχωρεί η εξυγίανση του δημόσιου βίου για ότι και για όποιους αφορά, αλλά αντίστροφα επιβαρύνει το ήδη θολό τοπίο για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους».

Κεραυνό εν αιθρία χαρακτήρισε ο Νίκος Χριστοδουλάκης την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής της βουλής για την υπόθεση Siemens να επιρρίψει στον ίδιο πολιτικές ευθύνες και να ζητήσει περαιτέρω διερεύνηση. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών τονίζει ότι ουδέποτε είχε σχέση με τις συμβάσεις του ΟΤΕ και ουδείς τον ρώτησε για το θέμα αυτό, όταν εξετάσθηκε από την εξεταστική επιτροπή, ενώ επιφυλάχθηκε να απαντήσει αναλυτικά, όταν δει το τελικό πόρισμα.

Ως εξ αρχής προδιαγεγραμμένες από την κυβέρνηση, χαρακτήρισε σε δήλωσή του τις εξελίξεις στην υπόθεση Siemens ο πρώην υπουργός Μιχάλης Λιάπης, προσθέτοντας ότι «ένα σκάνδαλο του ΠΑΣΟΚ επιχειρείται να μετακυληθεί και στη ΝΔ με μικρόψυχη λογική των συμψηφισμών». Ο πρώην υπουργός σημειώνει ότι το κοινωνικό αίτημα για κάθαρση μετατράπηκε στα χέρια της κυβέρνησης σε όπλο ηθικής και πολιτικής εξόντωσης, αδιακρίτως ευθυνών.

Ο κ. Λιάπης υπογραμμίζει ότι δεν έβαλε τόσο για τον ΟΣΕ, όσο και τον ΟΤΕ ούτε μία υπογραφή, αφού κατά τον νόμο του ΠΑΣΟΚ ο υπουργός Μεταφορών δεν έχει αρμοδιότητα. Όσον αφορά το υπουργείο Πολιτισμού επί υπουργίας του, σημειώνει, καταγγέλθηκε σύμβαση με τη Siemens που είχε υπογραφεί πριν αναλάβει ο ίδιος, ενώ η γερμανική εταιρεία υποχρεώθηκε να επιστρέψει όλες τις ποινικές ρήτρες και να αποζημιώσει το ελληνικό Δημόσιο. «Το κακοστημένο σχέδιο στοχοποίησης και σπίλωσής μου, δεν θα αντέξει στο φως της αλήθειας», καταλήγει.

Σε δήλωσή του για το ίδιο θέμα ο πρώην υπουργός Προκόπης Παυλόπουλος σημειώνει: «Όταν ξεκινήσαμε όλοι μαζί την εξεταστική για τη Siemens, στόχο είχαμε να βρούμε μίζες και κλέφτες. Το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής αποδεικνύει ότι το ΠΑΣΟΚ συγκαλύπτει και τους κλέφτες και τις μίζες κα επιδίδεται σε ένα συκοφαντικό κυνήγι πολιτικών του αντιπάλων».

Διαφορετικές προσεγγίσεις

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής σχολίασε: «Το σημαντικό είναι ότι, για πρώτη φορά, αποδείχθηκε πως υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση για διαφάνεια στην πολιτική ζωή. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που συμμετείχαν στην επιτροπή, αποφάσισαν ελεύθερα, ανεπηρέαστοι, χωρίς καμία σκοπιμότητα, παρά μόνο με τη συνείδησή τους και βάσει του υλικού που προέκυψε. Κι αυτό εμείς το αποδείξαμε. Ελπίζουμε και τα άλλα κόμματα να σταθούν, με τον ίδιο τρόπο, στο ύψος των περιστάσεων».

Διαφορετικές εκτιμήσεις για τις προοπτικές διαλεύκανσης της υπόθεσης Siemens διατυπώνουν μέλη της ομώνυμης εξεταστικής επιτροπής της Βουλής μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της και λίγο πριν κατατεθεί επισήμως το πόρισμα στην ολομέλεια του κοινοβουλίου.

Ο Παντελής Οικονόμου, ο οποίος κατέθεσε διαφοροποιημένο πόρισμα, μιλώντας στον Βήμα 99,5 υπογράμμισε: «Το βασικό είναι ότι συμφωνήσαμε ότι έχει διαπραχθεί ένα οργανωμένο έγκλημα, ότι συστάθηκε συμμορία υπό το trade mark, υπό το σήμα κατατεθέν Siemens Γερμανίας και συνέπραξαν και πολιτικά πρόσωπα στο πλαίσιο της εγκληματικής δράσης, που είναι διαρκές έγκλημα, μη παραγεγραμμένο, διασυνοριακό».

Ο συντονιστής της ΝΔ στην επιτροπή Κώστας Τζαβάρας ζήτησε να παραιτηθούν από το δικαίωμα της παραγραφής όσοι το απολαμβάνουν, σημειώνοντας: «Έχοντας υπόψη μας τη μεγάλη καθυστέρηση και αναποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης, θεωρώ ότι ήταν λάθος που η πολιτεία δεν ασχολήθηκε νωρίτερα με το θέμα (...) Καλώ όλους όσοι καλύπτονται πίσω από την παραγραφή, αρχίζοντας από τον κ. Σημίτη, να παραιτηθούν από το δικαίωμα της παραγραφής».

Το ΚΚΕ σχολίασε: «Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ σηκώνουν κουρνιαχτό με την ονοματολογία για να κρύψουν ότι οι μίζες της Siemens πρώτα απ’ όλα κατευθύνονταν στα κεντρικά ταμεία των κομμάτων τους και ότι η διαμόρφωση της πολιτική τους έχει οργανική σύνδεση με τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, στους οποίους η διαφθορά, η εξαγορά και η διαπλοκή αποτελεί νόμο της λειτουργίας τους. Στόχος τους είναι η συγκάλυψη. Το πόρισμα της ΚΟ του ΚΚΕ πρέπει να διαβαστεί από όλο το λαό για να βγάλει ουσιαστικά συμπεράσματα».

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης φάνηκε απαισιόδοξος για την κατάληξη της υπόθεσης. «Το μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας δεν πέρασε από την επιτροπή. Λεφτά που πήγαν σε βαλίτσες και σουίτες δεν βρέθηκαν (...). Μίζες δόθηκαν και στα ταμεία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για χρόνια, κάτι που καταγράφεται σε όλα τα κατηγορητήρια του Μονάχου. Οι ηγεσίες των κομμάτων δεν το παραδέχονται, ούτε καν δεσμεύτηκαν να το ψάξουν (...) Εκτιμώ ότι η Siemens θα εξελιχθεί σε Βατοπέδι Νο2. Χρειάζονται αστικές αγωγές εναντίον κομμάτων και προσώπων ώστε να επιστραφούν τα κλεμμένα».

Την απορία του για την απαξίωση από τα μέσα ενημέρωσης πριν καν δημοσιοποιηθεί του πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής που διερεύνησε την υπόθεση Siemenς, εκφράζει με δήλωσή του ο πρόεδρος της επιτροπής Σήφης Βαλυράκης. Προσθέτει ότι η επιτροπή όχι μόνο ζήτησε το άνοιγμα λογαριασμών πολιτικών προσώπων που φέρεται ότι εμπλέκονται στη υπόθεση, αλλά και τον λεπτομερειακό έλεγχο των πραγματικών μεταβολών της περιουσιακής τους κατάστασης κατά την ελεγχόμενη περίοδο, κίνηση που ομόφωνα στηρίχθηκε ανεξαρτήτως ιδεολογικής και πολιτικής τοποθέτησης

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η εξομολόγηση του Χαρ. Φλωράκη στον Περισσό από τον Αγιορείτη Αθάνασιο!

2011-01-15T09:56:00.002+02:00

Ποιοί φάγανε αλήθεια, τόσο λαίμαργα;

2011-01-09T10:32:00.004+02:00

Πέντε πολιτικοί στο στόχαστρο του ΣΔΟΕ
Ελέγχονται και διασταυρώνονται εξονυχιστικά η περιουσιακή κατάσταση και τα «πόθεν έσχες» πρώην υπουργών και βουλευτών
Της Ιωαννας Mανδρου (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9 Ιαν. 2011)

Νέα σημαντικά στοιχεία εις βάρος γνωστού πολιτικού έχουν προκύψει από τις έρευνες που ξεκίνησαν με αφορμή την αγορά κατοικίας σε ακριβή περιοχή του κέντρου. Μάλιστα, αρμόδια ελεγκτική πηγή δήλωσε στην «Κ» ότι «η έρευνα για τον εν λόγω θα είχε τελειώσει αν είχαν συνεργαστεί οι κυπριακές αρχές, που αρνούνται κάθε διευκόλυνση», γεγονός το οποίο προκαλεί εντύπωση. «Παρ’ όλα αυτά», προσέθετε, «έχουν προκύψει σημαντικά επιβαρυντικά στοιχεία που μπορούν να θεμελιώσουν κατηγορίες για σοβαρές παραβάσεις», καθώς οι συντονισμένες έρευνες για το «πόθεν έσχες» του συγκεκριμένου πολιτικού έχουν αποδώσει. Μάλιστα, έχουν επεκταθεί και στα «πόθεν έσχες» συγγενικών και φιλικών του προσώπων, όσο και σε εξοπλιστικά προγράμματα που ήδη ελέγχονται από το ΣΔΟΕ.

Παράλληλα, στο στόχαστρο των ελεγκτών βρίσκεται κι άλλος πρώην υπουργός, το όνομα του οποίου έχει αναμειχθεί σε υποθέσεις που απασχόλησαν ή απασχολούν εξεταστικές επιτροπές σε σχέση με το «πόθεν έσχες» του ίδιου, αλλά και της συζύγου του.

Το νεότερο στοιχείο, ωστόσο, έγκειται στο γεγονός ότι και πολιτικοί που μέχρι σήμερα δεν απασχόλησαν για τέτοια θέματα την επικαιρότητα βρίσκονται στο στόχαστρο ερευνών που διενεργεί, τους τελευταίους μήνες, το ΣΔΟΕ. Για τους ελέγχους αυτούς έχουν ενημερωθεί τόσο η κυβέρνηση όσο και το γραφείο του πρωθυπουργού.

Καταγγελίες
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», οι ελεγκτές ερευνούν εξονυχιστικά την περιουσιακή κατάσταση και τα «πόθεν έσχες» πέντε πολιτικών, οι δύο από τους οποίους, στο παρελθόν, έχουν θητεύσει σε υψηλές θεσμικές θέσεις. Μεταξύ των πέντε περιλαμβάνονται και βουλευτές της μείζονος αντιπολίτευσης, για τους οποίους ο έλεγχος έχει προχωρήσει σε στενή συνεργασία και με πιστωτικά ιδρύματα, όπου διαθέτουν καταθέσεις. Η διενέργεια των ελέγχων, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είχαν κοινή αφετηρία. Για άλλους στο ΣΔΟΕ έφθασαν καταγγελίες με λεπτομέρειες, ανωνύμως, για την ύπαρξη αθέατων πλευρών της περιουσιακής τους κατάστασης, ενώ για άλλους, οι έλεγχοι ξεκίνησαν όταν κλιμάκια του ΣΔΟΕ ερευνούσαν θέματα μεγάλης φοροδιαφυγής κι «έπεσαν» πάνω τους.

Ειδικά για βουλευτή εν ενεργεία, στο ΣΔΟΕ, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», έφθασαν στοιχεία που έκαναν λόγο για την ύπαρξη αδήλωτης περιουσίας λίγο καιρό μετά τη δημοσιοποίηση του «πόθεν έσχες» των πολιτικών. Το εξαιρετικά χαμηλό εισόδημα που είχε δηλωθεί προκάλεσε, όπως δήλωναν αρμόδιες πηγές, όσους απέστειλαν τα στοιχεία προκειμένου να ελεγχθούν λογαριασμοί και κυρίως η κίνησή τους, που «μιλούσαν» για ποσά δυσανάλογα μεγάλα σε σχέση με τα δηλωθέντα εισοδήματα.

Ανάλογη καταγγελία με συγκεκριμένα στοιχεία έφθασε στο ΣΔΟΕ για άλλο βουλευτή, που μάλιστα μετέχει και σε Εξεταστική Επιτροπή διερεύνησης σκανδάλου. Οι καταγγελίες κρίθηκαν σημαντικές και οι έρευνες άρχισαν επιβεβαιώνοντας, σύμφωνα με πληροφορίες, τις αρχικές εκτιμήσεις των ελεγκτικών αρχών ότι «κάτι σημαντικό τρέχει με την πραγματικότητα της περιουσιακής του κατάστασης».

Πολύ γνωστά ονόματα είναι και οι υπόλοιποι που βρίσκονται στο μικροσκόπιο των ελεγκτικών αρχών, έπειτα από συντονισμένες έρευνες, που αρχικά ξεκίνησαν για θέματα που άπτονται της ιδιοκτησίας μεγάλων σκαφών. Υψηλόβαθμο στέλεχος των υπηρεσιών που έχουν αναλάβει το συγκεκριμένο έργο δηλώνει στην «Κ» «πως τα ευρήματα είναι σημαντικά και η προσπάθειά μας τώρα κατατείνει στην πλήρη απόδειξη των όσων έχουν εντοπιστεί», για να καταλήξει: «Οι έρευνες γίνονται με ιδιαίτερη προσοχή». Μάλιστα, επεκτείνονται και σε κρατικούς λειτουργούς που διαχειρίστηκαν τα τελευταία χρόνια μεγάλες συμβάσεις και κυρίως εξοπλιστικά προγράμματα. Ειδικά στον τομέα των εξοπλισμών, όπως δήλωνε, αρμόδια πηγή, «τα ευρήματα προκαλούν εντύπωση ακόμα και στους εξοικειωμένους με τον έλεγχο υπαλλήλους».

Οι έρευνες, σύμφωνα με τις πληροφορίες της «Κ», είναι σε γνώση του Μαξίμου, ενώ κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι ενήμερος είναι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας...

Κατά την "Αυριανή": Εκλογές στις 3 Απριλίου 2011

2011-01-04T10:44:00.001+02:00

Ο κοπρίτης ο αντιπρόεδρος και η γάτα

2011-01-01T15:16:00.002+02:00

- Να τα πούμε αφεντικό; - Πέστε τα!

2010-12-31T12:26:00.000+02:00

Το χρονικό της υποταγής στο ΔΝΤ

2010-12-25T10:33:00.004+02:00

Το χρονικό της υποταγής: Ποιοι, πώς και γιατί κάλεσαν το ΔΝΤ

Οι προφάσεις της κυβέρνησης ότι αναγκάστηκε να αποδεχτεί το Μνημόνιο κάτω... από την πίεση των πραγμάτων, ότι ήταν αναγκαίο προκειμένου να εξασφαλίσει η χώρα τα δανεικά που χρειαζόταν και ότι για όλα φταίνε οι άλλοι πάσχει ολοένα και πιο σοβαρά. Η τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επισημαίνει ξεκάθαρα τις ευθύνες του σημερινού οικονομικού επιτελείου και δικαιώνει απόλυτα τις επισημάνσεις ότι η κυβέρνηση παρέλαβε ένα πρόβλημα ελλείμματος κοινό σε όλη την Ευρώπη και το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού, μοναδική, την ώρα εκείνη, σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η αλήθεια –και η κυβέρνηση την ξέρει πολύ καλά– είναι πως μπορούσε να δανειστεί –και μάλιστα με χαμηλά επιτόκια– και τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 2009. Μπορούσε με άνεση να δανειστεί και στους πρώτους μήνες του 2010, όταν τα επιτόκια βρίσκονταν στην αρχή της ανηφόρας. Μπορούσε να βρει διεξόδους, αλλά είχε πάρει τις αποφάσεις της από την πρώτη στιγμή που συγκροτήθηκε. Και πάνω σε εκείνες τις αποφάσεις πορευόταν, χωρίς κανένα άλλο σχέδιο. Το ομολόγησε και αυτό, αλλά πολύ αργότερα.
Τα γεγονότα από τη συγκρότηση της κυβέρνησης μέχρι την υποταγή στο Μνημόνιο μιλούν από μόνα τους. Είναι, μάλιστα, εξόχως διδακτικά για όλα όσα συμβαίνουν την ώρα αυτή, αλλά και για όλα όσα εκκολάπτονται. Το ιστορικό του εγκλήματος δεν μπορεί πλέον ούτε να αμφισβητείται ούτε να αγνοείται ούτε να λησμονείται.

Αποκλείουν προσφυγή στο ΔΝΤ
Οκτώβριος 2009: Η νέα κυβέρνηση παίρνει το τιμόνι της διακυβέρνησης του τόπου με τη διαβεβαίωση ότι «λεφτά υπάρχουν», ότι θα ρίξει χρήμα στην αγορά και ότι θα δώσει έμφαση στην ανάπτυξη. Κυρίως, όμως, ότι δεν πρόκειται να προσφύγει ποτέ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, καθώς μια τέτοια επιλογή όχι μόνο δεν θα έδινε λύση σε κανένα από τα προβλήματα του τόπου, αλλά θα επέφερε και πολύ σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην αναπτυξιακή διαδικασία και την κοινωνική συνοχή.
Πέρα, όμως, από τις ρητές διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού, το ενδεχόμενο προσφυγής στο ΔΝΤ αποκλειόταν και από τα πραγματικά δεδομένα, αφού η χώρα –παρά τη διεύρυνση του ελλείμματος– μπορούσε άνετα να δανειστεί από τις αγορές. Άλλωστε, ανάλογα προβλήματα ως προς το δημόσιο έλλειμμα αντιμετώπιζαν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σχεδόν όλες είχαν πέσει έξω στις προβλέψεις τους, τόσο για την ύφεση, όσο για το μέγεθος των ελλειμμάτων. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε αναθεωρήσει τρεις φορές έως τότε τις προβλέψεις που έκανε για ολόκληρη την Ευρώπη.

Αποφασίζουν προσφυγή στο ΔΝΤ
Παρ’ όλα αυτά, η ηγεσία της κυβέρνησης –κόντρα στους προεκλογικούς της όρκους, κόντρα στα δεδομένα και τη διεθνή εμπειρία– καταλήγει σε μια ανεξήγητη επιλογή. Αποφασίζει –και μάλιστα από την πρώτη στιγμή– να καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στην αρχή, ωστόσο, δεν το λέει ούτε καν στα βασικότερα από τα μέλη της. Το αποκαλύπτει, όμως, λίγο αργότερα ρητά και ξεκάθαρα ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης. Σε συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση, στις 5 Μαΐου 2010, ανάμεσα στα άλλα αναφέρει:
«Όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Για να μην αφήσει, μάλιστα, καμιά αμφιβολία σε ό,τι αφορά το χρόνο διαμόρφωσης και οριστικοποίησης της κυβερνητικής απόφασης, ο αρμόδιος υφυπουργός διευκρινίζει, χωρίς περιστροφές, ότι το ΔΝΤ αντιμετωπίστηκε «ως η πρώτη επιλογή και η μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου».

Φουσκώνουν το έλλειμμα
Οι μεθοδεύσεις για το προαποφασισμένο έγκλημα ξεκινούν λίγο μόλις καιρό μετά τη συγκρότηση της κυβέρνησης. Ενώ η χώρα χρειάζεται, χωρίς καμιά άλλη καθυστέρηση, αυστηρά μέτρα για να προλάβει την περαιτέρω διόγκωση του ελλείμματος, αλλά –και προπάντων μάλιστα– για να πείσει τις αγορές ότι ξέρει το πρόβλημα και είναι αποφασισμένη να το αντιμετωπίσει, η κυβέρνηση παίρνει τον ακριβώς αντίθετο δρόμο. Προβάλλει το υπέρογκο δημόσιο χρέος, προαναγγέλλει ότι το έλλειμμα του 2009 θα ξεπεράσει το 12% και αφήνει να διαφανεί πως δεν πρόκειται να πάρει κανένα από τα μέτρα που απαιτούνται για να αποτρέψει το αρνητικό αυτό ενδεχόμενο. Όχι μόνο δεν κάνει οτιδήποτε για να συγκρατήσει τη διόγκωση του ελλείμματος, αλλά διαπράττει και τα εντελώς αντίθετα.
Με τις πρώτες αποφάσεις της, η κυβέρνηση καταργεί σοβαρές πηγές είσπραξης πρόσθετων πόρων που είχε δρομολογήσει η προηγούμενη και αυξάνει τα έξοδα του τελευταίου τριμήνου. Ακυρώνει την έκτακτη εισφορά των ιδιοκτητών σκαφών αναψυχής και τις ρυθμίσεις για την τακτοποίηση ημιυπαίθριων χώρων. Αυξάνει τις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Μοιράζει επιδόματα, αλλά αφήνει την είσπραξη των αντίστοιχων πόρων για την επόμενη χρονιά. Εγκαταλείπει ακέφαλους τους εισπρακτικούς μηχανισμούς και προκαλεί πλήρη κατάρρευση των κρατικών εσόδων. Με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, αντί να συγκρατήσει το έλλειμμα, το φουσκώνει τουλάχιστον κατά 2 με 3 ποσοστιαίες μονάδες.

Διασύρουν την εικόνα της χώρας
Στην προσπάθειά του να εκθέσει την προηγούμενη κυβέρνηση, το οικονομικό επιτελείο παρουσιάζει τις εκτιμήσεις του για το έλλειμμα του 2009 σαν πλασματικά στοιχεία, γεγονός που πλήττει άδικα τη χώρα. Τόσο γιατί δεν επρόκειτο για παραποιημένα στοιχεία, αλλά για εκτιμήσεις, όσο και γιατί είχαν ήδη πέσει έξω όλες οι εκτιμήσεις όλων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.
Σχεδόν ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός ελεεινολογεί την κατάσταση της οικονομίας, αλλά και την εικόνα της χώρας γενικότερα. Μιλά για «εκτεταμένη διαφθορά που έχει προσλάβει διαστάσεις πανδημίας», για σοβαρούς κινδύνους «χρεοκοπίας», για μια χώρα που «βρίσκεται στην Εντατική». Οι δηλώσεις του, σε συνδυασμό με την άρνηση της κυβέρνησης να πάρει μέτρα εξυγίανσης και ακόμη περισσότερο με τις αποφάσεις που φουσκώνουν, αντί να περιορίζουν το έλλειμμα, προκαλούν έντονη ανησυχία στις διεθνείς αγορές. Η κρίση ελλείμματος –κρίση κοινή για ολόκληρη την Ευρώπη– μετατρέπεται σε κρίση εμπιστοσύνης, μοναδική στην Ευρώπη. Οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, ο ένας μετά τον άλλο, υποβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας και τα επιτόκια δανεισμού παίρνουν την ανηφόρα. Μέσα σε δύο μήνες, τα spreads ξεπερνούν τις 250 μονάδες βάσης.

Διαπραγματεύονται παρασκηνιακά
Σε όλο αυτό το διάστημα, μέχρι και τους πρώτους μήνες του 2010, η κυβέρνηση έχει μπροστά της μια ρεαλιστική και δοκιμασμένη συνταγή: Να δανειστεί από τις διεθνείς αγορές σε ανεκτά επιτόκια, να καλύψει τις ανάγκες της χώρας για ολόκληρο το 2010 και να ανακόψει τις ορέξεις των κερδοσκόπων. Αυτό, άλλωστε, είχε κάνει και η προηγούμενη, ένα χρόνο πρωτύτερα, παρόλο που οι καταστάσεις δεν ήταν το ίδιο πιεστικές.
Παρά την έγκαιρη επισήμανση, αλλά και την εξέταση της δυνατότητας αυτής, η κυβέρνηση κλοτσά τη δυνατότητα που έχει μπροστά της για μια επαρκή δανειοδότηση. Αντί να καλύψει τις δανειακές ανάγκες της χώρας για το μέγιστο που μπορεί και να αποκτήσει άνεση χρόνου για τα επόμενα βήματά της, στρέφεται αμέσως προς το ΔΝΤ.
Τα σχέδια της κυβέρνησης αρχίζουν να διακρίνονται στα τέλη Νοεμβρίου, όταν γίνεται γνωστό ότι αρμόδια κυβερνητικά στελέχη ξεκινούν προπαρασκευαστικές συζητήσεις με παράγοντες της Κομισιόν και του ΔΝΤ για το ενδεχόμενο που η Ελλάδα δεν θα μπορεί να δανειστεί από τις αγορές.
Λίγο αργότερα, στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο πρωθυπουργός αφήνει έκπληκτους τους ομολόγους του, καθώς δηλώνει πως κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα. Διαψεύδει, πάντως, τα σενάρια που αναφέρονται σε πιθανή προσφυγή στο ΔΝΤ και υποστηρίζει ότι «η χώρα μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της».
Στις αρχές του χρόνου, η κυβέρνηση αναγκάζεται να εγκαταλείψει τον προϋπολογισμό που μόλις είχε ψηφίσει και να ανακοινώσει μέτρα λιτότητας. Λίγο αργότερα, στα μέσα Φεβρουαρίου, ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι «έτσι όπως χειριστήκαμε τα οικονομικά μάς αφαιρέθηκε ένα κομμάτι της κυριαρχίας μας». Σχεδόν ταυτόχρονα, ο υπουργός Οικονομικών παρομοιάζει με την ελληνική οικονομία με «Τιτανικό» που βουλιάζει. Οι αρνητικές εικόνες που εκπέμπει η ίδια η κυβέρνηση, σε συνδυασμό με τις συζητήσεις για τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης και τις γερμανικές αντιδράσεις, ανεβάζουν ακόμη περισσότερο τα spreads.

Βάζουν στο τραπέζι το «πιστόλι» του ΔΝΤ
Στις αρχές Μαρτίου –υποκύπτοντας σε νέο τελεσίγραφο των Βρυξελλών– η κυβέρνηση ανακοινώνει νέα εισπρακτικά και περιοριστικά μέτρα. Δεν φαίνεται, ωστόσο, να πείθει κανέναν και το κόστος του δανεισμού συνεχίζει τη δραματική ανηφόρα. Τα σενάρια χρεοκοπίας πανικοβάλλουν τον κόσμο, χιλιάδες καταθέτες αναζητούν τραπεζικά καταφύγια στο εξωτερικό και η κατάσταση επιδεινώνεται ραγδαία.
Στο μεταξύ, η προσπάθεια δημιουργίας Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης εξακολουθεί να προσκρούει σε γερμανικές αντιρρήσεις και ο πρωθυπουργός αρχίζει να περιφέρει ανάμεσα στους εταίρους μας το «πιστόλι» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Υποστηρίζει, καταρχάς, ότι «δεν ζητούμε από την ΕΕ χρήματα, αλλά πολιτική στήριξη». Θέτει, ωστόσο, σε αμφισβήτηση ο ίδιος τις διαβεβαιώσεις του, καθώς –στα μέσα Μαρτίου– αποκαλύπτει πως η κυβέρνηση είχε ήδη ξεκινήσει σχετικές συζητήσεις με το ΔΝΤ. «Συζητήσαμε», λέει, «με το ΔΝΤ και μας είπαν πως δεν θα μας ζητούσαν παραπάνω μέτρα από όσα πήραμε».
Λίγο αργότερα κάνει ένα ακόμη βήμα, υπογραμμίζοντας –στο Υπουργικό Συμβούλιο– ότι το σενάριο της προσφυγής στο ΔΝΤ ενισχύεται εξαιτίας «εσωτερικών αντιθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Τελικά, στις 25 Μαρτίου, η ΕΕ αποφασίζει να προχωρήσει στη συγκρότηση Μηχανισμού για τη Στήριξη της Ελλάδας, αλλά το ΔΝΤ ανακοινώνει πως, εάν δεχτεί αίτημα βοήθειας, θα θέσει τους δικούς του όρους. Τα spreads συνεχίζουν την ανηφόρα.

Υποτάσσουν τη χώρα στο Μνημόνιο

Στις αρχές Απριλίου (9/4), ύστερα από κινητοποίηση Ευρωπαίων ηγετών, στελεχών της ΕΚΤ και παραγόντων του ΔΝΤ, οριστικοποιούνται οι λεπτομέρειες για το Μηχανισμό Στήριξης προς την Ελλάδα και το ύψος της βοήθειας. Ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι «έχουμε πια ένα δίχτυ ασφαλείας» και ότι «το όπλο στο τραπέζι είναι πλέον γεμάτο».
Περίπου δέκα ημέρες αργότερα, η κυβέρνηση ξεκινά τις τελικές διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ, για την προσφυγή στον «Ευρωπαϊκό Μηχανισμό» (!). Ο υπουργός Οικονομικών διαβεβαιώνει ότι η έναρξη διαπραγμάτευσης δεν σημαίνει προσφυγή, αλλά ο πρωθυπουργός τονίζει προς το Υπουργικό Συμβούλιο πως, «αν το συμφέρον της χώρας επιτάσσει να χρησιμοποιήσουμε το Μηχανισμό, θα το κάνουμε χωρίς δισταγμό».
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 23 Απριλίου, ο πρωθυπουργός ανακοινώνει από το Καστελόριζο την απόφασή του να προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς να κάνει καμιά αναφορά στο ΔΝΤ. Παρουσιάζει την απόφασή του σαν απολύτως αναγκαία και τονίζει: «Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό».

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 15/12/2010

Γρήγορα στη Δραχμή. Μετράει μέρες ο Γιώργος;

2010-12-20T14:03:00.001+02:00

Ο Αντρέας, η Θάτσερ και το τσαντάκι. Η περιέργεια του Πάγκαλου να μάθει που ξημέρωσε ο Αντρέας.

2010-12-19T12:46:00.004+02:00

Ο Ανδρέας, η Θάτσερ και το μαγνητόφωνο

Ο Ανδρέας Παπανδρέου με την Μάργκαρετ Θάτσερ Είναι πολύ ωραίες οι περιγραφές της σχέσης του Ανδρέα Παπανδρέου με τη Θάτσερ. Ο Ανδρέας αποτελούσε για εκείνη τη συμπύκνωση σε ένα πρόσωπο όλων των ιδιοτήτων που απεχθανόταν και καταδίκαζε στη ζωή της. Την εκνεύριζε όχι μόνον η πολιτική του συμπεριφορά αλλά και η προσωπική του.
Τον θεωρούσε μαρξιστή, αμφιβόλου πολιτικής και προσωπικής ηθικής και εν πάση περιπτώσει ουδεμία σχέση έχοντα με τη βρετανική αντίληψη περί ανθρωπίνων σχέσεων.
Σε κάποια ευρωπαϊκή σύνοδο η Θάτσερ είχε εκνευριστεί από τη συζήτηση και, θέλοντας να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση που δεν τη συνέφερε, στράφηκε προς τον Ανδρέα Παπανδρέου. «“Ανδρέα, μην ετοιμάζεσαι να χρησιμοποιήσεις αυτό το μαγνητόφωνο. Σε έχω δει να μαγνητοφωνείς τις συνεδριάσεις, αλλά εδώ είμαστε μόνοι μας με τους υπουργούς Εξωτερικών και οι συζητήσεις είναι απόρρητες”.
“Ποιο μαγνητόφωνο; ” είπε ο Παπανδρέου κατάπληκτος.
“Αυτό που έχεις σ΄ αυτό το δερμάτινο τσαντάκι που παίρνεις πάντα μαζί σου” του είπε η Θάτσερ, δείχνοντας μπροστά στο πιάτο του Παπανδρέου ένα δερμάτινο τσαντάκι το οποίο περιείχε δύο πίπες, όργανα καθαρισμού και μια ποσότητα καπνού.
O Ανδρέας άνοιξε το τσαντάκι, έδειξε το περιεχόμενο εις τη μαινόμενη Θάτσερ και της είπε:“Μάργκαρετ, δεν είναι αυτό μαγνητόφωνο και επιπλέον μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι τα έχω αγοράσει στο Λονδίνο και οι πίπες και το τσαντάκι και ο καπνός είναι Dunhill”».

Το ραντεβού και η αφέλεια του «νέου»
Μια φορά η Θάτσερ για να απαξιώσει τον Ανδρέα κατά τη διάρκεια της βρετανικής προεδρίας είχε επισκεφθεί αυτοπροσώπως τις οκτώ πρωτεύουσες, όλες δηλαδή τις υπόλοιπες χώρες εκτός της Αθήνας. Ο Ανδρέας έγινε «Τούρκος» και αποφάσισε να κάνει ειδική συνέντευξη Τύπου στο Λονδίνο για να καταγγείλει τη συμπεριφορά της. Η Θάτσερ άλλαξε γνώμη και για να τα μπαλώσει τον κάλεσε προσωπικά σε μπρέκφαστ στην πρωθυπουργική κατοικία, τη γνωστή «10 Ντάουνινγκ Στριτ».
Η ώρα περνούσε και ο Ανδρέας αργούσε να φανεί.
Ο Πάγκαλος ξύπνησε τον σύμβουλό του Μαχαιρίτσα ρωτώντας τον πού είναι ο πρόεδρος. «Στον τρίτο όροφο» του απάντησε αυτός. Πράγματι, ο Ανδρέας βρέθηκε και στις αιτιάσεις του Πάγκαλου απάντησε: «Εγώ την περίμενα έξι μήνες, ας περιμένει κι αυτή ένα τέταρτο». Του Πάγκαλου όμως του είχε μείνει η απορία τι έκανε στον τρίτο όροφο ο Ανδρέας.

«Αφού αποχώρησε ο Παπανδρέου, ρώτησα τον Μαχαιρίτσα τι είναι στο τρίτο πάτωμα που μπορούσε να επισκέπτεται ο πρόεδρος τόσο νωρίς το πρωί.
O Μαχαιρίτσας με κοίταξε με ένα περιπαικτικό ύφος και μου είπε:“Μα καλά, είσαι τελείως αφελής, δεν καταλαβαίνεις ότι πέρασε τη νύχτα αλλού και όχι στο δωμάτιό του;”.
“Πού δηλαδή; ” συνέχισα εγώ, που δεν έπαιρνα χαμπάρι.“Ε! Τι να σου πω” μου απάντησε ο Μαχαιρίτσας, “αφού δεν καταλαβαίνεις, καλύτερα ας το σταματήσουμε εδώ το θέμα”. “Χρήστο”, του είπα, “θέλω να μάθω ποιος είναι στον τρίτο όροφο που μπορεί να καταφέρει τον Παπανδρέου να περάσει ένα ολόκληρο βράδυ εκεί”.
Ο Μαχαιρίτσας αναγκάστηκε να μου πει ότι στο τρίτο πάτωμα έμενε το πλήρωμα της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Ετσι έγινα μάρτυρας για πρώτη φορά μιας εξωσυζυγικής περιπέτειας του Ανδρέα με τη γνωστή σε μένα αεροσυνοδό της ΟΑ κυρία Δήμητρα Λιάνη».
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ απο ΤΟ ΒΗΜΑ της Παρασκευής 17 Δεκ. 2010

Ποτάμι η οργή του Λαού

2010-12-18T19:17:00.006+02:00

Πάρε γιατρε μ' , τα γιατρικά σ' ! Και άλλος γιατρός μας πρόκυψε μετά το μακρυνό 1967.

2010-12-08T18:25:00.004+02:00

Δέκα εντολές για εκατό μέρες. Δώδεκα βίαιες ανατροπές.

2010-11-24T13:53:00.003+02:00

Αφού όλοι αυτοί νίκησαν, μήπως ηττηθήκαμε εμείς;

2010-11-08T14:34:00.005+02:00

Μαρτης του 1945, και οι Γερμανοί αμετακίνητοι στα Χανιά. Γιατί;

2010-10-10T08:22:00.004+03:00

«Εδειξαν αχαρακτήριστη προθυμία στον κατακτητή»
Γράφει ο Μανώλης Πιμπλής στα ΝΕΑ του Σαββάτου 9 Οκτ. 2010.
Από τη θρυλική Μάχη της Κρήτης μέχρι την απρόσμενη παράταση της γερμανικής κατοχής στα Χανιά και πέραν του ΄44, το νέο μυθιστόρημα-ψηφιδωτό της Μάρως Δούκα, με φόντο ιστορίες ηρωισμού αλλά και έναν εμφύλιο-ταμπού, ανασυγκροτεί το παζλ μιας μυθικής, όσο και δυσερμήνευτης περιόδου
Ενας βρετανός αξιωματικός που ντυνόταν γυναίκα για να μπορεί να βλέπει τον αρχηγό των Ταγμάτων Ασφαλείας, Γερμανοί που άλλοτε εξολοθρεύουν τα πάντα στο πέρασμά τους και άλλοτε αμνηστεύουν, ένα κλιμάκιο της αμερικανικής 0SS που φθάνει από τη Μέση Ανατολή ζητώντας να δει τους ΕΑΜίτες χωρίς την παρουσία Βρετανών τους οποίους δεν εμπιστεύεται και η απόπειρα των Βρετανών να σκοτώσουν τους Αμερικανούς κατά την αποχώρησή τους! Ανάμεσα σε όλα αυτά, ο ανυπότακτος βενιζελικός, ένας τύπος αντιστασιακού που με τον ηρωισμό και τις αδυναμίες του διαφοροποιεί πολύ τον κρητικό αγώνα από τον αγώνα σε άλλες γωνιές της χώρας. Επίσης τα Χανιά του Σοφοκλή Βενιζέλου και του ήδη δραστήριου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Τα μέλη του ΕΑΜ και τα μέλη της ΕΟΚ, δύο αντιστασιακών οργανώσεων με κοινές σε μεγάλο βαθμό βενιζελικές καταβολές που κατ΄ αρχήν συνεργάστηκαν αλλά στη συνέχεια συγκρούστηκαν. Αλλά και δύο πρόσωπα που γίνονται μύθος: ένας κομμουνιστής που εκτελέστηκε και ένας λοχαγός που δολοφονήθηκε- και οι δύο αυτοί αντιστασιακοί χάθηκαν το καλοκαίρι του 1944.

Ετσι η Μάρω Δούκα περιγράφει στο καινούργιο της μυθιστόρημα την κατάσταση στα Χανιά το φθινόπωρο του 1944. Τον Οκτώβριο οι Γερμανοί έφευγαν από παντού, στα Χανιά όμως, τελευταία γερμανοκρατούμενη γωνιά της Ελλάδας, έμειναν μέχρι την άνοιξη του 1945! Ηταν η χαρά των κατασκόπων που θα μπορούσε να δώσει έναυσμα για ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα του είδους. Ωστόσο η Δούκα κάνει κάτι πολύ πιο δύσκολο: ανατέμνει όλη τη δύσκολη ιστορία της Κατοχής στην περιοχή των Χανίων, ρίχνοντας φως σε έναν εμφύλιο- ταμπού (που αλλοιώνει την εικόνα της βενιζελικής Κρήτης) και στον διχαστικό ρόλο των Βρετανών. Βασισμένη σε μεγάλη έρευνα γραπτών πηγών και πατώντας σε ιστορικά ντοκουμέντα, ανιχνεύει ηρωισμούς αλλά και σκοπιμότητες, φιλίες και μικρότητες, σε ένα πολιτικό ψηφιδωτό στο οποίο δρουν πολλοί πρωταγωνιστές χωρίς, πάντα, ξεκάθαρους ρόλους.

Το ποιοι είναι οι καλοί και ποιοι οι κακοί σε τέτοιες περιπτώσεις σηκώνει προφανώς μεγάλη κουβέντα, εξ ου και ο τίτλος του βιβλίου Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ. Η Δούκα όμως, με ηρωίδα της μια σημερινή φοιτήτρια που βρήκε ένα συνταρακτικό ημερολόγιο του παππού της, προσπαθεί να βγάλει άκρη με όλα αυτά. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ακραιφνούς βενιζελικού Παύλου Γύπαρη, με τη μεγάλη πολεμική εμπειρία, που κατέληξε να κυνηγάει κομμουνιστές:

«Ανοιξη του 1944», γράφει η Μάρω Δούκα με βάση βιογραφία του Γύπαρη, «κάλεσαν τον Παύλο Γύπαρη στο Αγγλικό Στρατηγείο και του ανακοίνωσαν ότι πρέπει να φύγει για την Κρήτη, να ετοιμάσει με τη βοήθεια των αγγλικών υπηρεσιών την απελευθέρωσή της. Οταν έφθασαν με το υποβρύχιο κοντά στα παράλια της Νότιας Κρήτης, τον κάλεσε ο πλοίαρχος. “Θα οργανώσεις ομάδες σε όλο το νησί”, του είπε, “θα έχεις στη διάθεσή σου όσα όπλα χρειαστούν για τον εξοπλισμό τους και όσα χρήματα απαιτούνται για τη συντήρησή τους. Και όταν θα λάβεις την εντολή, θα προκαλέσεις και θα δημιουργήσεις συμπλοκές με τις ΕΛΑΣίτικες ομάδες για να μας δώσεις λαβή να επέμβουμε, να συντρίψουμε τον ΕΛΑΣ και να κρατήσουμε την Κρήτη στην αγγλική επιρροή”. Και τότε ο Γύπαρης είπε: “Εγώ δεν πρόκειται να αντικαταστήσω τους κατακτητές της πατρίδας μου με νέους κατακτητές, αρνούμαι”. Ετσι το υποβρύχιο επέστρεψε χωρίς να αποβιβαστεί ο Γύπαρης στο νησί». Γενάρη του 1945 όμως, προσθέτει η Δούκα, όταν θα έχουν τόσα και τόσα μεσολαβήσει- ανάμεσά τους και τα Δεκεμβριανά στην Αθήνα- ο καπετάν Γύπαρης «δεν θα διστάσει “να αντικαταστήσει τους κατακτητές της πατρίδας του με νέους κατακτητές”».

Ωστόσο, γράφοντας ένα μυθιστόρημα με ιστορική υφή δεν σημαίνει ότι η Δούκα γράφει Ιστορία. «Πρόθεσή μου» λέει στο Βιβλιοδρόμιο «ήταν να ανασύρω τα υπάρχοντα ήδη στοιχεία- ψηφίδες και να τα ανασυνθέσω μυθοπλαστικά σχηματίζοντας το παζλ της εποχής, προκειμένου να αναδείξω την παραβίαση της διαχωριστικής γραμμής ανάμεσα σε συμμάχους και εχθρούς, φίλους και ιδεολογικούς αντιπάλους».Πράγμα καθόλου εύκολο, αν υπολογίσει κανείς ότι υπήρξαν εκεί υπόγειες επαφές ανάμεσα σε όλα σχεδόν τα δρώντα μέρηΓερμανούς, Αγγλους, κομμουνιστές, μέλη του ΕΑΜ και της ΕΟΚ-, κάτι που οδήγησε ακόμη και «σεσημασμένους» συνεργάτες των Γερμανών, που αποδεδειγμένα είχαν οδηγήσει στο θάνατο μεγάλο αριθμό αντιστασιακών, να διεκδικήσουν ρόλο αντιστασιακού ή, τουλάχιστον, συνομιλητή των Άγγλων.

Στο βιβλίο παρουσιάζετε δύο σημαντικά έγγραφα που δεν είναι γνωστά, ενδεχομένως ούτε στους ιστορικούς. Στο ένα ο Παύλος Γύπαρης γράφει σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Αγαθάγγελο (στις 16/4/1945): «Σεβασμιώτατε.Αι πληροφορίαι ας μου εδώκατε προχθές προφορικώς και συγκεκριμένως διά τους Γερμανούς Δ/τάς, ότι των εγεννήθη η σκέψις διά να έλθω εις τα Χανιά με την ελπίδα ότι εγώ θα ημπορούσα να επιβάλω την τάξιν εις τους αναρχικούς κ.λπ. ομολογώ ότι δεν με άφισε ασυγκίνητον».Τι ακριβώς συνέβαινε το 1945 στα Χανιά;Και πώς μπορεί ένας πολεμικός ήρωας να συνδιαλέγεται με τους Γερμανούς, και μάλιστα ήδη ηττημένους;

Ας τα πάρουμε με τη σειρά: περί τα τέλη Αυγούστου του 1944 οι Γερμανοί αρχίζουν σταδιακά να εκκενώνουν «ανενόχλητοι» τους άλλους νομούς της Κρήτης και να συγκεντρώνονται στα Χανιά. Μέρος των στρατευμάτων τους μεταφέρεται στην ηπειρωτική Ελλάδα από το αεροδρόμιο του Μάλεμε. Οι υπόλοιποι, κατά την επίσημη εκδοχή, αποκλείστηκαν στην πόλη και την ενδοχώρα της. Από ποιους αποκλείστηκαν και γιατί;
Αρχές Οκτωβρίου του 1944 η Αθήνα πανηγυρίζει για την απελευθέρωσή της, το ίδιο και η υπόλοιπη Ελλάδα. Ακολουθούν τα Δεκεμβριανά. Μπαίνει το 1945 και οι Γερμανοί βρίσκονται αμετακίνητοι στα Χανιά. Γιατί;
Συνθηκολογεί αρχές Μαΐου του 1945 επισήμως η Γερμανία, ο γερμανός διοικητής της «Οχυράς Θέσεως Κρήτης», Χανς Μπέντακ, μεταφέρεται αεροπορικώς στο Ηράκλειο και υπογράφει την παράδοσή του στους Βρετανούς. Επιστρέφει αμέσως στα Χανιά εξουσιοδοτημένος για την τήρηση της τάξης στην πόλη έως και τα τέλη Ιουνίου της ίδιας χρονιάς. Γιατί;

Και ο Παύλος Γύπαρης; Μακεδονομάχος, πολέμησε στους Βαλκανικούς σε διάφορα μέτωπα. Από το 1916 προσκολλήθηκε «ευλαβικά» στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Εγινε γνωστός στο πανελλήνιο με την υπόθεση δολοφονίας του Ιωνα Δραγούμη. Ελαβε μέρος στη Μάχη της Κρήτης. Κατέφυγε με πολλούς άλλους στη Μέση Ανατολή, όπου παρέμεινε έως το 1944. Αρχές του 1945 επιστρέφει με μυστική αποστολή στο νησί. Ποια ήταν η «αποστολή»; Ποιοι κρύβονταν πίσω του; Το άλλο έγγραφο είναι μια προκήρυξη του Σεπτεμβρίου 1941. Την έχει συντάξει μία «Επιτροπή του Λαού του Νομού Χανίων» που ζητάει από τους Χανιώτες, ούτε λίγο ούτε πολύ, να παραδώσουν τα όπλα τους, όπως το ήθελαν οι Γερμανοί, προκειμένου να αποφύγουν «τον κίνδυνον παρατάσεως της ανωμαλίας της ζωής της Νήσου και νέας ασκόπους αιματοχυσίας». Την «Επιτροπή του Λαού» αποτελούν ο Αρχιεπίσκοπος Αγαθάγγελος, ο δήμαρχος Νίκος Σκουλάς, ανώτεροι δικαστικοί, ένας βιομήχανος, στελέχη τραπεζών, δικηγόροι (ανάμεσά τους οι Κυριάκος Μητσοτάκης, Μιχαήλ Παπαγιαννάκης),γιατροί,κτηματίες. Τι ακριβώς επεδίωκαν και σε ποιο πλαίσιο;
Η μία εκδοχή που δεν αποσιωπάται στο βιβλίο είναι ότι όλοι αυτοί, αυτόκλητοι ταγοί της πόλης, από αγάπη και έγνοια για την πολύπαθη νήσο αλλά και από μια ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων, επεδίωκαν απλώς την ειρήνευση με τους Γερμανούς προκειμένου να ανασάνει ο τόπος, να ξαναμπεί σε μια σειρά η ζωή. Η άλλη εκδοχή είναι ότι από ηθική τουλάχιστον άποψη η ρητορεία και η επιχειρηματολογία της επιστολής επιδεικνύει αχαρακτήριστη προθυμία στον κατακτητή- εισβολέα. Και αυτή ακριβώς η προθυμία θα κινδυνεύσει πολλές φορές στο άμεσο μέλλον να εκπέσει σε σύμπραξη και συνενοχή.

Τα μετεμφυλιακά χρόνια, χαρακτηριστικά στιγμιότυπα.

2010-09-11T20:54:00.024+03:00

Από το βιβλίο ΜΕΤΑ τον ΕΜΦΥΛΙΟ, η ΑΝΟΔΟΣ του ΠΑΠΑΓΟΥ στην ΕΞΟΥΣΙΑ (του Σόλωνα Γρηγοριάδη) από την βιβλιοθήκη του ΒΗΜΑΤΟΣ, προσφορά του ΒΗΜΑΤΟΣ στους αναγνώστες του, μια Κυριακή του Αυγούστου 2010.

Το βασιλικό ζεύγος διαδραμάτισε έντονο πολιτικό ρόλο τόσο κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, όσο και μετά το τέλος του
ΠΑΥΛΟΣ Α’. Βασιλιάς των Ελλήνων το 1947-1964. Δευτερότοκος γιος του βασιλιά Κωνσταντίνου. Ανήλθε στο θρόνο την 1η Απριλίου του 1947, ενώ ο εμφύλιος πόλεμος μαινόταν στην Ελλάδα, και έγινε ο άξονας των «αντεπαναστατικών» δυνάμεων. Μετά τον πόλεμο θέλησε να παίξει ουσιαστικό ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας, παρακινούμενος από τη φιλόδοξη και πολυπράγμονα Γερμανίδα σύζυγό του βασίλισσα Φρειδερίκη. Το 1950-1951 ήρθε σε σύγκρουση με το στρατάρχη Παπάγο που προωθούνταν προς την εξουσία, αλλά συμβιβάστηκε μαζί του το 1952 και δεν αντέδρασε στην εκλογική του νίκη τον Νοέμβριο του 1952.
Μετά το θάνατο του Παπάγου (Οκτώβριος 1955) ανέθεσε την κυβέρνηση στον τότε υπουργό δημοσίων έργων Κ. Καραμανλή, παραμερίζοντας απότομα κάθε άλλο υποψήφιο. Ο Κ. Καραμανλής συσπείρωσε τις δυνάμεις της δεξιάς και αρχικά συνεργάστηκε στενά με το βασιλικό ζεύγος. Αλλά ήρθε αργότερα σε ψυχρότητα με τη βασίλισσα Φρειδερίκη και όταν ο αγώνας της αντιπολίτευσης δυνάμωσε, ο Παύλος βρήκε τρόπο να απαλλαγεί από αυτόν.
Στράφηκε τότε προς την παράταξη του Κέντρου, και μετά τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963 ανέθεσε τον σχηματισμό κυβέρνησης στον Γεώργιο Παπανδρέου που το κόμμα της Ε.Κ. πλειοψήφισε. Μετά την άρνηση του Παπανδρέου να στηριχθεί στις ψήφους της ΕΔΑ στην Βουλή, στις νέες εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964 η Ένωση Κέντρου σημείωσε εκλογικό θρίαμβο (53%) …
Ο Παύλος πέθανε στις αρχές του 1964.

Το όνομα του αμερικανού πρέσβη Πιουριφόι έγινε συνώνυμο της ωμής ξένης επέμβασης στα ελληνικά πράγματα. Εδώ εξερχόμενος από συνάντησή του με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, τον οποίο επισκέφτηκε φορώντας κοντομάνικο μπλουζάκι...
Κυβέρνηση Πλαστήρα το Κέντρο υπήρξε εξίσου σκληρό, αν όχι σκληρότερο από τη Δεξιά στον μετεμφυλιακό αγώνα εναντίον του κομμουνισμού.
Νικόλαος Πλαστήρας
Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός (1883-1953) Πήρε μέρος στους πολέμους της δεκαετίας 1912-1922 και με τη μικρασιατική καταστροφή (1922) ηγήθηκε στη βενιζελική επανάσταση που εκθρόνισε το βασιλιά Κωνσταντίνο και εκτέλεσε τους Έξι. Το 1924 παρέδωσε την εξουσία στη Δ Συντακτική Συνέλευση.
Παίζοντας παρασκηνιακό πολιτικό ρόλο και έχοντας σαν γνώμονα την αβασίλευτη δημοκρατία, έκανε στις 6 Μαρτίου 1933 εφήμερο κίνημα ύστερα από επικράτηση των αντιβενιζελικών στις εκλογές.
Διέφυγε στη Γαλλία, αλλά επανεμφανίστηκε το 1945, όταν έληγε η μάχη των Δεκεμβριανών. Ανέλαβε την πρωθυπουργία ως δεδηλωμένος κατά της Αριστεράς. Αλλά μετά τη λήξη του εμφυλίου, από το 1950, αναδείχτηκε σε πολιτικό αρχηγό (επικεφαλής του κόμματος της ΕΠΕΚ) του προοδευτικού κέντρου, που επεδίωκε την πολιτική ισοτιμία της ηττημένης αριστεράς.
Ανέλαβε την πρωθυπουργός το 1950-1951 και το 1952 και πέθανε το 1953.

Κυβέρνηση Παπάγου, ο πρωθυπουργός, στρατάρχης με τη στολή του...

Το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα κατά την επιστροφή του από την Κορέα, όπου η Ελλάδα, πρόσφατο μέλος του νεαρού τότε ΝΑΤΟ, πολέμησε στο πλευρό των Αμερικανών, υποδέχεται πλήθος κόσμου στον Πειραιά.
Το βασιλικό ζεύγος παρασημοφορεί μέλη του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην Κορέα.

Στα πλαίσια του ψυχρού πολέμου, η προσέγγιση Ελλάδος – Τουρκίας ενδιέφερε πολύ τις ΗΠΑ από την εποχή των πρώτων μετεμφυλιακών χρόνων. Εδώ ο Τούρκος πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές αποχαιρετά τον Αλέξανδρο Παπάγο.
Ο απόστρατος συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας, μία από τις πιο καθοριστικές μορφές του αγώνα στην Κύπρο…

Ο Παπάγος με τον Μακάριο. Η έγερση κυπριακού ζητήματος στον ΟΗΕ με στόχο την Αγγλία από τον πρώτο, με ώθηση του δεύτερου, και ο τρόπος με τον οποίο αυτή έγινε, υπήρξε, κατά κοινή ομολογία, ένα από τα κορυφαία σφάλματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής του 20ου αιώνα.Ο αρχιτέκτονας της οικονομικής πολιτικής του Παπάγου και ουσιαστικός «σκιώδης» πρωθυπουργός της χώρας μέχρι την αποχώρησή του από το Συναγερμό, Σπύρος Μαρκεζίνης (αργότερα ο δοτός πρωθυπουργός του Παπαδόπουλου της απριλιανής δικτατορίας. Εδώ, επισκέπτεται βιομηχανική μονάδα στην Ιταλία.
Ο υπουργός Εσωτερικών και Δημοσίας Τάξεως Παυσανίας Λυκουρέζος κατεβαίνει σε κρύπτη σπιτιού, στο υπόγειο του οποίου τυπώνονταν παράνομα ο «Ριζοσπάστης»

Η δίκη Μπελογιάννη υπήρξε μία από τις πιο σημαντικές πολιτικές δίκες στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, στην οποία το δρόμο του Εμφυλίου Πολέμου ουσιαστικά συνεχιζόταν μεταλλαγμένο σε άλλες μορφές σύγκρουσης…

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗ
Οπωσδήποτε κρατικός και παρακρατικός μηχανισμός είχαν ως μόνιμη μέριμνα τον περιορισμό της δράσης της ΕΔΑ. Ταυτόχρονα συνεχιζόταν η αμείλικτη σκληρότητα του καθεστώτος στην επίθεσή του κατά του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ. Και μία από τις πρώτες φροντίδες του ήταν η εκκαθάριση της «υπόθεσης Πλουμπίδη».
Αφότου ο βετεράνος αυτός κομμουνιστής εμφανίστηκε στο προσκήνιο με τη δραματική του προσφορά να προέλθει και να δικαστεί σαν υπεύθυνος του παράνομου μηχανισμού (14 Μαρτίου 1952) η Αστυνομία είχε κινητοποιήσει το δικό της μηχανισμό για να τον ανακαλύψει. Ίσως το ανθρωποκυνηγητό εκείνο να ήταν προσποιητό. Ίσως να τον παρακολουθούσε από καιρό και να ανέμενε απλώς την κατάλληλη στιγμή για να τον συλλάβει και να τον εμφανίσει. Πάντως λίγες μέρες μετά την ορκωμοσία της κυβέρνησης του Συναγερμού στις 25 Νοεμβρίου του 1952, αναγγέλθηκε ότι έπεσε στα χέρια της.
Συνελήφθη στην οδό Πρεβέζης 24. Την επομένη, γενική έκπληξη προκάλεσε μια απροσδόκητη εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού «Ελεύθερη Ελλάδα».
…Η ΚΕ του ΚΚΕ ανακοινώνει ότι ο Ν. Πλουμπίδης ή Μπάρμπας είναι από εικοσιεπταετίας πράκτορας της Ασφάλειας μέσα στις γραμμές του ΚΚΕ, συνεργάτης του Σιάντου. … Από τις μεγάλες προδοσίες του είναι ότι παρέδωσε στην Ασφάλεια και στο δήμιο τον λαϊκό ήρωα Ν. Μπελογιάννη… Η αμερικάνικη κατασκοπεία και η μοναρχοφασιστική ασφάλεια τώρα που κατάλαβαν ότι ο πράκτορας τους ξεσκεπάζεται, σκηνοθέτησαν τη νέα σύλληψη του Πλουμπίδη για να τον καλύψουν.

Ήδη το γράμμα του Πλουμπίδη για τον Μπελογιάννη το ΚΚΕ το χαρακτήρισε πλαστό. Τώρα με την καταφανή καταγγελία και αποκήρυξη του τον παρέδιδε στη μήνη των οπαδών του. Και άρχιζε να παίζεται αρχαία τραγωδία με κεντρικό ήρωα τον άνθρωπο αυτό, που έμελλε να αποδείξει ολύμπια πίστη στις ιδέες του και στην παράταξή του.
Όταν του επέδειξαν τις εφημερίδες με τον αφορισμό του, αρκέστηκε να πει ψύχραιμα: «Το κόμμα κάνει λάθος. Είμαι λευκός, αλλά πειθαρχώ πάντα στο κόμμα μου και στον αρχηγό του».
Η δίκη του άρχισε στις 24 Ιουλίου 1953, με συγκατηγορούμενη ερήμην την ηγεσία του ΚΚΕ, με την ίδια κατηγορία που βάραινε τον Ν. Μπελογιάννη, ασύρματοι, κατασκοπία, παράβαση του Α.Ν. 375. Στο δικαστήριο εμφανίστηκε θαλερός, παρά την προχωρημένη του φυματίωση, άψογα ντυμένος, ήρεμος, και προκλητικός. Και στο ακροατήριο ήταν ένας γέρος με ένα παιδάκι: ο πατέρας του και ο γιός του. Τρεις γενιές που συναντήθηκαν ύστερα από χρόνια – ο γιός του πρώτη φορά τον έβλεπε-κάτω από τη σκιά του θανάτου.
Κανείς δεν αμφέβαλλε πια τι τύχη τον περίμενε. Ούτε ο ίδιος. Στάθηκε όμως άτρομος ως το τέλος, ενώ ο ραδιοσταθμός «Ελεύθερη Ελλάδα» συνέχιζε να τον κατηγορεί, αλλά μάταια περίμεναν να αντιδράσει, να υπερασπιστεί τον εαυτό του, και – προπαντός- να αντεπιτεθεί. Όπως ο Μπελογιάννης, κάθε μέρα προσερχόταν στην αίθουσα του τακτικού στρατοδικείου με ένα γαρίφαλο. Και όταν κάποτε ο πρόεδρος αντισυνταγματάρχης Τζαβέλλας του είπε:
«Γνωρίζεις ότι προ ολίγων ωρών ο Ζαχαριάδης και πάλιν σε κατηγόρησε ότι εσύ πρόδωσες τον Μπελογιάννη;»
Εκείνος τινάχτηκε πάνω και με το χέρι του που κρατούσε το γαρίφαλο τεντωμένο φώναξε:
«Ο Ζαχαριάδης είναι ο αρχηγός του κόμματός μου. Για να με αποκαλεί «χαφιέ» έχει τους λόγους του. Εγώ δεν δικαιούμαι να τον κρίνω. Μόνο σε συνέδριο του κόμματος μπορώ να ζητήσω διευκρίνιση επί της κατηγορίας. Στο μεταξύ σιωπώ και πειθαρχώ στον αρχηγό μου».
Στις 3 Αυγούστου 1953 εκδόθηκε η απόφαση δις εις θάνατον. Την ίδια ημέρα ο ραδιοφωνικός σταθμός του ΚΚΕ μετέδωσε:
…ο χαφιές Πλουμπίδης καταδικα΄στηκε δήθεν σε θάνατο. Είναι όλα σκηνοθεσία, Σε λίγο η γενική ασφάλεια θα φυγαδεύσει τον άνθρωπό της λέγοντας ότι δραπέτευσε και ούτε γάτος ούτε ζημιά…
Ένα χρόνο και δέκα ημέρες μετά την καταδίκη του, αφού στο μεταξύ καμιά ενέργεια δεν έγινε από το ΚΚΕ για να σωθεί, ο Πλουμπίδης οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα, σε μια τοποθεσία στο Δαφνί. Ήταν χαραυγή της 13ης Αυγούστου 1954. Αλλά την άλλη μέρα ο ραδιοσταθμός «Ελεύθερη Ελλάδα», επαναλαμβάνοντας τις κατηγορίες εναντίον του, ισχυρίστηκε ότι ο τουφεκισμός του ήταν εικονικός και ότι ο Πλουμπίδης είχε φυγαδευθεί.

Δύο φωτογραφίες του Νίκου Ζαχαριάδη, του καθοριστικότερου προσώπου του Εμφυλίου Πολέμου, η πρώτη το 1956 και η δεύτερη δέκα χρόνια μετά, το 1966, έπειτα από την απεργία πείνας που είχε κηρύξει εκτοπισμένος από τους Σοβιετικούς στη Σιβηρία.

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ Έλληνας κομμουνιστής ηγέτης (1903-1973), ο τραγικός ηγέτης του ΚΚΕ στον πολυαίμακτο εμφύλιο. Σπούδασε στη Μόσχα και στάλθηκε το 1931 στην Ελλάδα από τη Γ Διεθνή για να αναλάβει τη γενική γραμματεία του ΚΚΕ.
Χάραξε καινούρια γραμμή σε πολλά σημεία της θεωρίας και πολιτικής του κόμματος. Το 1936 συνελήφθη από τις δικτατορικές αρχές της 4ης Αυγούστου και κλείστηκε στις φυλακές της Κέρκυρας. Από εκεί, μόλις έγινε η ιταλική επίθεση της 28ης Οκτωβρίου 1940, απηύθυνε επιστολή προς όλους τους Έλληνες κομμουνιστές παροτρύνοντάς τους να αγωνιστούν κατά των Ιταλών υπό την διεύθυνση της κυβέρνησης Μεταξά. Με την κατοχή, οι ελληνικές αρχές τον παρέδωσαν στους Γερμανούς, που τον έκλεισαν στο στρατόπεδο του Νταχάου ως το τέλος του πολέμου.
Γύρισε στην Ελλάδα το 1945 και ανέλαβε πάλι την αρχηγία του ΚΚΕ και όλης της αριστεράς. Τάχθηκε υπέρ του ένοπλου αγώνα κατά του καθεστώτος, αλλά έπειτα από πολλές ταλαντεύσεις.
Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1946-1949) εφάρμοσε τακτική μεγάλων συγκεντρωτικών επιθέσεων και μετέτρεψε τις αντάρτικες δυνάμεις σε είδος τακτικού στρατού. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο εξακολούθησε να κατέχει την αρχηγία του κόμματος, μέσα όμως σε ογκούμενη δυσφορία που εκδήλωνε εναντίον του μεγάλο μέρος των στελεχών και ενώ ο Μάρκος Βαφειάδης τον κατήγγειλε στις σοβιετικές αρχές σαν προβοκάτορα που οδήγησε εσκεμμένα το κόμμα και τους αντάρτες στην καταστροφή.
Έπειτα από πολλαπλές συγκρούσεις μεταξύ οπαδών και εχθρών του Ζαχαριάδη που κατέληξαν σε αιματηρές ταραχές στην Τασκένδη (καλοκαίρι του 1955) επενέβη μια διεθνής επιτροπή από εκπροσώπους των κομμουνιστικών κομμάτων της ανατολικής Ευρώπης (που είχαν καταφύγει οι μαχητές του ΔΣΕ). Η επιτροπή συγκάλεσε την 6η ολομέλεια της ΚΕ (1956), που καθαίρεσε τον Ζαχαριάδη από την αρχηγία.
Η 7η ολομέλεια (1957) τον διέγραψε τελείως από το κόμμα. Απομονώθηκε και εργάστηκε ως υπάλληλος σε ένα αγρόκτημα έξω από τη Μόσχα.
Το 1966 ζήτησε να έρθει στην Ελλάδα και να δικαστεί από τις ελληνικές αρχές.
Στάλθηκε τότε εξορία στη Σιβηρία, όπου και πέθανε τον Αύγουστο του 1973.
Οι εναντίον του κατηγορίες ότι ήταν «προβοκάτορας» κατέπεσαν, αλλά η καθαίρεσή του αιτιολογήθηκε με σφάλματα στη διεξαγωγή του εμφυλίου και με παραβιάσεις της νομιμότητας σε βάρος μελών του ΚΚΕ.

Για τους βασιλείς, η Ιστορία επιφύλασσε μια πικρή ειρωνεία, την οποία πάντως ο βασιλιάς Παύλος δεν πρόλαβε να ζήσει, καθώς πέθανε το 1964. Περίπου 20 χρόνια μετά το τέλος του Εμφυλίου, ο γιος και διάδοχός του Κωνσταντίνος και η χήρα του Φρειδερίκη διώχτηκαν από την Ελλάδα όχι από τους ηττημένους εχθρούς τους της Αριστεράς, την οποία σκληρά πολέμησαν, αλλά από παλιούς «δικούς» τους, τους απριλιανούς δικτάτορες…. Έπεσαν εν πολέμω, αναφέρει η επιγραφή πίσω τους…

Σύσσωμο το πολυμελές υπουργικό συμβούλιο πάει τσάρκα στη Θεσσαλονίκη.

2010-09-10T15:45:00.002+03:00

Οι μικροέμποροι περιμένουν στις πόρτες των καταστημάτων τους, τους εξαφανισμένους πελάτες.

2010-08-19T12:24:00.003+03:00

Του χανε δέσει στο λαιμό θηλιά με συρματόσχοινο

2010-08-12T06:06:00.005+03:00

Η κατεδάφιση του αγάλµατος του Εµβέρ Χότζα
Γράφει Τηλέµαχος Κώτσιας

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: στα ΝΕΑ Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010

Παντοδύναµος ηγέτης της Αλβανίας αµέσως µετά τον Β Παγκόσµιο Πόλεµο και για περισσότερα από 40 χρόνια, Γ.Γ. του (κοµµουνιστικού) Αλβανικού Κόµµατος Εργασίας από το 1943, ο Ενβέρ Χότζα ήταν ήδη πεθαµένος έξι χρόνια όταν ο ανδριάντας του, στην κεντρική πλατεία των Τιράνων, γκρεµίστηκε από το πλήθος. Εχοντας κλείσει τα ελληνοαλβανικά σύνορα από το 1945 και έχοντας διακόψει τις σχέσεις του µε τη Γιουγκοσλαβία (1948), µε την ΕΣΣΔ (1956), µε τα κράτη του Συµφώνου της Βαρσοβίας (1968) και µε τους «ρεβιζιονιστές του Πεκίνου» (1977), είχε αποµονώσει τη χώρα του και είχε εγκαθιδρύσει το πλέον σκληροπυρηνικό κοµµουνιστικό καθεστώς στην Ευρώπη, προχωρώντας σε ριζικές µεταρρυθµίσεις αλλά και σε εκτεταµένες εκκαθαρίσεις όσων θεωρούσε εχθρούς του. Βορειοηπειρώτης που µεγάλωσε ως αλβανός πολίτης και έχει σήµερα ελληνική υπηκοότητα, ο συγγραφέας Τηλέµαχος Κώτσιας, έχει αποτυπώσει στα βιβλία του την τραγική εµπλοκή πολλών Βορειοηπειρωτών µε το καθεστώς, όταν αφοσιώθηκαν στην οικοδόµηση του σοσιαλισµού και στη συνέχεια διώχθηκαν ανελέητα ως ρεβιζιονιστές µε το στίγµα του προδότη. Στο σηµερινό αφήγηµά του περιγράφει την εµβληµατική στιγµή κατά την οποία η Αλβανία στρέφει την πλάτη της στο παρελθόν και µπαίνει στη σκληρή περιπέτεια µιας πολύ δύσκολης ανοικοδόµησης.

Μετά την κηδεία περάσαµε από το σπίτι για καφέ. Η µέρα ήταν τόσο κουραστική και φορτισµένη που δεν έβλεπα την ώρα να πάω σπίτι µου να ηρεµήσω. Περνώντας µέσα από τα στενά δροµάκια της Πέπελης άκουσα ένα ελαφρύ σφύριγµα από το σπίτι του Φάνη και τη φωνή του που µε καλούσε να πάω από εκεί. Μετά βίας να τον διακρίνω ανάµεσα στις κρεβατίνες µε τα κλήµατα.

Πώς και κρύβεσαι; τον ρώτησα αφού πέρασα µέσα στην αυλή.

Μου έκανε εντύπωση που δεν ήταν στην κηδεία του γείτονα. Κάτι τέτοιο στα χωριά της Δρόπολης ήταν ασυνήθιστο. Τον νεκρό τον συνοδεύει πάντα όλο το χωριό.

- Δεν είµαι εδώ, µου απάντησε µε τον δικό του αστείο τρόπο.

Πού είσαι; Στα Τίρανα. Καθήσαµε κάτω από την κρεβατίνα για να τα πούµε. Με ρώτησε αν ήθελα καφέ. Του είπα όχι, είχα πιει πολλούς στην κηδεία. Μόνο νερό ήθελα. Του εξέφρασα την απορία που απουσίαζε από κηδεία του γείτονα του µπαρµπα-Νίκου.

Μόλις ήρθα από τα Τίρανα, µου είπε. Μισή ώρα έχω. Και δεν θέλω να µε δουν. Πώς και πήγες στα Τίρανα έτσι ξαφνικά; τον ρώτησα απορώντας για όλη αυτή τη µυστικότητά του.

Κάτσε να σου πω, µου λέει.

Εφερε το νερό, µε ξαναρώτησε αν ήθελα ρακί, του είπα όχι, γιατί είχα πιει στην κηδεία δυο τρία ξεροσφύρι, έλαβε θέση και άρχισε να εξιστορεί:

Πάθαµε χουνέρι µεγάλο. Ολα άρχισαν από χθες. Τι µας έβαλε ο διάβολος µαζί µε τον Σταύρο και ξεφυλλίζαµε στη λέσχη του χωριού τα λιγοστά βιβλία της βιβλιοθήκης, µπας και βρούµε κανένα της προκοπής. Μόνο τα άπαντα του Ενβέρ Χότζα είχαν µείνει, τα άλλα τα είχαν κλέψει. «Να δεις που σε λίγους µήνες δεν θα µείνει τίποτα ούτε απ αυτά» µου λέει ο Σταύρος. «Αυτά δεν τα πιάνει κανείς στα χέρια» του λέω. «Δεν βλέπεις που γέµισαν σκόνες;» «Θα πάν για ανακύκλωση, θα δεις» µου λέει. «Ας τα δούµε για τελευταία φορά». Αρχίσαµε να τα χαζεύουµε. Καλοδεµένα, µε κόκκινο χοντρό εξώφυλλο! Βλέπαµε και τις φωτογραφίες του τρισκατάρατου στην πρώτη σελίδα. Εγχρωµες κι ωραίες. Βγάζω που λες µια πρόκα που είχα τυχαία στην τσέπη και του τρυπάω τα µάτια µε µίσος. Ο Σταύρος το ευχαριστήθηκε. Μου έφερνε όλους του τόµους, µου άνοιγε τα βιβλία κι εγώ έµπηγα την πρόκα. Μας είχε πιάσει µια µανία να τον εκδικηθούµε. Υστερα είπαµε να τις σκίσουµε. Εγινε ένα χοντρό µάτσο µε φωτογραφίες. Σαράντα και τόσοι τόµοι και δεν είχε φτάσει το έργο του ούτε στη µέση. Υπολόγισε να το τελείωναν. Στη συνέχεια σκεφτόµασταν τι να τις κάνουµε. Αν έβλεπαν τα βιβλία µε σκισµένη φωτογραφία, σίγουρα εµάς θα υποψιάζονταν. Δεν πάµε µια φορά στα Τίρανα, να δούµε τι γίνεται και από κεί; Ηταν το πρώτο που σκεφτήκαµε. Θα είχαµε και άλλοθι. Εκεί θα τις διανείµουµε στους δρόµους. Πού θα µας έβρισκαν µέσα στην πολυκοσµία; Ξεκινήσαµε αµέσως µε οτοστόπ και κατά τα χαράµατα κοντεύαµε να φτάσουµε. Λίγο πριν να µπούµε στην πόλη, µας σταµατάει µπλόκο της Αστυνοµίας. Τα χρειαστήκαµε. Μας ζήτησαν τα στοιχεία και µας κατέβασαν. Μας πήραν στο αυτοκίνητό τους και ντουγρού για το φρέσκο. Μας έκαναν έλεγχο στην τσάντα, αλλά ευτυχώς δεν βρήκαν τις φωτογραφίες που τις είχα βάλει σε διπλό πάτο.

Μας πήραν σε ανακρίσεις. Μας ρωτούσαν γιατί ερχόµασταν στα Τίρανα. Ετσι, για βόλτα, απαντούσαµε. Μας ρωτούσαν αν έχουµε κάποιον συγγενή, τους είπαµε όχι. Αφού µας ρώτησαν αρκετές φορές και δεν βρήκαν άκρη, µας έµπασαν σε ένα µεγάλο κελί. Εκεί γινόταν συνωστισµός. Ούτε όρθιοι δεν χωρούσαµε. Εφερναν κι άλλους. Γέµισαν οι διάδροµοι. Δεν ξέραµε τι συνέβαινε. Μάθαµε ότι επρόκειτο να γίνει µεγάλη διαδήλωση στα Τίρανα. Κατάφταναν απ όλη την Αλβανία µε κάθε µέσο. Από τους πιο νέους µαθαίναµε καινούργια πράγµατα. Είχαν σταµατήσει τα τρένα, τα λεωφορεία, έκαναν µπλόκο στους δρόµους. Είχαν αποκλείσει την πρωτεύουσα για να µην έρθουν από την επαρχία. Μας ήρθε η καρδιά στον τόπο µε τον Σταύρο. Αλλος ήταν ο λόγος που µας σταµάτησαν. Με τον Σταύρο µιλούσαµε Ελληνικά για να µη µας καταλαβαίνουν οι άλλοι, αλλά εκεί µέσα ήταν όλα ελεύθερα. Αγνωστοι άνθρωποι έβριζαν το καθεστώς. Μας ρωτούσαν κι εµάς, αν η µειονότητα ήταν για την αλλαγή του καθεστώτος. «Και µας ρωτάτε;» λέγαµε εµείς. «Αµήν και πότε.» Μας έλεγαν ότι η Αλβανία θα αδειάσει, θα µείνει ο Ραµίζ Αλία µόνος του και στο τέλος θα φύγει και αυτός. Εσείς είστε τυχεροί, µας έλεγαν. Εχετε πού να πάτε. Φύγετε να γλιτώσετε. Μάλιστα προσπαθούσαν να µας πιάσουν φίλους για να φύγουµε µαζί στην Ελλάδα. Ακούγονταν απ έξω συναγερµοί της Αστυνοµίας. Σειρήνες. Υστερα από κάνα δυο ώρες άρχισαν να αδειάζουν το κρατητήριο. Μας φώναζαν να βγούµε στο προαύλιο κατά νοµό και να ανέβουµε στα φορτηγά. Οταν είπαν Τεπελένι, Αργυρόκαστρο, Αγιοι Σαράντα, βγήκαµε κι εµείς. Μας ανέβασαν σε µια νταλίκα σκεπασµένη, µας κλείδωσαν και ξεκινήσαµε. Ετσι που λες, επιστρέφαµε φιρί φιρί. Μας είδαν τα Τίρανα, δεν τα είδαµε.

Και τώρα γιατί κρύβεσαι; τον ρωτάω.

Θέλω να έχω άλλοθι. Να λέω ότι είµαι στα Τίρανα αν τελικά ανακαλύψουν τις σκισµένες φωτογραφίες. Αλλά το βλέπω, τζάµπα κρύβοµαι. Θα πάω βράδυ να συλλυπηθώ τον Λευτέρη για τον πατέρα του. Πάνω σ αυτά φώναξε από τον δρόµο ο Σταύρος και ο Φάνης πήγε να ανοίξει την αυλόπορτα.

Τι κάθεστε έτσι σαν µουγγοί; φώναξε ο Σταύρος φουριόζος χωρίς να πει ούτε καλησπέρα. Ανοίξτε την τηλεόραση να δείτε τι γίνεται αυτή τη στιγµή στα Τίρανα. Γρήγορα!

Μπήκαµε µέσα και ανοίξαµε την τηλεόραση. Μια τεράστια αντικαθεστωτική διαδήλωση στην Πλατεία Σκεντέρµπεη. Λαοθάλασσα. Τη µετέδιδε το τηλεοπτικό κρατικό κανάλι. Ούτε που θα µπορούσε να φανταστεί κανείς πριν από δυο τρεις µήνες κάτι τέτοιο. Το ρεπορτάζ έδειχνε προηγούµενα πλάνα και στη συνέχεια σε απ ευθείας σύνδεση. Ο ρεπόρτερ φαινόταν ότι ανήκε στην αντιπολίτευση. Μιλούσε µε ενθουσιασµό σαν να µετέδιδε ποδοσφαιρικό αγώνα. Ο ανδριάντας του Ενβέρ Χότζα, θεόρατος και επιβλητικός µπροστά στο πλήθος, σαν τον Γολιάθ. Οι άνθρωποι, ενωµένοι όλοι µαζί, αψηφούσαν τον φόβο και βάδιζαν µπροστά. Η σκιά του ανδριάντα προκαλούσε δέος. Οι επικεφαλής του κινήµατος ανέβαιναν στο υπερυψωµένο βάθρο και µιλούσαν κατά της τυραννίας. «Αλβανικέ λαέ»! «Λαέ των Τιράνων»! Εψαλαν κά τραγούδια του καθεστώτος τώρα είχαν πάρει το εντελώς αντίθετο νόηµα. Προσωπικότητες των γραµµάτων και της τέχνης έπαιρναν τον λόγο µε τη σειρά. «Δηµοκρατία»! «Ελευθερία»! «Πολυκοµµατισµός»! Ελεγαν ότι η στιγµή αυτή σηµατοδοτούσε το τέλος µιας εποχής.

Κάποιος σκαρφάλωσε πάνω στον ανδριάντα και έριξε µια θηλιά από συρµατόσχοινο στον λαιµό. «Βοή λαού οργή Θεού». Το συρµατόσχοινο δέθηκε σε κάποιο όχηµα. Ακούστηκε το δυνατό γκάζι του οχήµατος και το τεζάρισµα του συρµατόσχοινου έκανε για αρκετά δευτερόλεπτα την ένταση να κορυφώνεται. Τη βοή διαδέχτηκε κάποια ηλεκτρισµένη σιωπή. Τι θα συνέβαινε; Ο ανδριάντας άρχισε να κουνιέται. Ωχ Θεέ µου, θα τον ρίξουν;

Και πού θα πάνε να κρυφτούν ύστερα; Από ποιο παράθυρο θα αρχίσουν να ξερνάν φωτιά τα πολυ βόλα; Πόσοι νεκροί θα ακολουθήσουν;

Υστερα από ένα αλησµόνητο τεντωµένο στην κυριολεξία λεπτό, ο τεράστιος ανδριάντας κουνήθηκε, ξεκόλλησε και ύστερα από δυο επάλληλες κινήσεις έπεσε µε κουρνιαχτό, προκαλώντας έξαλλα, παράφρονα ουρλιαχτά και µια πανικόβλητη χαρά.

Πεταχτήκαµε και οι τρεις από τις θέσεις µας ζητωκραυγάζοντας µε όλη µας τη φωνή. Η µικρή Ευτυχία που είχε καθήσει αθόρυβα δίπλα στον µπαµπά της και παρακολουθούσε αυτό το περίεργο µατς, πετάχτηκε και αυτή χτυπώντας τα παλαµάκια: «Γκοοολ!».

Αυτό ήταν το καλύτερο γκολ, Ευτυχούλα µου, της είπε ο Σταύρος. Θα σου αλλάξει τη ζωή, να το θυµάσαι.

Εκείνη τον κοίταζε µε τα µάτια της να λάµπουν χωρίς να καταλαβαίνει το νόηµα απ αυτά τα λόγια.

Στη συνέχεια το όχηµα έσερνε τον κούφιο ανδριάντα σαν αναποδογυρισµένη βάρκα καθ όλη τη µεγάλη λεωφόρο που µαύριζε από κοσµοσυρροή.

Τον πέταξαν στο ποτάµι της Λιάνας που διασχίζει τα Τίρανα.

Πετροβολούσαν, ούρλιαζαν. Η στάθµη του νερού εκείνη τη µέρα σίγουρα αυξήθηκε από τα χιλιάδες κατουρήµατα πάνω στον ανδριάντα.

Τώρα βάλε τσίπουρο, είπα στον Φάνη. Βάλε και µεζέ. Δεν τη γλιτώνεις.

Εχω µια ιδέα, λέει ο Σταύρος. Να πάµε στον Γάκη Στόλη που είναι µόνος του στο σπίτι απόψε. Κι όταν είναι µόνος, πίνει και δεν ξέρει τι γίνεται στον κόσµο. Να του πούµε το συχαρίκι.

Ο Γάκης ήταν ένας θείος µας που είχε κάνει πολλά χρόνια φυλακή ως αντικαθεστωτικός και ζούσε περιορισµένα, αφού πολύ λίγοι του έκαναν παρέα. Φτάσαµε στην πόρτα του, του φωνάξαµε και µας άνοιξε λιγάκι ανήσυχος.

Οταν άκουσε τις χαρωπές φωνές µας, συνήλθε.

Συχαρίκια! του λέει ο Φάνης. Ανοιξε την τηλεόραση να µάθεις τα νέα. Τι κάθεσαι!

Τι γίνεται, βρε παιδιά, µας ρωτάει απορηµένος.

Πάντα φοβόταν τις κακές ειδήσεις.

Δεν του είπαµε τίποτα, ανάψαµε µόνο την τηλεόραση. Το ρεπορτάζ συνεχιζόταν µε τον απόηχο του γεγονότος. Εδινε σε πολλαπλή επανάληψη τη στιγµή της πτώσης του ανδριάντα. Ο Γάκης τα χασε.

Αντε, κέρασε, του είπε πειραχτικά ο Σταύρος.

Το πρόσωπο του Γάκη έλαµψε. Τον ξέραµε που δεν ήταν ικανός να εξυπηρετήσει. Απόψε έλλειπε και η γυναίκα και ένιωθε άβολα.

Ελα να σου πω, λέει στον Φάνη.

Εδώ από κάτω από τη σκάλα είναι η νταµιτζάνα µε το ρακί. Πάρε µια καράφα από το σύνθετο και γέµισέ τη. Εδώ στο ντουλάπι κάπου πρέπει να είναι και το χωνί. Βάλε και ποτήρια. Εκεί είναι το καλάθι µε τα αυγά. Βγάλε και βράσε. Βγάλε και τυρί από το δοχείο εδώ. Εδώ στο καλάθι έχει και κάτι ντοµάτες. Κόψε κι ένα κρεµµύδι από την αρµάθα και κάνε και µια σαλάτα. Να πιω κι εγώ, γιατί βλέπεις ξεροσφύρι το πίνω. Πιάτα, πιρούνια, έχει εδώ. Εσύ, Σταύρο, στρώσε και το τραπέζι.

Δεν ήξερε πώς να χαρεί. Ηπιαµε που το φχαριστηθήκαµε. Υστερα ο Γάκης βαρέθηκε να ξαναβλέπει τις ίδιες εικόνες. Ηθελε να βάλει κλαρίνα αλλά δεν ήξερε πώς παίρνει µπρος το µαγνητόφωνο. Τα καταφέραµε, βρήκαµε και κασέτες. Κάποια στιγµή είπαµε να κατεβάσουµε τη φωνή για να µην προκαλέσουµε τους γείτονες που πενθούσαν.

Καηµένε µπαρµπα-Νίκο, λέει ο Γάκης πάνω στην ευθυµία του, λάθος µέρα διάλεξες να πεθάνεις! Σηµαδιακή. Ποιος θα θυµηθεί να σε θρηνήσει!

Με το θέµα των φωτογραφιών δεν ασχολήθηκε κανείς. Σε λίγες µέρες επαληθεύτηκε η προφητεία του Σταύρου, κανένα βιβλίο από τα άπαντα του Εµβέρ Χότζα δεν υπήρχε πια στη λέσχη.

Οι συγχωριανοί δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν τον Φάνη και τον Σταύρο για την περιπέτειά τους µε την Αστυνοµία των Τιράνων. Τους ήθελαν να ήταν οι εκπρόσωποί τους στα Τίρανα.

Κανείς δεν τους πίστεψε ότι δεν ήταν εκεί ανάµεσα στα πλήθη. Οι δικαιολογίες τους και το άλλοθί τους έπεσαν στο κενό.

Υστερα από ένα αλησµόνητο λεπτό, ο τεράστιος ανδριάντας κουνήθηκε, ξεκόλλησε και ύστερα από δύο επάλληλες κινήσεις έπεσε µε κουρνιαχτό, προκαλώντας έξαλλα, παράφρονα ουρλιαχτά και µια πανικόβλητη χαρά
Το όχηµα έσερνε τον κούφιο ανδριάντα σαν αναποδογυρισµένη βάρκα καθ όλη τη µεγάλη λεωφόρο που µαύριζε από κοσµοσυρροή. Τον πέταξαν στο ποτάµι της Λιάνας που διασχίζει τα Τίρανα.
Πετροβολούσαν, ούρλιαζαν...

Ο Τηλέµαχος Κώτσιας είναι συγγραφέας και τα γνωστότερα βιβλία του είναι το «Εφτά παράθυρα», το «Τρεις γενιές Αµερικάνοι» και το επίκαιρο ιστορικό µυθιστόρηµα «Στην άλλη όχθη».

Η επιστράτευση του 1974, μετά την εισβολή στην Κύπρο.

2010-08-07T15:41:00.003+03:00

Ημουν κι εγώ εκεί
Η επιστράτευση μετά την εισβολή στην Κύπρο 1974
Γράφει ο Αλέξης Πανσέληνος ,
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: στα ΝΕΑ το Σάββατο 7 Αυγούστου 2010

Η κρίση του 1974 ήταν καταλυτική για το στρατιωτικό καθεστώς της Αθήνας, αφού η επίσημη στρατιωτική ηγεσία διαπίστωσε ότι η πολιτική του Δ. Ιωαννίδη όχι μόνο δεν διέθετε την αμερικανική υποστήριξη αλλά δημιουργούσε και συνθήκες ελληνο-τουρκικού πολέμου. Ο Αλέξης Πανσέληνος ζωντανεύει τη μικροϊστορία εκείνων των ημερών του Ιουλίου, που οδήγησαν τελικά το χουντικό καθεστώς να προσκαλέσει τις προδικτατορικές αστικές πολιτικές δυνάμεις να σχηματίσουν κυβέρνηση υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Στην Κύπρο ο Γρίβας και η ΕΟΚΑ έχουν δράσει τρομοκρατικά μετά το 1971 για να
αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου που είναι αγκάθι στα σχέδια της χούντας. Στην Αθήνα, η ομάδα Ιωαννίδη ανατρέπει τον Παπαδόπουλο στις 25/11/1973 και προκαλεί στη Λευκωσία την ανατροπή του Μακαρίου στις 15/7/1974. Τα τουρκικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Κύπρο στις 20/7/1974 και το δικτατορικό καθεστώς κηρύσσει επιστράτευση, η οποία όμως αποτυγχάνει- εκεί επικεντρώνει τη λογοτεχνική ματιά του ο Πανσέληνος. Η αδυναμία της δικτατορίας να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την εισβολή είναι το τελευταίο γεγονός που οδηγεί στην κατάρρευση του χουντικού καθεστώτος.

Εχοντας κοιμηθεί ελάχιστα το βράδυ ο Φώτης σηκώθηκε υπνοβατώντας. Η Μυρσίνη, που δεν ήταν σε καλύτερη κατάσταση, ετοίμασε καφέ και έφερε στο τραπέζι το ψωμί. Το φως στο χολ, που ήταν και η τραπεζαρία τους, άναβε πάνω από το τραπέζι το πλαστικό αμπαζούρ, απομίμηση βιτρό, από ένα μαγαζί στην πλατεία Αμερικής, έστελνε ακανόνιστες σκιές στους τοίχους. Από την μπαλκονόπορτα του σαλονιού, πίσω τους, το χλομό φως της αυγής κατηφόριζε την οδό Καρπάθου και έγλειφε τα έπιπλα και τις αφίσες των τοίχων.

Η μόνιμη κακιά διάθεση, μέρες τώρα, με το πραξικόπημα της Κύπρου, δεν τους εμπόδιζε να χρησιμοποιούνε το baby talk που είχε καθιερωθεί από τις πρώτες βδομάδες του γάμου τους, μόλις το προηγούμενο καλοκαίρι. «Πρωινό με ρακούν σου! Ταρτίνες μικρού σου;». Αυτό ήταν η παράκληση για να της ετοιμάσει το ψωμί της όσο εκείνη έριχνε καφέ στις κούπες με τις ραβδώσεις - από το ίδιο εκείνο μαγαζί, που έβρισκαν σε καλές τιμές αντικείμενα για το νοικοκυριό τους. Στον μικρόκοσμο της συζυγικής τους τρυφερότητας, η Μυρσίνη ήταν ρακούν, ο Φώτης αρκούδα. Οι κοντινοί τους καμιά φορά τους άκουγαν να αποκαλούν έτσι ο ένας τον άλλον και χαμογελούσαν αμήχανα. Λίγοι καταφέρνουν να ξεπεράσουν τις ντροπές των διαχύσεών τους- και οι μέρες δεν προσφέρονταν για πολλά αστεία. Ο καθένας οργάνωνε μ΄ όποιον τρόπο μπορούσε τις άμυνές του ενάντια στην πραγματικότητα.

Και η πραγματικότητα, από τη βραδιά του Πολυτεχνείου και μετά, έμοιαζε να ορθώνεται σαν τοίχος απέναντι σε κάθε ελπίδα κάτι ν΄ αλλάξει. Ο «ντροπαλός Ταξίαρχος», που είχε αντικαταστήσει τον παρανοϊκό Συνταγματάρχη, έριχνε πάνω από την Αθήνα τη σκιά του ωμού τρόμου. Ακόμα κι όσοι είχαν όμορφα βολευτεί με τη Χούντα ώς τότε, τώρα κρύβανε τις σκέψεις τους, μήπως η νέα ανατροπή τους εκθέσει. Η κατάσταση ακριβώς επειδή ήταν τόσο ωμή και βίαιη, έδειχνε πως δεν θα κρατούσε πολύ. Πάλι όμως, πού ξέρεις; Τα ίδια λέγανε και το 1967.

Το Πολυτεχνείο είχε ταρακουνήσει τον κόσμο, η ανατροπή του Παπαδόπουλου, που λίγο- πολύ οι περισσότεροι στο εξωτερικό τον είχαν αποδεχτεί, έστω ντε φάκτο, ξεσκέπαζε τελείως τον τυχοδιωκτικό χαρακτήρα της χούντας και στερούσε Αμερικάνους και Αγγλους από τα προσχήματα της «επανάστασης που δημιουργεί νομιμότητα». Λίγους μήνες ύστερα, και ενώ το Πολυτεχνείο εξακολουθούσε να πλανιέται στην ατμόσφαιρα, ήρθε η ανατροπή του Μακάριου από την ΕΟΚΑ Β΄- με την ΕΛΔΥΚ να πρωταγωνιστεί και Πρόεδρο- μαριονέτα. Οι Αμερικάνοι θέλανε να απαλλαγούν από τον Μακάριο, άρα ήταν πίσω από το πραξικόπημα, άρα πίσω από τον Ιωαννίδη- αμφίβολο αν θα γλιτώσουμε ποτέ, έλεγαν πολλοί. Από τη μια μέρα στην άλλη άλλαζαν όλα, ο φόβος περίσσευε. Οι Τούρκοι βρήκαν την αφορμή που έψαχναν, να υπερασπιστούν τους δικούς τους στο νησί. Εβαλαν πλώρη για την Κύπρο, η εισβολή είχε αρχίσει.

Δυο χρόνια είχε υπηρετήσει ο Φώτης, δυο δύσκολα χρόνια, χαρακτηρισμένος αριστερός. Και ο στρατός, εκτός από λίκνο της χούντας, χρησίμευε και σαν κολαστήριο για τουςεχθρούς της. Στη θητεία των δύο χρόνων, που όλοι έκαναν, κάποιοι έπρεπε να περάσουν αναμόρφωση, είτε με ασταμάτητες τιμωρίες είτε με την απειλή για χειρότερα, να δείξουν έμπρακτη μεταμέλεια, να αποκηρύξουν το ΚΚΕ και τις παραφυάδες του, να μιλήσουν στους άλλους για τη σωτηρία του τόπου από την 21η Απριλίου. Ο Φώτης δεν δέχτηκε να μιλήσει, εξακολούθησε να τρώει τη μια φυλακή μετά την άλλη και η απόλυση όλο και μάκραινε, η φυλακή μεταφραζόταν σε επιπλέον θητεία, ίση με τις μέρες για τις οποίες είχες τιμωρηθεί. Δεν έφτανε η απομόνωση στο κρατητήριο. Ο στρατός από λίκνο πατριωτισμού μεταμορφώνεται σε ποινή, κάνοντας και τον πατριωτισμό φυλακή.

Ο Πάκης, ο παλιός φίλος της Μυρσίνης, στενή τους παρέα, είχε υπηρετήσει την ίδια εποχή. Υπαξιωματικός εκείνος. Απόκαλή οικογένεια (ο μπαμπάς διάβαζε «Εστία» και με τη χούντα «τίποτα δεν είχε να μοιράσει»), έβαλε μέσο να μη γίνει αξιωματικός - και για να απολυθεί μια ώρα αρχύτερα και να μην τον καλούν κάθε τόσο για μετεκπαίδευση. Την είχε βγάλειζάχαρηστην Κρήτη, τρώγοντας στην καντίνα των ΝΑΤΟϊκών. Συχνά ερχόταν στην Αθήνα με άδεια. Πήγαινε τη Μυρσίνη κανένα σινεμά ή για φαγητό. Στα γράμματά της ο Φώτης διάβαζε για τις καλές υπηρεσίες που πρόσφερε στην παλιά του φιλενάδα ο κοινός τους φίλος. Με την αναπόφευκτη καχυποψία του φαντάρου, ένιωθε να τον τρώει η ζήλεια, αλλά πάλι σκεφτόταν για κάποιον λόγο πως προτιμότερο να βγαίνει με ένα παλιό της αμόρε η Μυρσίνη παρά με άγνωστους. Ανάμεσα στα άλλα προνόμια της εθνικοφροσύνης του, ο Πάκης την έβλεπε συχνότερα απ΄ όσο ο Φώτης τα δυο αυτά χρόνια. Αν και η Μυρσίνη τα είχε χαλάσει μαζί του πολλά χρόνια πριν, διατηρούσανε μια συμπάθεια ο ένας για τον άλλο, που δεν είχε υποχωρήσει όταν ξεκίνησε ο δεσμός της με τον Φώτη κι αργότερα τον παντρεύτηκε.

Πρέπει να ακούσω το επόμενο δελτίο, λέει τα χρώματα των απολυτηρίων. Κάποιοι δεν καλούνται, ας είναι Γενική η Επιστράτευση...

Ο Πάκης τον λυπότανε που υπηρετούσε σε Πειθαρχικό Λόχο. Δυο φορές που συναντήθηκαν στην Αθήνα, του ζωγράφιζε με τα πιο ζωηρά χρώματα την ωραία ζωή που έκανε ο ίδιος στη Βάση του Ακρωτηρίου. «Ομελέτα, λουκάνικα, μπέικον,τρία είδη μαρμελάδες ... οι Αμερικάνοι τρώνε steaks για πρωινό...»- οι περιγραφές έδιναν το μέτρο της διαφοράς ανάμεσά στις ζωές τους και στις τύχες τους. Ο Φώτης κλεισμένος στο στρατόπεδο, με πατάτες μπλουμ και βοδινό Αργεντινής, που ερχόταν σε κατεψυγμένα μπούτια που τεμάχιζαν με τα σκεπάρνια οι σιτιστές, λιμπιζότανε τις λιπαρές ομελέτες και τα τοξικά κοντοσούβλια του Οβελιστήριου, απέναντι από την πύλη, απ΄ όπου, με μέσο κάποιον συμπονετικό αλφαμίτη, μπορούσε καμιά φορά να προμηθεύεται τις περιπόθητες εκείνες λιχουδιές.

Μέσα σε δυο στιγμές ο εφιάλτης βρισκόταν πάλι ολοζώντανος μπροστά στον Φώτη. Τη μέρα που έπαιρνε το απολυτήριό του, ο αξιωματικός του 3ου Γραφείου, ο υπολοχαγός Γιαννηλόης, τον είχε κοιτάξει με το κρύο, γαλάζιο μάτι της βλάχικης καταγωγής του και τον είχε στ΄ αστεία απειλήσει: «Μη θαρρείς, κουμμονι, πως θα γλιτώσεις έτσι από το Ελληνικό Στράτευμα! Σύντομα θα ξαναβρεθείς στα χέρια μου!».

11 η ώρα το πρωί (20 Ιουλίου ήτανε, η επέτειος του γάμου τους με τη Μυρσίνη) δεν είχε ακόμα φύγει από το σπίτι. Τηλεφώνησε στη δουλειά πως πρέπει να καθυστερήσει και είχε το ραδιόφωνο ανοιχτό. Γενική Επιστράτευσις, καλούνται... Οι έφεδροι τάδε και δείνα και έτσι κι αλλιώς... διατάσσονται όπως παρουσιαστούν πάραυτα εις τα οικεία στρατολογικά γραφεία ή τη μονάδα που αναγράφει το απολυτήριό τους...

Πού ήταν το απολυτήριο; Δεν μπορούσε να θυμηθεί. Σκέφτηκε να πάρει τη Μυρσίνη να τη ρωτήσει, μα πριν απλώσει το χέρι στο ακουστικό το τηλέφωνο χτύπησε. Ηταν εκείνη.

-Αρκούδα μου, πόλεμος, πόλεμος. Γενική επιστράτευση, όλοι έφυγαν από το γραφείο, καλά που δεν κατέβηκες Πειραιά... Φεύγω, έρχομαι! Τι ακούς; Τι γίνεται μ΄ εσένα;

-Δεν ξέρω... Ψάχνω να βρω το απολυτήριο. Ακούω το ράδιο...

-Ερχομαι! Μη φύγεις αν δεν έρθω, φωνάζει η Μυρσίνη κλαίγοντας και κλείνει.

Το χειρότερο σημάδι καταστροφής σ΄ αυτόν τον τόπο είναι όταν το ράδιο παίζει δημοτικά και εμβατήρια. Οι διακοπή τους- ύστερα από τα βραχνά κλαρίνα και τις παράτονες φυσικές κλίμακες του βιολιού- κρατάει μια μόνο στιγμή. Αμέσως ξανακούγεται ο καταραμένος «Τσομπανάκος» με τη φλογέρα του ΕΙΡ και τις κουδούνες των τράγων και οι στομφώδεις εκφωνητές. Ο Εχθρός... Ο θρασύδειλος Εισβολεύς... Η Ηρωική Μεγαλόννησος (που μακάρι να τη ρυμουλκούσε ο Θεός και να την έριχνε για πάντα στον Ατλαντικό!)... αι Εθνικαί Δυνάμεις προβάλλουν σθεναρά αντίστασιν... Θα ριφθούν στη θάλασσα... Η Μητέρα Ελλάς θα εκπληρώσει το Ιερόν Καθήκον της... Γενική Επιστράτευσις...

Και πάλι το επίφοβο τροπάριο της απαγγελίας των ΕΣΣΟ, οι κατηγορίες, οι ειδικότητες, τα χρώματα των απολυτηρίων... Τι χρώμα είχε το απολυτήριό του; Ούτε θυμόταν. Τό ΄χε χώσει στο τσεπάκι κι είχε πάρει τα πόδια του στον ώμο, ν΄ απομακρυνθεί το γρηγορότερο από τις αγκάλες του Ελληνικού Στρατεύματος.

Κουδούνι. Ξέχασε η Μυρσίνη τα κλειδιά της; Οχι. Ο Πάκης με τζιν και με μπουφάν, με ταξιδιωτική τσάντα στο χέρι. Ηρθε με τα πόδια στην οδό Ρόδου από το σπίτι του, στην Αγίου Μελετίου- ένα παλιό αρχοντικό διαμέρισμα προπολεμικής πολυκατοικίας, με ψηλά ταβάνια, ωραία πατώματα, χωρίσματα και αλκόβες.

-Με κάλεσαν, φεύγω,είπε ο Πάκης και ήταν κάτασπρος, τα χείλια του είχαν εξαφανιστεί σφιγμένα κάτω από τα δόντια του. Πάω στο Ρουφ. Εσύ; Είπα μήπως ξέρεις... να παίρναμε το ίδιο ταξί- αν και ζήτημα αν θα βρούμε τέτοια ώρα. -Δεν ξέρω. Ψάχνω να βρω το απολυτήριο, είπε ο Φώτης και καθώς μιλούσε τού ήρθε μια ιδέα και άνοιξε την ντουλάπα στην κρεβατοκάμαρα. Στο κάτω μέρος είχε μια τσάντα με τη φόρμα αγγαρείας που κατάφερε να μην την παραδώσει και την έφερε μαζί του. Εχωσε το χέρι και έψαξε στα τυφλά τον πάτο. Ενα χαρτί τσάκισε στα δάχτυλά του, το τράβηξε και το κοίταξε με τρόμο. Το Εθνόσημο, τα τυπωμένα στοιχεία με γραμμές από τελίτσες για να συμπληρώνει ο γραφέας με το μελάνι τα στοιχεία του απολυομένου, οι στρογγυλές σφραγίδες του Τρίτου Γραφείου και η υπογραφή του Υπολοχαγού Γιαννηλόη έκαναν την καρδιά του να σφιχτεί από τρόμο. Το ραδιόφωνο ακόμα ξεφώνιζε ΕΣΣΟ, ειδικότητες, μονάδες και στρατολογικά γραφεία, ο Πάκης έκοβε βόλτες πάνω κάτω στο χολ και μονολογούσε χολιασμένος με την ατυχία του και έντρομος με την Επιστράτευση.

Η Μυρσίνη έφτασε λίγη ώρα κατόπι. Επεσε κλαίγοντας στην αγκαλιά του Φώτη. Ηταν σίγουρη πως θα φύγει, θα επιστρατευθεί και θα σκοτωθεί σ΄ αυτόν τον πόλεμο. Τον έσφιγγε πάνω της μη τολμώντας να ξεστομίσει την παρότρυνση, τη μάταιη ευχή, να μην πάει, να μην παρουσιαστεί, να κρυφτεί και να δραπετεύσει στο εξωτερικό. Δεν είπε τίποτα απ΄ όλα αυτά που σκεφτόταν μες στο τρόλεϊ καθώς επέστρεφε, ανάμεσα σ΄ έναν κόσμο που παραληρούσε από τα ίδια αισθήματα και μεγαλόφωνα καταριόταν τη Χούντα, την Επιστράτευση, τους Τούρκους (κάποιοι και την Κύπρο!). Φίλησε στα δυο μάγουλα τον Πάκη που από άσπρος τώρα είχε αρχίσει να πυρώνει από αδημονία. Ούτε κι εκείνος ήξερε για ποιον λόγο είχε έρθει στο σπίτι των φίλων του αντί να πάρει τον δρόμο κατευθείαν να παρουσιαστεί εκεί που έπρεπε. «Πάω Ρουφ. Εκεί λέει».

-Αρκούδα μου, εσύ;

-Πρέπει να ακούσω το επόμενο δελτίο, λέει τα χρώματα των απολυτηρίων. Κάποιοι δεν καλούνται, ας είναι Γενική η Επιστράτευση... Ορίστε. Πλην όσων έτυχον απολυτηρίου χρώματος λευκού! Το άκουσες; Το ακούσατε; φωνάζει ο Φώτης και ανεμίζει στον αέρα το απολυτήριο.

-Εγινε και προνόμιο νά΄ σαι χαρακτηρισμένος, με τη Χούντα!λέει ο Πάκης στο άνοιγμα της πόρτας, μ΄ ένα χαμόγελο στο σφιγμένο στόμα του.Φεύγω. Εσύ μικρέ... να προσέχεις, έτσι; Αρκετά τράβηξες ώς τώρα.

-Δε φαντάζομαι να έχουν κι εκεί τριών ειδών μαρμελάδες, του είπε αγκαλιάζοντάς τον ο Φώτης.

- Τώρα αυτό, γιατί το είπες;παρατήρησε μέσα στα δάκρυα της ευτυχίας της η γυναίκα του.

Εκείνος δεν απάντησε. Μια ηρεμία απλωνόταν τώρα μέσα του. «Θα τα πούμε και μ΄ εσένανε, εν καιρώ...», σκέφτηκε κοιτώντας την σαν αφηρημένος.

Ο Αλέξης Πανσέληνος είναι συγγραφέας.